«Το μίσος μού δίνει δύναμη»

Δεν πιστεύει στον Θεό, δεν θέλει να ταφεί σε μνήμα για να μην υποφέρουν οι αγαπημένοι του, ήταν ντροπαλός με τα κορίτσια και έκανε για πρώτη φορά σεξ στα 17 του όταν ανακάλυψε πώς είναι οι Σουηδέζες, θεωρεί πως ο Ρονάλντο το «Φαινόμενο» είναι ο κορυφαίος παίκτης όλων των εποχών και παίρνει δύναμη απ’ αυτούς που τον μισούν.

Με αφορμή το νέο του βιβλίο, το «Adrenalina», ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς άνοιξε την καρδιά του στον δημοσιογράφο της «Κοριέρε ντέλα Σέρα», Αλντο Κατσούλο αποκαλύπτοντας έναν άγνωστο Ιμπρα. Ευαίσθητο αλλά ταυτόχρονα βαθιά πληγωμένο από τα παιδικά του βιώματα, τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, τον θάνατο του αδελφού του στην αγκαλιά του από λευχαιμία, τις εις βάρος του διακρίσεις, το γκέτο του Μάλμε.

Ο Ιμπρα δεν πιστεύει στον Θεό, ούτε στη μεταθανάτια ζωή. Μόνο στον εαυτό του. «Εδώ είναι η ζωή. Οταν είσαι νεκρός, είσαι νεκρός. Δεν ξέρω καν αν θέλω κηδεία ή τάφο, ένα μέρος για να κάνω αυτούς που με αγάπησαν να υποφέρουν». Δεν του αρέσει να του εύχονται «καλή τύχη» γιατί δεν τη χρειάζεται. «Εγώ αποφασίζω πώς θα τα καταφέρω».

Τα δύσκολα χρόνια

Οι πρώτες του μνήμες είναι από τη Γιουγκοσλαβία, όταν ακόμα υπήρχε ο κομμουνισμός. Θυμάται πως ως παιδί πάντα υπέφερε. Την ημέρα που γεννήθηκε έπεσε από τα χέρια μιας νοσοκόμας από ένα μέτρο ύψος. «Υπέφερα όλη μου τη ζωή. Στο σχολείο ήμουν διαφορετικός: οι άλλοι ήταν ξανθοί με γαλανά μάτια και λεπτή μύτη κι εγώ με μαύρα μαλλιά και μεγάλη μύτη. Μιλούσα και περπατούσα διαφορετικά απ’ αυτούς. Οι γονείς των συμμαθητών μου απαιτούσαν να με πετάξουν έξω από την ομάδα. Πάντοτε με μισούσαν. Και στην αρχή αντιδρούσα άσχημα».

Τότε ήταν που μετέτρεψε τον πόνο σε δύναμη. «Οταν είμαι θυμωμένος, πληγωμένος, πονεμένος, παίζω καλύτερα. Απ’ αυτούς που με αγαπούν παίρνω ενέργεια. Ομως απ’ αυτούς που με μισούν παίρνω περισσότερα».

Πρόσφατα στο Ολίμπικο της Ρώμης 50.000 τιφόζι του φώναζαν «γύφτο». «Ο ρατσισμός βρίσκεται παντού. Και στη Σουηδία».

Μικρός ήταν πολύ ντροπαλός με τα κορίτσια. Στο πρώτο του ραντεβού είχε γράψει όλα όσα θα έλεγε. «Αν το κορίτσι έλεγε κάτι άλλο θα της έκανα την ίδια ερώτηση που είχα γράψει. Ημουν μια οδυνηρή φιγούρα. Εκανα τα πάντα πολύ αργότερα από τους συνομηλίκους μου». Στα 17 του έκανε για πρώτη φορά έρωτα. «Γιατί στα 17 για πρώτη φορά έφυγα από το γκέτο του Μάλμε και πήγα στο κέντρο. Μόνο τότε ανακάλυψα τις Σουηδέζες όπως τις είχα φανταστεί: ξανθές, απελευθερωμένες. Στο γκέτο τα κορίτσια είχαν κοντά μαλλιά και πέπλα».

Ο πόλεμος και η κλοπή

Από τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία θυμάται πως ο πατέρας του υπέφερε γιατί κάθε μέρα μάθαινε για τον θάνατο και κάποιου γνωστού του. Ο αδελφός του Ιμπρα, ο Σάπκο, πέθανε από λευχαιμία. «Ο αδελφός μου με περίμενε, σταμάτησε να αναπνέει μπροστά μου. Τον θάψαμε με μουσουλμανική τελετή. Ο πατέρας μου δεν έχυσε ούτε ένα δάκρυ. Την επόμενη μέρα πήγε στο νεκροταφείο και έκλαψε από το πρωί μέχρι το βράδυ. Μόνος».

Στην «Adrenalina» ο Ιμπραΐμοβιτς αναφέρει την ιστορία που τον έπιασαν να κλέβει σε Mall.

«Οι φίλοι μου είχαν ακριβά ρούχα. Εγώ φορούσα τη φόρμα της ομάδας. Δεν είχα κάλτσες, μόνο αυτές που έπαιζα ποδόσφαιρο και μου έκαναν πλάκα. Επρεπε να το κάνω. Εκείνη τη φορά με έπιασαν. Ημουν με έναν μαύρο φίλο μου. Τηλεφώνησαν στον πατέρα του. Ευτυχώς δεν βρήκαν τον δικό μου. Του έγραψαν επιστολή. Κάθε μέρα σηκωνόμουν ξημερώματα κοιτώντας το γραμματοκιβώτιο. Τη βρήκα πριν από τον πατέρα μου και την έσκισα, διαφορετικά δεν θα βρισκόμουν τώρα εδώ. Ηταν πολύ αυστηρός σε θέματα πειθαρχίας».

Ο δάσκαλος Καπέλο

Από τους προπονητές που είχε, ξεχωρίζει τον Φάμπιο Καπέλο. Του έμαθε πολλά αλλά του συμπεριφερόταν σκληρά. Την πρώτη μέρα του είπε «καλημέρα μίστερ» ενώ εκείνος διάβαζε την «Γκατζέτα ντέλο Σπορτ». Στάθηκε όρθιος ένα τέταρτο και ο Καπέλο δεν του μίλησε. Ούτε όταν σηκώθηκε να φύγει, σαν να μην υπήρχε στην αίθουσα. Από τους κατά καιρούς αντιπάλους του ο Ματεράτσι είναι αυτός που έπαιζε πιο ύπουλα γιατί προσπαθούσε να τον τραυματίσει.

Στο γνωστό δίλημμα Μέσι ή Ρονάλντο επιλέγει τον Αργεντινό, αλλά πιστεύει πως ο Λεβαντόφσκι άξιζε φέτος τη Χρυσή Μπάλα. Η άποψή του για τον Γκουαρντιόλα είναι πως δεν του αρέσουν οι παίκτες με προσωπικότητα, ενώ θεωρεί πως ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στην ιστορία ήταν ο Ρονάλντο το Φαινόμενο. Οσον αφορά τον Μαραντόνα: «Είναι μύθος. Βλέποντας το ντοκιμαντέρ γι’ αυτόν αποφάσισα να πάω στη Νάπολι να κάνω ό,τι και ο Ντιέγκο: να κατακτήσω το Σκουντέτο. Αλλά τότε ο Ντε Λαουρέντις έδιωξε τον Αντσελότι. Ετσι ρώτησα τον Μίνο Ραϊόλα ποια είναι η χειρότερη ομάδα που μπορώ να αλλάξω; Μου απάντησε: χθες η Μίλαν έχασε με 5-0 στο Μπέργκαμο. Ετσι αποφασίστηκε. Ας πάμε στη Μίλαν. Είναι μία ομάδα που γνωρίζω, μια πόλη που μου αρέσει».