Για μια φριτέζα

Δεν υπάρχει πιο αχρείαστο πράγμα από μια φριτέζα αέρος. Η δουλειά που κάνει γίνεται εύκολα στον φούρνο, απλώς παίρνει κανά πεντάλεπτο παραπάνω. Και, τέλος πάντων, αν θες να τηγανίσεις κάτι, το κάνεις με την καρδιά σου και με όλα τα τρανς λιπαρά που θα της φορτώσεις. Με πλήρη επίγνωση πως, από την ώρα που επιτρέπεις στο λάδι να τσιρτσιρίσει πάνω στην πατάτα, παραβιάζεις κάθε κανόνα υγιεινής διατροφής που διακηρύσουν οι γιατροί και οι σύγχρονοι γκουρού. Ελα όμως που η φριτέζα αέρος στέκεται και σε κοιτάει στην κουζίνα, έτοιμη προς χρήση. Συνδυάζει την ατασθαλία με την προσοχή, γίνεται ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα σε αυτό που πρέπει και σε αυτό που δεν πρέπει. Και τι πιο ταιριαστό; Την αγόρασες στο Black Friday.

Οι ενδιάμεσες εκπτώσεις που γίνονται τις τελευταίες μέρες του Νοεμβρίου, με αποκορύφωμα τη «Μαύρη Παρασκευή» που μάθαμε καλύτερα μέσα στα χρόνια της κρίσης, συνδυάζουν ακριβώς την ίδια αίσθηση: από τη μία, την οικονομία στα περιττά έξοδα που επιβάλλεται όταν η εθνική οικονομία δεν πάει καλά ή όταν βρισκόμαστε εν μέσω πανδημίας. Από την άλλη την αίσθηση πως δεν ξοδεύεις και πολλά, αλλά αντίθετα βρίσκεις αυτό το κάτι παραπάνω που σου είχε γυαλίσει στη διαδικτυακή ή στην κανονική βιτρίνα σε τιμή που μπορείς να αντέξεις. Οταν το Black Friday ήρθε στην Ελλάδα, βέβαια, οι περισσότεροι καταστηματάρχες δεν είχαν καταλάβει πώς λειτουργεί και έβαζαν κανονικές εκπτώσεις. Υστερα από μερικά χρόνια εμπειρίας, έχουν πιάσει το κόλπο. Ετσι, η φριτέζα αέρος «φούσκωσε» σε τιμή μέσα σε ένα βράδυ, ώστε η έκπτωση να μοιάζει περισσότερη από όσο πραγματικά είναι. Αλλο 20% και άλλο 50% – στο δεύτερο «τσιμπάνε» περισσότεροι. Αλλο κόλπο: επειδή στη μικρή μας χώρα μια έκπτωση που έρχεται μόνο για 24 ώρες φέρνει, εκτός από πανικό, και μια αίσθηση κοροϊδίας για τις ουρές έξω από τα καταστήματα, η «Μαύρη Παρασκευή» έγινε ολόκληρη εβδομάδα και οι εκπτώσεις έμειναν και για το Σαββατοκύριακο. Λίγο πιο ευνοϊκές να ήταν οι ημερομηνίες και να είχαν πληρωθεί οι μισθοί του Δεκεμβρίου, θα μιλούσαμε για κανονικό ξεστοκάρισμα.

Γιατί όχι; Γιατί να μην παραδοθεί κανείς στο παραμύθι; Εχει κι αυτό την ομορφιά του. Στο γεμάτο ευγενικές υπενθυμίσεις και τηλεργασία ηλεκτρονικό ταχυδρομείο φτάνουν newsletter που σε καλούν να μπεις σε vip λίστες, ώστε να προλάβεις πρώτος τις προσφορές και να μη χάσεις αυτό που θες. Πολλά σου απευθύνονται στον ενικό – «σε ευχαριστούμε για την προτίμηση», «αυτή η έκπτωση ισχύει μόνο για σένα» και άλλο τόσο φλερτ, μέχρι τελικά να υποκύψεις. Δεν θέλει και πολύ: οι εκπτωτικοί κωδικοί φέρνουν ξενύχτια μπροστά από οθόνες, μπας και κερδίσεις δωρεάν μεταφορικά και διάφορα εξτραδάκια. Τι ψυχή έχει ένα κλικ; Δεν το λένε τυχαία shopping therapy, αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Η χαρά είναι τόσο μεγάλη τη στιγμή της αγοράς, που χαλάλι.

Και φτάνουν οι πρώτες μέρες του Δεκεμβρίου, λίγο πριν από το εορταστικό κλίμα των Χριστουγέννων και τα ανοιχτά μαγαζιά τις Κυριακές, για να διαπιστώσουμε πως οι τιμές ξαναέγιναν φυσιολογικές και πως αυτά που χρειαζόμασταν πριν από λίγες μέρες δεν πιάνουν και πολλά μπροστά στα νέα, φανταχτερά πραγματάκια που περιμένουν να τα αγοράσουμε για τις γιορτές, σκεπτόμενοι πως δεν πειράζει να κάνουμε και μια εξαλλοσύνη – ας είναι καλά το δώρο. Και ο συνδετικός κρίκος μια ψευδαίσθηση είναι. Τουλάχιστον μας έμεινε η φριτέζα.