Η Αριστερά {LF}ως τυχοδιωκτισμός

Ως γνωστόν, η Αριστερά στην Ιταλία, μαζί με τα συνδικάτα, στηρίζει το κυβερνητικό πρόγραμμα για την καταπολέμηση της πανδημίας. Τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση Ντράγκι, σε κάθε περίπτωση, είναι αυστηρότατα, δεν αφήνουν περιθώρια για την «αυτοδιάθεση των σωμάτων» (την οποία εδώ διεκδικούν κάτι οπαδοί του Μαδούρο της Βενεζουέλας). Είναι μέτρα κατά της πανδημίας για το κοινό συμφέρον – και στην Ιταλία γνωρίζουν καλά τι σημαίνει να μη δοθεί έμφαση στο κοινό συμφέρον, όλοι θυμούνται το παράδειγμα του Μπέργκαμο που ορίζει τη φρίκη.

Αναλόγως συμπεριφέρονται οι ευρωπαίοι αριστεροί, είτε έχουν κυβερνητική ευθύνη είτε όχι. Δεν υπάρχουν κομματικές αντιρρήσεις για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό που εξαγγέλθηκε στη Γερμανία, δεν αμφισβητούνται τα κυβερνητικά προγράμματα αντιμετώπισης της πανδημίας ούτε κατηγορούνται οι ειδικοί και οι κυβερνήσεις περίπου για εγκληματική αμέλεια – ή και χειρότερα, με διάφορους υπαινιγμούς. Απ’ όσο ξέρω, αυτά γίνονται μόνο στην Ελλάδα. Από το ίδιο κόμμα που, μετά το 2010 και τη χρεοκοπία, κατηγορούσε τις κυβερνήσεις ως μνημονιακές και υποσχόταν να αλλάξει την Ευρώπη – «go back, κυρία Μέρκελ» έλεγε ο αρχηγός του, αλλά όταν εξελέγη, έπειτα από μια ωραία κωλοτούμπα, υπέγραψε το δικό του Μνημόνιο και ήταν ικέτης της Μέρκελ (και καρπαζοεισπράκτορας), τηρώντας τις πολιτικές ντιρεκτίβες της.

Οπως τότε, έτσι και σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα αντιμετωπίζει την πανδημία ως ευκαιρία κατάρρευσης της δημόσιας υγείας για να προβάλει η άλλοτε ριζοσπαστική αλλά ουσιαστικά τυχοδιωκτική Αριστερά ως εναλλακτική δυνατότητα. Με συνέπεια, από την πρώτη στιγμή της πανδημίας έως και σήμερα. Ας ανακεφαλαιώσουμε:

* Οταν έγινε γνωστή η ύπαρξη της πανδημίας, και η κυβέρνηση, όπως σε όλο τον κόσμο, επέβαλε την αποφυγή συνωστισμού συστήνοντας υγειονομικούς κανόνες (αποστάσεις, πλύσιμο χεριών, μάσκα), ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγγειλε την κυβέρνηση που απαγόρευσε τα καρναβάλια στην Πάτρα, ενώ επέκρινε τις εκκλήσεις για επίδειξη ευθύνης από τους πολίτες.

* Οταν ελήφθησαν τα πρώτα μέτρα από την πολιτεία, ο ΣΥΡΙΖΑ τα συκοφάντησε ως διωγμό της νεολαίας και επιβολή αστυνομικού κράτους.

* Οταν αποφασίστηκε καμπάνια ενημέρωσης των πολιτών, ο ΣΥΡΙΖΑ τη συκοφάντησε ως προσπάθεια χειραγώγησης των ΜΜΕ – και αργότερα έστησε σχετική εξεταστική επιτροπή.

* Οι μόνοι που έσπασαν τα λοκντάουν ήταν οι αριστεροί, που δεν μπορούσαν να υποστείλουν την αγωνιστική διάθεσή τους στον δρόμο, αδιαφορώντας αν διασπείρουν τον ιό. Κορυφαία πράξη αντίστασης, οι συνεχείς συμμετοχές σε καθημερινές συγκεντρώσεις δήθεν για τα δικαιώματα ενός ισοβίτη σίριαλ κίλερ απεργού πείνας – που δεν ήταν και τόσο απεργός πείνας.

* Οταν είχε αρχίσει η παραγωγή των εμβολίων και τα κράτη, μαζί με την επιστήμη, σχεδίαζαν την αντεπίθεση στον ιό, ο Αλέξης Τσίπρας δήλωνε ότι «δεν έχει ανακαλυφθεί» κανένα εμβόλιο. Κι αργότερα, όταν το κράτος προσέφερε τη δυνατότητα δωρεάν άμεσου και οργανωμένου εμβολιασμού σε όλους, ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας επί ΣΥΡΙΖΑ Παύλος Πολάκης έκλεινε το μάτι στους αντιεμβολιαστές, λέγοντας ότι τα εμβόλια «δεν είναι δοκιμασμένα».

* Το ίδιο διάστημα, ο ΣΥΡΙΖΑ στρατεύτηκε με «τα δικαιώματα» των αντιεμβολιαστών δημοσίων υπαλλήλων, ο Τσίπρας έλεγε το εμβόλιο «ρετσινόλαδο» και λοιδορούσε το AstraZeneca μιλώντας για «ξεστοκάρισμα». Από την αρχή ως το τέλος, η αξιωματική αντιπολίτευση εργάστηκε στη γραμμή του υγειονομικού σαμποτάζ. Το ίδιο κάνει ακόμα.

Διότι, για τον ΣΥΡΙΖΑ, Αριστερά δεν σημαίνει ζωή, πρόοδος, χειραφέτηση. Δεν σημαίνει αρχές. Το αντίθετο. Η Αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ περιέχει μόνο καιροσκοπισμό. Τίποτ’ άλλο.