Η δεύτερη «ήττα» του Μάνφρεντ Βέμπερ

Ηταν Σεπτέμβριος του 2021 όταν ο Μάνφρεντ Βέμπερ, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος με δήλωσή του έβαζε τέλος στις φήμες που τον ήθελαν να βάζει υποψηφιότητα για τη θέση του προέδρου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. «Δεν θα θέσω υποψηφιότητα» τόνιζε και πρόσθετε δικαιολογώντας την απόφασή του, ότι «η δουλειά μου στην Ομάδα του ΕΛΚ και στην ευρύτερη πολιτική οικογένεια του ΕΛΚ δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί». Η κίνηση Βέμπερ αποτέλεσε αφορμή για σειρά σχολίων, τόσο από τους επικριτές όσο και τους υποστηρικτές του, σε σχέση με τους λόγους που τον οδήγησαν σε μία τέτοια ανακοίνωση. Ηταν όντως δική του απόφαση και τι σημαίνει αυτό για τις μελλοντικές του φιλοδοξίες; Ή ήταν μία απόφαση που υπαγορεύτηκε από την ανάγκη, γνωρίζοντας ότι θα χάσει, γιατί κάποιοι θα του «τραβούσαν το χαλί»;

Για όσους επιλέγουν να στέκονται απέναντί του, η απόφαση Βέμπερ υπαγορεύτηκε από τη βεβαιότητα της ήττας. Γνώριζε όπως υποστηρίζουν ότι δεν θα κερδίσει στις εσωκομματικές εκλογές, καθώς σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πηγές μπορούσε να εξασφαλίσει στήριξη της πλειοψηφίας, ενώ και η υποψηφιότητα του ήταν εκτός του κλίματος της εποχής. Για αυτούς ήταν μια δεύτερη ήττα για τον Βέμπερ μετά τη μάχη για την ανάληψη της προεδρίας της Κομισιόν, την οποία είχε δώσει μεν εκείνος στις ευρωεκλογές του 2019 για την ευρωπαϊκή Κεντροδεξιά, αλλά στο Μπερλεμόν βρέθηκε η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

ΣΤΟΧΕΥΕΙ ΠΙΟ ΨΗΛΑ. Αντίθετα ευρωκοινοβουλευτικές πηγές που διατηρούν σχέσεις με τον Βέμπερ, διαψεύδουν τις εικασίες των αντιπάλων του, σημειώνοντας ότι ο γερμανός πολιτικός όχι απλά δεν υπαναχώρησε φοβούμενος τις δυσκολίες, αντίθετα στοχεύει πιο ψηλά και αυτό του επέβαλε να μην «κάψει το μέλλον» για την προεδρία του Ευρωκοινοβουλίου. Στόχος του θα μπορούσε να είναι όπως λένε η προεδρία του ΕΛΚ στη θέση του Ντόναλντ Τουσκ, κάτι που υπονόησε και ο ίδιος στη δήλωσή του αναφερόμενος στην «ευρύτερη οικογένεια του ΕΛΚ», με ανοιχτό το ενδεχόμενο να επιχειρήσει, ίσως, να διεκδικήσει και την προεδρία της Κομισιόν στο μέλλον. «Είναι πολλές οι πόρτες που θα έκλειναν εάν επέλεγε την προεδρία του Ευρωκοινοβουλίου. Και μάλιστα για θέσεις με αποφασιστικό ρόλο», λένε ευρωκοινοβουλευτικές πηγές στα «ΝΕΑ».

Οι ίδιοι άνθρωποι παράλληλα αναγνωρίζουν ότι αυτή η περίοδος είναι η περίοδος των γυναικών. Και μάλιστα των νέων και δυναμικών. Στον καιρό του «me too» όπως λένε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν μπορεί να αγνοήσει τις επιταγές της νέας εποχής. Να μη στείλει το δικό του μήνυμα.

ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙ ΤΗ ΘΕΣΗ. Ο νυν πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Νταβίντ Σασόλι τον Ιανουάριο αναμένεται να παραδώσει τη θέση στο ΕΛΚ, δεδομένης και της συμφωνίας Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και Σοσιαλιστών & Δημοκρατών η προεδρία να μοιραστεί στις δύο ομάδες με αλλαγή προέδρου στο μέσον της πενταετίας. Την υποψηφιότητα του ΕΛΚ για την προεδρία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κέρδισε κατά την ψηφοφορία της περασμένης Τετάρτης η ευρωβουλευτής της Μάλτας, Ρομπέρτα Μετσόλα, νυν αντιπρόεδρος. «Πιστεύω ότι ο πρόεδρός μας πρέπει να εργαστεί σκληρότερα για να γεφυρώσει το κενό μεταξύ του Κοινοβουλίου, του συμβουλίου και της Κομισιόν» τόνισε δίνοντας το στίγμα της από την αρχή, ότι θα επιχειρήσει ενδυνάμωση της φωνής του θεσμού που εκλέγεται απευθείας από τους πολίτες. Η Μαλτέζα ευρωβουλευτής, την οποία υποστήριξε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα δυναμική και δραστήρια, ενώ εξελέγη από τον πρώτο γύρο με 112 ψήφους και μεγάλη διαφορά από τους ανθυποψηφίους της Οτμάρ Καράς και Εστέρ ντε Λάνγκε που έλαβαν 18 και 44 ψήφους αντιστοίχως. Η Μετσόλα γεννημένη το 1979 αναμένεται να είναι από τον Ιανουάριο, η πιο νέα πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και μάλιστα από μία μικρή χώρα όπως η Μάλτα. Αυτό εάν ο Σασόλι μείνει πιστός στις δεσμεύσεις του και δεν θελήσει να διεκδικήσει και το δεύτερο μισό της προεδρίας. Ωστόσο το σπάσιμο της συμφωνίας δεν θεωρείται πιθανό.