Εκλογές

Εκλογές στο ΚΙΝΑΛ από πρωίας αύριο, και όχι εκλογές ρουτίνας. Εκλογές που θα παίξουν καταλυτικό ρόλο για τις πολιτικές εξελίξεις της χώρας το επόμενο διάστημα. Ολα τα μάτια, πολιτικών και πολιτών, είναι στραμμένα στην εκλογική διαδικασία, που για πολλούς το αποτέλεσμά της θα κρίνει και το μέλλον της Κεντροαριστεράς ως παράταξης στη χώρα. «Τελευταία ευκαιρία», που λένε, είναι η συγκεκριμένη διαδικασία, και θα είναι κρίμα να χαθεί. Ή να απογειωθεί η αξία της μέσα από μετεκλογικές τριβές, κινήσεις, μεθοδεύσεις και υπονομεύσουν αυτόν που θα κερδίσει.

Για την αυριανή ψηφοφορία θα στηθούν (έχουν στηθεί ήδη δηλαδή) συνολικά 813 κάλπες. Και όπως έχει ήδη ανακοινωθεί αρμοδίως από την επιτροπή που συγκροτήθηκε προς τούτο, δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία έχουν όσοι είναι «μέλη ή φίλοι του Κινήματος, και επιπλέον όσοι κατά την ημέρα της ψηφοφορίας συμπληρώσουν σχετική αίτηση εγγραφής ως μέλος ή φίλος του Κινήματος».

Να δώσουμε μια προσοχή σε αυτό το τελευταίο παρακαλώ. Είναι κρίσιμο. Διότι μπορεί να είναι καλοδεχούμενοι όσοι είχαν αποχωρήσει από το ΠΑΣΟΚ αναζητώντας την τύχη τους στον ΣΥΡΙΖΑ ή στη ΝουΔου σε προηγούμενες εκλογές. Αλλά όχι αυτοί που θέλουν για τον έναν ή τον άλλο λόγο να αλλοιώσουν το αποτέλεσμα της εκλογής, υποδυόμενοι το μέλος ή τον φίλο του Κινήματος, προκειμένου να βοηθήσουν υποψήφιο που θεωρούν ότι θα αποτελέσει το δεκανίκι της παράταξής τους στις προσεχείς εκλογές. Αυτοί, όσοι το σκέφτονται δηλαδή, μακριά. Καλύτερα να μείνουν στο σπίτι τους.

Ποτέ πια, δεκανίκι κανενός η Κεντροαριστερά…

(Ευκαιρίας δοθείσης, όσοι μείνουν σπίτι, κατά τις 9 το βράδυ, ας συντονιστούν στο ΟΝΕ Channel, διαδικτυακά ή στις ψηφιακές πλατφόρμες. Θα έχουμε συνεχή ροή αποτελεσμάτων, διανθισμένη με καλεσμένους, συζητήσεις, αναλύσεις – μέχρι να αναδειχθεί ο νικητής των εκλογών)

Επιστροφή

Μία των τελευταίων ημερών, είπα να παρακολουθήσω μια προεκλογική συγκέντρωση υποψηφίου στην Αθήνα. Δεν θα αναφέρω ποιου, δεν έχει άλλωστε σημασία. Σημασία έχει αυτό που θα πω: για τη σύνθεση του πλήθους που μαζεύτηκε. Δεν ήταν μόνο παλιοί πασόκοι – μερικούς τους γνώριζα, άλλοι γνώριζαν εμένα, με αρκετούς χαιρετήθηκα κιόλας. Ηταν και αρκετά νέα παιδιά. Πολλά νέα παιδιά. Φοιτητές, αλλά και μεγαλύτερης ηλικίας. Αγόρια και κορίτσια. Και ειλικρινά απόρησα. Πώς κατάφερε ένας σχεδόν πεθαμένος οργανισμός να προσελκύσει κοντά του παιδιά αυτών των ηλικιών, που δεν έχουν να προσδοκούν τίποτε από αυτόν; Πρόκειται για νεκρανάσταση ή για κανονική επιστροφή;

Και όταν τους άκουσα να φωνάζουν «το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, ενωμένο, δυνατό» αναρωτήθηκα, σχεδόν φωναχτά, «λες;».

Θα δείξει…

Ψέματα

Στον μικρόκοσμο ΜΜΕ – εταιρείες δημοσκοπήσεων – πολιτική, το μέγα θέμα των ημερών είναι η ντροπιαστική παραδοχή του «καθηγητή» (;) Ηλία Νικολακόπουλου, αναλυτή, δημοσκόπου, δημοσιολόγου και μυστικοσυμβούλου του «Λεγάμενου», πως έλεγε ψέματα για την εταιρεία Opinion Poll, ότι «στήνει» δημοσκοπήσεις. Τα ψέματα του Νικολακόπουλου σε βάρος της Opinion Poll δεν ήταν αθώα, ούτε οφείλονταν σε κάποιου είδους παραπληροφόρηση. Οχι. Ηταν συνειδητή πράξη, προκειμένου να διευκολυνθεί ο «Λεγάμενος» να στηρίξει το παραμύθι πως οι εταιρείες δημοσκοπήσεων από κοινού με τα Μέσα ενημέρωσης που ελέγχει η κυβέρνηση μέσω της «λίστας Πέτσα», δημιουργούν την ψευδή εικόνα ότι η κυβέρνηση προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ σταθερά 10 με 12 μονάδες, ο Μητσοτάκης του ίδιου, ακόμη περισσότερες, και πως όλα αυτά παραπλανούν την κοινή γνώμη.

Και όχι μόνο αυτό (δεν έδωσε δηλαδή «πάτημα» στον «Λεγάμενο» να δημιουργήσει άλλοθι για την κακή πορεία του ΣΥΡΙΖΑ), αλλά επιπλέον και τον σπουδαίο λόγο που απαιτούνταν για να διαμορφωθεί πρόταση Εξεταστικής Επιτροπής από την αξιωματική αντιπολίτευση.

Και δεν είναι μόνο αυτό, από τον θόρυβο που δημιούργησε ο ΣΥΡΙΖΑ εξαναγκάστηκαν και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, όπως το ΚΙΝΑΛ, να συμμετάσχουν στην πρόταση για την Εξεταστική. Και τώρα η Βουλή, απασχολείται επί ημέρες με ένα θέμα, που δημιουργήθηκε εξαιτίας των ψευδών του περί ου ο λόγος Νικολακόπουλου…

Σουξέ

Ο Νικολακόπουλος δεν είναι καινούργιος. Είναι παλιός, πολύ παλιός. Τον γνωρίζω δεκαετίες τώρα. Τον είχαμε στο Συγκρότημα να αναλύει δημοσκοπήσεις που έκαναν άλλοι. Αναλύσεις που ήταν συνήθως ό,τι να ‘ναι, αλλά αυτή είναι μια άλλη, πονεμένη, ιστορία. Το μεγάλο του σουξέ όμως δεν είναι το τωρινό. Με τα ψέματα σε βάρος της Opinion Poll, τα οποία εξαναγκάστηκε να παραδεχτεί δημοσίως, διότι σε διαφορετική περίπτωση θα έτρωγε μια καμπάνα πιο μεγάλη από το κεφάλι του – τα ψέματα πληρώνονται, και ενίοτε ακριβά.

Το πιο μεγάλο του σουξέ ήταν στις εκλογές του 2000. Που για δύο ώρες, 7 με 9 το βράδυ, μέσω του Mega «ανακήρυξε» νικητή των εκλογών τον Κώστα Καραμανλή και τη ΝουΔου του. Βασιζόμενος στις δήθεν έγκυρες μετρήσεις του. Και με το που το ανήγγειλε, βγήκε ο (δεξιός) κόσμος στους δρόμους, και τα στελέχη της ΝουΔου χτύπαγαν τις πόρτες των υπουργείων να τα… παραλάβουν!

Από ένα θαύμα γλιτώσαμε την αιματοχυσία – και δεν ξεκίνησαν να πλακώνονται στους δρόμους πασόκοι και δεξιοί, για το ποιος κέρδισε τις εκλογές. Επικράτησαν ευτυχώς οι ψύχραιμοι και από τις δύο πλευρές, μέχρι να αποδειχθεί ότι ο Νικολακόπουλος έλεγε μπούρδες στην έκτακτη εκλογική εκπομπή του Mega. Υπόθεση για την οποία, σημειωτέον, δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη. Ούτε για τα μάτια του κόσμου. Ισως γιατί δεν βρέθηκε κανείς να του τραβήξει μια αγωγή, του «επιστήμονα».

Συρρίκνωση

Οι πρόσφατες εκλογές στον ΔΣΑ πιστοποίησαν πλην των άλλων ότι ο ΣΥΡΙΖΑ συρρικνώνεται και δεν θα βραδύνει ο χρόνος, που θα επιστρέψει εκεί απ’ όπου ξεκίνησε – ένα μικρό, συμπλεγματικό κόμμα της Αριστεράς. Πέρασε ίσως απαρατήρητο από τον πολύ κόσμο, αλλά μεταξύ εκείνων που διεκδίκησαν τη νίκη στις εκλογές συμπεριελαμβανόταν και ο δικηγόρος του «Λεγάμενου» Καμπαγιάννης. Οπως εγκαίρως είχα ενημερώσει, ο περί ου ο λόγος Καμπαγιάννης, τον οποίο αντιμετώπισα προσφάτως κατά τη συζήτηση της αγωγής του «Λεγάμενου» για τη «βίλα του 500άρικου» στο Σούνιο, είχε επιδιώξει σφόδρα να κατέλθει στις εκλογές του ΔΣΑ με το χρίσμα του υποψηφίου του ΣΥΡΙΖΑ. Ωστόσο, οι άλλοι συριζαίοι δικηγόροι, που ποτέ δεν τον χώνεψαν (μου έλεγαν ότι δεν είναι καν μέλος της κλαδικής τους…), αρνήθηκαν να του δώσουν το χρίσμα. Και ούτω πως κατήλθε στις εκλογές, χωρίς το επίσημο χρίσμα, ως ανεπίσημος υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ. Ελαβε μόλις 1.826 σταυρούς, επί 13.000 ψηφισάντων, ποσοστό 14,98%.

Το οποίο ο ίδιος εμφάνισε φυσικά ως μεγάλη νίκη, και η «Αυγή» επίσης. Ομως η αλήθεια δεν κρύβεται. Τρίτος και καταϊδρωμένος ήρθε – για την προεδρία του ΔΣΑ θα αναμετρηθούν αύριο και τη Δευτέρα ο (πράσινος παντού) φίλος μου Δημ. Βερβεσός με τον υποψήφιο από τη ΝουΔου Δημ. Αναστασόπουλο.