«Τώρα παλεύουμε»{CR}

Για τη Σόνια…

Πάντα πίστευα ότι η ανθρώπινη θέληση δεν έχει όρια. Αν ακολουθείς μία ιδέα μπορείς να καταφέρεις αυτό που για τους περισσότερους ανθρώπους μπορεί να  φαίνεται ακατόρθωτο.

Η ζωή πολλές φορές σε φέρνει αντιμέτωπο με μεγάλες προκλήσεις. Και μία από τις μεγαλύτερες που διένυσα στη ζωή μου είναι η μάχη με τον καρκίνο. Τη γνωρίζω καλά αυτήν τη μάχη. Την ένιωσα στο πετσί μου. Δεν το λες και λίγο να περάσουν μέσα από τις φλέβες σου και να απλωθούν μέσα σε όλο σου το σώμα τα φάρμακα 16 χημειοθεραπείων! Είναι αγώνας αυτός. Αγώνας για να κρατηθείς στη ζωή, πάνω από όλα με αξιοπρέπεια. Να νικήσεις και να φύγεις από αυτόν τον αγώνα με τις λιγότερες δυνατές απώλειες.

Τη Σόνια Τσεκίνη τη γνώριζα χρόνια. Την είχα δει να αγωνίζεται και να κερδίζει αγώνες όταν ήταν πρωταθλήτρια. Αληθινή μαχήτρια.

Οταν όμως κέρδισε τον μαραθώνιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Θεσσαλονίκη, την προηγούμενη Κυριακή, τον δεύτερο μαραθώνιο κατά σειρά μέσα σε μία εβδομάδα, ρίγησα από συγκίνηση! Ηταν τεράστιο κατόρθωμα αυτό που έκανε αυτή η κοπέλα! Και αυτό γιατί τον περασμένο Αύγουστο διαγνώσθηκε με καρκίνο του μαστού.

Μόλις είχε βγει από το γραφείο του γιατρού της και μου τηλεφώνησε. «Δεν το έχω πει ακόμα ούτε στον άντρα μου», μου είπε σοκαρισμένη, μεταφέροντάς μου όλα τα αποτελέσματα που της είχε πει ο γιατρός.

Ηταν σοκαρισμένη, άλλωστε, την ξέρω καλά αυτήν την αντίδραση, έτσι ήμουν και εγώ λίγους μήνες νωρίτερα.

Μου είπε ότι θέλησε να μοιραστεί μαζί μου αυτό που τη βρήκε, γιατί εγώ ξέρω καλά από τον καρκίνο και τον τρόπο που το πέρασα κι εγώ.

«Εχω καρκίνο», μου έλεγε και μου ξαναέλεγε, «δεν μπορώ να το πιστέψω».

Μιλήσαμε στο τηλέφωνο δυόμισι ώρες, την καθησύχασα, ήμουν βέβαια και εγώ σοκαρισμένη. Το να σου εκμυστηρεύεται ένας άνθρωπος κάτι τόσο σημαντικό απαιτεί να διαθέτεις δύναμη για να σταθείς δίπλα και να μιλήσεις.

Της μιλούσα με αγάπη και της έδωσα να καταλάβει ότι θα τα καταφέρει. Δεν ξέρω αν είχε νου να με ακούσει εκείνη τη στιγμή.

Κάποια στιγμή της μίλησα δυνατά, αλλά με πίστη, είπα αυτά που λέμε εμείς οι άνθρωποι για να δώσουμε δύναμη στον συνάνθρωπό μας.

«Σόνια, τώρα δεν είναι ώρα για κλάματα, τώρα παλεύουμε. Τώρα είναι η μεγάλη στιγμή για σένα. Τώρα θα δείξεις από τι είσαι πλασμένη. Πάλεψέ το, αυτά τα δάκρυα θα τα αφήσεις για το τέλος και θα είναι μόνο δάκρυα χαράς. Τώρα είναι η στιγμή να διανύσεις τον μεγαλύτερο μαραθώνιό σου και να βγεις νικήτρια!».

Στη συνέχεια μιλήσαμε αρκετές φορές στο τηλέφωνο, όλο αυτό το διάστημα. Είναι αυτές οι ιστορίες που μοιραζόμαστε μεταξύ μας οι γυναίκες που έχουμε περάσει καρκίνο. Δεν κρύβω ότι πάντα προσευχόμουν για εκείνη να τα καταφέρει και ανησυχούσα όλο αυτό το διάστημα, να τελειώσει όλο το «πακέτο», όπως το έλεγα εγώ, για να ησυχάσουμε όλοι εμείς που την αγαπάμε.

Η Σόνια, τελικά – και εδώ φαίνεται το μεγαλείο και η δύναμη ψυχής ενός ανθρώπου – κατάφερε όχι μόνο να τερματίσει νικήτρια στη μάχη με τον καρκίνο αλλά και να τρέξει δύο φορές σε εφτά ημέρες μαραθώνιο και μάλιστα με πολύ υψηλές επιδόσεις.

Τι κι αν βρίσκεται σε περίοδο ακτινοβολιών, και έχοντας τελειώσει τις χημειοθεραπείες, συνέχιζε να προπονείται και να τραβά και άλλο τα όριά της, να αγγίζει τη δύναμη της ψυχής της και με χαμόγελο και δάκρυα στα μάτια κατόρθωσε τελικά να κόψει το νήμα στον μαραθώνιο δρόμο και να συγκινήσει το πανελλήνιο.

Τα λόγια είναι φτωχά για να εκφράσω τον θαυμασμό μου για αυτήν τη γυναίκα, τη Σόνια που η κοινωνία μας, ένα μόνο μικρό κομμάτι της δύναμης της ψυχής της να μπορούσε να πάρει θα άλλαζαν όλα στη γη.

Μόλις τελείωσε τον μαραθώνιο της Αθήνας, μιλήσαμε και πάλι, μου μετέφερε τα συναισθήματά της και ότι ήταν έτοιμη να τρέξει ακόμα έναν μαραθώνιο!

Είναι πραγματικά μοναδικό αυτό που έκανε η Σόνια. Είμαι περήφανη για αυτήν, νιώθω πραγματικά ευτυχισμένη για εκείνην και να την έχει ο Θεός καλά, να μην περάσει καμία περιπέτεια υγείας ποτέ ξανά.

Τελικά ο καρκίνος μπορεί να νικηθεί. Τελικά πρέπει να σπάμε τα ταμπού και να μιλάμε ανοιχτά για αυτήν την ασθένεια. Μόνο έτσι κάθε γυναίκα θα βρίσκει τη δύναμη να τον αντιμετωπίζει με πάθος και χαμόγελο.

Εύχομαι κάθε γυναίκα που νοσεί, να πάρει από τη Σόνια το μήνυμα ότι δεν τα παρατάμε ποτέ. Αλλωστε, ο αθλητισμός που πρεσβεύουμε αυτό μας διδάσκει. Να μην τα παρατάμε ποτέ. Να προχωράμε με πίστη και χαμόγελο και να μη σκύβουμε ποτέ το κεφάλι!

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΣΟΝΙΑ!

Η Μαρία Πολύζου είναι μαραθωνοδρόμος