Για το ΠΑΣΟΚ του 21ου αιώνα

Λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου στο Κίνημα Αλλαγής, είναι αξιοσημείωτο το ενδιαφέρον, που συναντώ στην κοινωνία στις περιοδείες μου ανά την Ελλάδα, για τον χώρο μας. Η αγωνία μελών και φίλων του Κινήματος Αλλαγής-ΠΑΣΟΚ είναι η επόμενη ημέρα να βρει την παράταξη ενωμένη και μεγαλύτερη. Αυτό είναι και το στοίχημα, άλλωστε, όλων των υποψηφίων προέδρων που με τη θετική τους εισφορά στον δημόσιο διάλογο έχουν ξανά στρέψει το ενδιαφέρον της κοινωνίας, του πολιτικού και μιντιακού συστήματος πάνω μας.

Στην επόμενη ημέρα της παράταξης το ΠΑΣΟΚ ως ταυτότητα, ως σύμβολο και κυρίως ως πολιτικό πλαίσιο βάσει των αρχών και των αξιών της 3ης του Σεπτέμβρη που έθεσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, χρειάζεται ξανά να αποτελέσει την αφετηρία μας. Η ενότητα να επιβεβαιωθεί με το ανοιχτό συμμετοχικό συλλογικό δημοκρατικό κόμμα. Μέσα από ένα κόμμα που θα θέτει διαρκώς στο επίκεντρο τα μέλη του μέσα από διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας, όπως τα κομματικά δημοψηφίσματα και την ισχυρή αντιπροσώπευση σε όλα τα αιρετά όργανα. Ενα κόμμα που θα επιδιώκει τη μέγιστη εσωκομματική δημοκρατία, η οποία αποτυπώθηκε στην πρόταση του Ανδρέα Λοβέρδου για τρεις αντιπροέδρους. Ενα κόμμα που θα εργάζεται συλλογικά για την αντιπροσωπευτική έκφραση της κοινωνίας. Ενα κόμμα προσβάσιμο στους νέους, που θα τους ενσωματώνει στο νέο όραμα. Ολοι όσοι βρίσκονται στο ίδιο τρένο με προορισμό τη σύγχρονη ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, ισότιμοι και με τις ίδιες ευκαιρίες συμμετοχής. Μέσα σε μια δημιουργική συμμαχία με την πολιτική οικολογία του ρεαλισμού, την Ανανεωτική Αριστερά, το προοδευτικό Κέντρο. Γιατί με αυτές τις δυνάμεις βρισκόμαστε στο ίδιο τρένο, στις ίδιες ράγες ακόμη κι αν τα βαγόνια είναι διαφορετικά.

Με αυτό το πλαίσιο ο Ανδρέας Λοβέρδος έχει θέσει με σαφήνεια ότι μπορεί να ανασυντάξει το κόμμα και με μια νέα προγραμματική πολιτική πρόταση να  σπάσει τον σημερινό δικομματισμό. Ενας δικομματισμός που δεν απαντά ούτε στα καθημερινά προβλήματα των πολιτών ούτε στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής που διανύουμε. Στις τοποθετήσεις του εμφανίζεται σταθερά η προσήλωσή του στον στόχο του υπερδιπλασιασμού των ποσοστών του κόμματος. Η νέα εκλογική αφετηρία θα σταματήσει και το παζάρι με ποιους θα πάμε και ποιους θα αφήσουμε, μια συζήτηση ταπεινωτική για ένα κόμμα που προώθησε τις σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις της μεταπολίτευσης στον τόπο. Μια συζήτηση που σχετίζεται επίσης με τις ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές μεταξύ των κομμάτων. Για το ΠΑΣΟΚ ιδεολογικοπολιτικός αντίπαλος ήταν παραδοσιακά η Δεξιά, η συντηρητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας. Δεν μπορούμε, ωστόσο, να δώσουμε συγχωροχάρτι στον ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος εν τοις πράγμασι είναι σήμερα ο υπαρξιακός μας αντίπαλος.

Η συνεπής κοινοβουλευτική διαδρομή και το έργο του Ανδρέα Λοβέρδου, από όποιο μετερίζι κι αν υπηρέτησε τη δημοκρατική παράταξη του τόπου, αναδεικνύει τις σταθερές θέσεις και το πολιτικό του ήθος. Ενας μαχητής που ήταν παρών στις εύκολες και τις δύσκολες στιγμές του ΠΑΣΟΚ με προτάσεις και λύσεις.  Σήμερα στο πλαίσιο της υποψηφιότητάς του θέτει με σαφήνεια και τα μείζονα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία. Ανάμεσα στις προγραμματικές προτεραιότητές του, τα προβλήματα της καθημερινότητας των πολιτών, η ασφάλειά τους και η ποιότητα της ζωής τους. Με ξεκάθαρες προτάσεις για το Μεταναστευτικό ώστε να αντιμετωπισθεί στο πνεύμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά όχι σε βάρος των ελλήνων φορολογούμενων. Αλλά και με συμπεριληπτικές θέσεις αναφορικά με την κλιματική και ενεργειακή κρίση και βεβαίως την 4η βιομηχανική επανάσταση, ώστε η μετάβαση στη νέα εποχή να γίνει χωρίς αποκλεισμούς. Για όλους τους παραπάνω λόγους θεωρώ ότι ο Ανδρέας Λοβέρδος αξίζει την ευκαιρία να ηγηθεί μιας συλλογικής προσπάθειας ώστε να κάνουμε ξανά το ΠΑΣΟΚ μεγάλο, δίνοντας ξανά πνοή στις βασικές αρχές και αξίες της σοσιαλδημοκρατίας. Αλλωστε, όπως λέει και ο ίδιος, δεν θα χαρίσουμε ούτε την Ελλάδα στη Νέα Δημοκρατία ούτε το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος είναι βουλευτής του Κινήματος Αλλαγής