Ταμπακιέρα

Προ ημερών, ο Νίκος Ανδρουλάκης είχε πει μια σοβαρή κουβέντα. Πως «η δύναμη του Μητσοτάκη είναι ο φόβος να επανέλθει ο Τσίπρας» (12/11).

Σοβαρή, αλλά και προφητική.

Διότι ο φόβος του Τσίπρα είναι που έδωσε και στον Ανδρουλάκη μια καθαρή νίκη στον πρώτο γύρο των εκλογών στο ΚΙΝΑΛ.

Το συνολικό εκλογικό αποτέλεσμα αποτυπώνει τους συσχετισμούς που όλες οι δημοσκοπήσεις κατέγραφαν στη βάση της παράταξης.

Μετρούσαν ένα 75% «αντιΣΥΡΙΖΑ». 70% το έβγαλε η κάλπη.

Μη γελιόμαστε. Αυτό ήταν το επίδικο του προεκλογικού αγώνα και του εκλογικού αποτελέσματος. Και γι’ αυτό (πέραν όλων των άλλων καταφανών αδυναμιών της) η υποψηφιότητα Παπανδρέου αντιμετωπίστηκε από την αρχή με καχυποψία και αρνητικά αισθήματα.

Δεν είμαι βέβαιος ότι θα καταφέρει να το διορθώσει έως την επόμενη Κυριακή. Αλλά φυσικά θα δούμε.

Ολα τα υπόλοιπα ήταν απλώς αμπαλάζ στο «όχι στον ΣΥΡΙΖΑ». Ούτως ή άλλως, κανείς δεν αμφισβητούσε την αυτονομία της παράταξης, ούτε κανείς πρότεινε συμμαχία με τη ΝΔ, ούτε η ΝΔ ζητούσε κάτι τέτοιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η ταμπακιέρα.

Η συνεισφορά μάλιστα του Λοβέρδου στον προεκλογικό αγώνα ήταν κυρίως ότι επέβαλε ουσιαστικά τη στεγανοποίηση του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ προς τα αριστερά. Εκλεισε έτσι μια υπαρξιακή συζήτηση που δύσκολα θα ξανανοίξει έως τις επόμενες εκλογές.

Τα υπόλοιπα τα έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ μόνος του. Ο οποίος θα είναι ο μεγάλος χαμένος της υπόθεσης εφόσον ολοκληρωθεί η επικράτηση του Ανδρουλάκη.

Το ΠΑΣΟΚ ενδεχομένως δεν θα αναγεννηθεί, ούτε θα επιστρέψει στα περασμένα μεγαλεία, ούτε θα γίνει σοσιαλδημοκρατία στα γεράματα – αυτά δεν είναι εύκολα πράγματα στη ζωή…

Θα έχει κερδίσει όμως τη μάχη της ύπαρξής του. Δεν θα χρειαστεί να περιφέρει αναξιοπρεπώς το σαρκίο του σε προοδευτικές περικοκλάδες με τον Βαρουφάκη, τον Πολάκη κι άλλους νταραβερτζήδες.

Ευτυχώς. Καλώς ή κακώς, η δουλειά μιας παράταξης δεν είναι να βρίσκουν ρόλους και νόημα ύπαρξης στη ζωή τους όσοι τη διοικούν.

Η επιλογή Ανδρουλάκη έχει ασφαλώς και το στοιχείο της ηλικιακής ανανέωσης. Νομίζω ότι αρκετοί ψηφοφόροι της Κυριακής θα αισθάνθηκαν ναυτία με την επανεμφάνιση κάποιων άεργων ναυαγών του 2011 που νομίζουν ότι η χώρα τούς χρωστάει.

Ψήφισαν «πάμε επιτέλους παρακάτω». Κατανοητό.

Ολα αυτά φυσικά για να ισχύουν θα πρέπει να ολοκληρωθούν την επόμενη Κυριακή. Η κάλπη κρύβει εκπλήξεις.

Ακόμη κι έτσι όμως ο πρώτος γύρος στο ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ δεν έγινε για ένα πουκάμισο αδειανό.

Εθεσε τα θεμελιώδη και απάντησε στο επίδικο. Κατά τρόπο που δεν μπορεί να αγνοηθεί στη συνέχεια – όποια κι αν είναι η συνέχεια…