Ενδιαφέρον

Ον δε ρέκορντ, οι δύο μεγάλοι δεν ανακατεύονται στα εσωκομματικά του τρίτου παίκτη. Οφ δε ρέκορντ, η κιναλίτικη κάλπη της Κυριακής είναι αγαπημένο θέμα συζήτησης στα περισσότερα νεοδημοκρατικά και συριζαϊκά πηγαδάκια. Αφήνοντας στην άκρη την πολιτική ορθότητα, οφείλει κανείς να αναγνωρίσει πως το ενδιαφέρον αμφοτέρων των κομματικών εδρών για τις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά δικαιολογείται από τη μεγάλη εικόνα των δημοσκοπικών τους επιδόσεων. Είναι, για να το πούμε αλλιώς, φυσιολογικό επακόλουθο όχι μόνο των τσιμπημένων ποσοστών της Χαριλάου Τρικούπη – τα οποία οι πιο μετρημένοι αποδίδουν στο μομέντουμ της προεκλογικής περιόδου και στη συγκίνηση που προκάλεσε ο θάνατος της Φώφης Γεννηματά -, αλλά και της κυβερνητικής φθοράς που καταγράφεται πλέον σταθερά στους ποιοτικούς δείκτες των γκάλοπ. Οπως και της στασιμότητας του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ούτε καρπώνεται τις απώλειες του πρώτου κόμματος, ούτε δείχνει να πείθει όσους έχουν περάσει στην γκρίζα ζώνη της αδιευκρίνιστης ψήφου. Οι αναλύσεις, λοιπόν, γαλάζιων και συριζαίων για το ποιος αρχηγός του ΚΙΝΑΛ θα συνέφερε περισσότερο το κόμμα τους έχουν αιτιακή εξήγηση.

Σενάρια

Εχουν όμως αποτέλεσμα; Εχουν, δηλαδή, βρει το καλύτερο δυνατό σενάριο για κάθε εκπρόσωπο του δικομματισμού; Στο ένα στρατόπεδο, οι ομιλητικότεροι των αριστερών επιμένουν να «ψηφίζουν» Γιώργο Παπανδρέου. Στην ανάγνωσή τους, η εκλογή του αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο της περιλάλητης προοδευτικής διακυβέρνησης – άρα, κι εκείνο της επιστροφής τους στην εξουσία. Οι ψήφοι που θα μπορούσε να τους κόψει λογίζονται σαν λεπτομέρεια μπροστά σε ένα κυβερνητικό μέλλον. Η δε επιμονή του να τους χαρακτηρίζει το αντίθετο των προοδευτικών δεν φαίνεται να τους πτοεί. Στο άλλο, τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα. Υπάρχουν οι μεν που προτιμούν τον Παπανδρέου γιατί θα τους προσφέρει τη δυνατότητα να θυμίζουν τη διακυβέρνησή του – και να αναδεικνύονται ως αντίποδας του παρελθόντος στα μάτια των κεντρώων ψηφοφόρων. Υπάρχουν κι οι δε, οι οποίοι ανησυχούν μήπως ο δεδηλωμένος στόχος της αυτοδυναμίας δεν επιτευχθεί, κάνοντας μια μετεκλογική συνεργασία μονόδρομο. Ετσι, στα μάτια τους ο Ανδρέας Λοβέρδος φαντάζει ο καλύτερος δυνητικός κυβερνητικός τους εταίρος. Οι αναλυτικές δεξιότητες όλων τους, πάντως, δεν θα αξιολογηθούν μεθαύριο το βράδυ. Θα κριθούν μεταξύ των δύο επόμενων εθνικών αναμετρήσεων.