Ανέφελα

Tη θυμόμαστε όλοι τη σκηνή. Τον περασμένο Μάρτιο, σε ερώτηση δημοσιογράφου αν πιστεύει ότι ο Πούτιν είναι δολοφόνος, ο Τζο Μπάιντεν απάντησε: «Μμμμ, χμμμ, το πιστεύω, ναι». Ο ρώσος πρόεδρος τσαντίστηκε, ανακάλεσε τον πρεσβευτή του, αποκάλυψε με νόημα πως όταν ήταν παιδί και τσακωνόταν με τους συμμαθητές του στην αυλή έλεγαν ότι «όποιος κάνει χαρακτηρισμούς για τους άλλους στην πραγματικότητα χαρακτηρίζει τον εαυτό του», αργότερα όμως είπε ότι του τηλεφώνησε ο Μπάιντεν και του έδωσε εξηγήσεις, τις οποίες έκρινε ικανοποιητικές. Και στο κάτω-κάτω, πρόσθεσε, αν είμαστε εμείς δολοφόνοι, οι Αμερικανοί που σκοτώνουν αμάχους στο Ιράκ και το Αφγανιστάν τι είναι;

Το ότι οι δύο ηγέτες αλληλοχαρακτηρίστηκαν δολοφόνοι, πάντως, δεν τους εμπόδισε στη συνέχεια να τα πουν στη Γενεύη από κοντά, ούτε να έχουν χθες μια πολιτισμένη βιντεοκλήση, έστω κι αν συμφώνησαν πως αν ο ένας παραβιάσει τις κόκκινες γραμμές του άλλου, οι συνέπειες θα είναι ολέθριες, κάτι που ακούγεται ωραίο στις κάμερες, στην πράξη όμως δεν σημαίνει και πολλά πράγματα.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πάλι, δεν έχει τέτοια προβλήματα. Και η πρώτη συνάντηση που θα έχει σήμερα με τον ρώσο πρόεδρο ως πρωθυπουργός αναμένεται να είναι ανέφελη και παραγωγική. Κόκκινες γραμμές εκείνος δεν έχει. Το αν ο συνομιλητής του είναι δολοφόνος ή όχι δεν είναι κάτι που τον απασχολεί, δεν του συμβαίνει πρώτη φορά ούτε θα το λύσει ο ίδιος. Για μπίζνες πήγε στο Σότσι, και πολιτική στήριξη. Δεν πρόκειται λοιπόν να αναφερθεί στον Ναβάλνι ή στην Κριμαία. Δεν θα κάνει αδιάκριτες ερωτήσεις για τη συγκέντρωση ρωσικών στρατευμάτων στα σύνορα με την Ουκρανία. Θα αποφύγει όμως τη συζήτηση και για την πανδημία: δύσκολα θα μπορούσε να επαναλάβει τους χθεσινούς του επαίνους για το Ισραήλ σε μια χώρα που έχει πληρώσει βαρύ φόρο αίματος επειδή επέμενε ότι το δικό της εμβόλιο είναι το καλύτερο.

Ολα αυτά τα ξέρει ο Πούτιν, οπότε δεν θα χρειαστεί να κάνει το κόλπο με το σκυλί που είχε χρησιμοποιήσει σε εκείνη την αξέχαστη συνάντησή του με την Ανγκελα Μέρκελ. Σε αντίθεση άλλωστε με την πρώην καγκελάριο, ο Μητσοτάκης δεν φοβάται τα σκυλιά.

Eίναι σημαντικό να τα έχει καλά μια μικρή χώρα με όλες τις μεγάλες δυνάμεις, και με την Αμερική, και με τη Ρωσία, και με την Κίνα. Ακόμη μεγαλύτερη σημασία βέβαια έχει να ξέρει πού πατάει. Ευτυχώς οι μέρες που νομίζαμε ότι θα μας έλυνε τα προβλήματα το ξανθό γένος έχουν περάσει ανεπιστρεπτί, έστω κι αν εξακολουθούμε να μην μπορούμε να κρύψουμε τον θαυμασμό μας για τον ορθόδοξο Βλαδίμηρο. Κατά βάθος όμως γνωρίζουμε πως από τις δικές του «διαβεβαιώσεις», «υποσχέσεις» και «εγγυήσεις», ο έπαινος του προτεστάντη Κρίστιαν, του νέου γερμανού υπουργού Οικονομικών ντε, είναι χίλιες φορές πιο χρήσιμος.