Τα καλά και συμφέροντα

Όχι πρόστιμα: «κίνητρα και πειθώ» απαιτεί η αντιπολίτευση, δεξιά και αριστερή, για όσους δεν εμβολιάζονται. Και ακούμε για «αυταρχικά» ακόμη και για «φασιστικά» μέτρα – από όσους θεωρούν ότι είναι φασιστικό να εμποδίζεις κάποιους να σκοτώνουν.

Γιατί δεν έχουμε να κάνουμε με προσωπική απόφαση  για την σχέση καθενός μας με το σώμα του, τη ζωή, τον θάνατο αλλά για απόφαση που αφορά τη ζωή άλλων – αυτών που προσβάλλονται από Covid-19, αυτών που δεν μπορούν να πάνε στα νοσοκομεία για θεραπεία άλλων ασθενειών, αυτών που η ζωή τους διαλύεται από τα μέτρα για τον περιορισμό της επιδημίας – κάτι που δεν απασχολεί την πολλαπλώς προνομιούχα κατηγορία των συνταξιούχων.

Υπάρχει μεγαλύτερο κίνητρο από τους αριθμούς νεκρών και βαρύτατα ασθενών που διαβάζουμε καθημερινά – όταν γνωρίζουμε ότι το 85% είναι ανεμβολίαστοι; Υπάρχουν πειστικότερα επιχειρήματα από τις περιγραφές για το τι υπέφεραν όσοι επιβίωσαν; Από τις περιγραφές των γιατρών για την πίεση που ασκείται στο ΕΣΥ, για τις άλλες θεραπείες που αναβάλλονται με κακές έως καταστροφικές συνέπειες για τους ασθενείς; Αλλά οι ηλικιωμένοι δεν πείθονται.

Με αφορμή την παρομοίωση της επιδημίας με πόλεμο είχα γράψει -όταν ακόμα δεν υπήρχε η ελπίδα ότι θα έχουμε σύντομα εμβόλια- ότι θα συμβεί ό,τι σε όλους τους πολέμους: οι νέοι, στους οποίου κατά κανόνα δεν εκδηλώνεται με βαριά συμπτώματα η Covid-19, θα δώσουν τη μάχη εναντίον της  ασθενώντας και αποκτώντας ανοσία· οι ηλικιωμένοι έχουν την υποχρέωση να περιοριστούν περιμένοντας να φέρουν οι νέοι τη νίκη, τη «συλλογική ανοσία». Άρα, τα απαγορευτικά μέτρα έπρεπε να αφορούν κυρίως τους ηλικιωμένους, όχι τους νεώτερους.

Η γρήγορη επινόηση εμβολίων άλλαξε άρδην την κατάσταση, επινοήθηκε πανίσχυρος θώρακας και η πολιτεία φρόντισε να θωρακιστούν πρώτοι οι ηλικιωμένοι.  Και είχαμε το παράδοξο αποτέλεσμα οι ηλικιωμένοι να αρνούνται να χρησιμοποιήσουν τον θώρακα με χίλια δύο προσχήματα – και είναι μεγάλη η ευθύνη του ΕΟΔΥ ότι επί μήνες έλεγε μισόλογα σχετικά με την πρόοδο του εμβολιασμού των ηλικιωμένων. Όπως μισόλογα ακούγαμε και για την τήρηση των μέτρων στους ναούς, το οποίο πάλι αφορά κυρίως ηλικιωμένους.

Υπάρχει η παροιμιώδης λαϊκή φράση «τα καλά και συμφέροντα για μένα τον γέροντα», για να δείξει τον εγωισμό των ανθρώπων μεγάλης ηλικίας· κάπως σαν το «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» των διαδηλωτών. Καιρός είναι να καταργήσουμε τέτοιους νόμους για να μπορέσουμε να ζήσουμε σαν άνθρωποι.