Πόλεμος με {LF}τους αντιεμβολιαστές

Είδα το σποτ του ΣΥΡΙΖΑ για το εμβόλιο. Δεν μου άρεσε, αλλά δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει ότι η αξιωματική αντιπολίτευση επέλεξε να αφήσει τα ήξεις αφήξεις και να πάρει δημόσια θέση υπέρ του εμβολιασμού, υποδεικνύοντας στους πολίτες να κάνουν το χρέος τους, να εμβολιαστούν δηλαδή για τον εαυτό τους και για την κοινωνία. Κάλλιο αργά – ακόμα κι αν η εμφανής αυτή στροφή έγινε μετά την αποτίμηση της πολιτικής στάσης του κόμματος, που δεν αποδίδει στις μετρήσεις της κοινής γνώμης.

Φυσικά, ο γνωστός Παύλος Πολάκης παραμένει αδιάφορος απέναντι στην κεντρική πολιτική γραμμή του κόμματός του, ισχυριζόμενος εκ νέου ότι τα εμβόλια δεν έχουν αποτελεσματικότητα σε όσους τα έχουν κάνει. Τα βάζει μάλιστα και με ορθολογιστές στο ίδιο του το κόμμα, όταν απηυδισμένοι τού ζητούν να αφήσει τις ανοησίες και τους ανόητους σχετικισμούς. «Για μαζέψου, σύντροφε. Για μαζέψου γιατί κάνεις πραγματική ζημιά», του έγραψε ένα μέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Για να λάβει την απάντηση ότι έχει κάνει πολλή υπομονή. Με άλλα λόγια, ο ιδιότυπος πολιτικός της Αριστεράς εδώ και πολύ καιρό είναι πρόβλημα για το κόμμα του, το οποίο είναι βέβαιο ότι αν τα πράγματα έρθουν εκεί θα είναι δύσκολο να απαλλαγεί απ’ αυτόν – κι αν η απομάκρυνσή του γίνει κάποια στιγμή αναγκαία, ο ΣΥΡΙΖΑ θα σπαταλήσει ακόμα περισσότερο πολιτικό κεφάλαιο.

Κατά τα άλλα, η κυβέρνηση με μεγάλη καθυστέρηση και υπό την πίεση της επιδείνωσης της κατάστασης (αλλά ακολουθώντας και το κλίμα στην Ευρώπη) αποφάσισε να λάβει μέτρα που, επιτέλους, περιορίζουν από το κοινωνικό πεδίο τους ανεμβολίαστους. Είχε προηγηθεί ο χειρισμός του φόβου, που έστειλε πολλούς στα εμβολιαστικά κέντρα για την πρώτη δόση. Αν οι περιορισμοί παρουσίας στους δημόσιους χώρους ανεμβολίαστων δεν πιάσει, η κυβέρνηση πρέπει να κάνει πολύ γρήγορα τις σταθμίσεις και να αποφασίσει αν θα επιβάλει την υποχρεωτικότητα και σε ποιους. Ο στόχος παραμένει σταθερός: να μη γίνει νέο lockdown, που μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες στην οικονομία, αλλά και να ελαττωθεί σοβαρά ο αριθμός όσων προσβάλλονται, όσων καταλήγουν σε ΜΕΘ και όσων πεθαίνουν.

Παρά τα μέτρα, όμως, η κυβέρνηση έχει ακόμα μια πολύ σοβαρή δουλειά: να αναμετρηθεί με τους ανεμβολίαστους και, κυρίως, με τους ιδεολόγους αντιεμβολιαστές, και ιδίως με τους αντιεμβολιαστές που έχουν ατζέντα κοινωνικής αναταραχής ή δρουν υπέρ ακροδεξιών ριζοσπαστών και υπαρκτών ή κυοφορούμενων σχετικών κομματικών σχημάτων.

Δεν είναι όμως μόνο ακροδεξιοί οι αρνητές των εμβολίων. Είναι πολλές κατηγορίες ακόμα. Είναι οι διάφοροι αστοιχείωτοι του Διαδικτύου, είναι οι υπερσυντηρητικοί της Ορθοδοξίας (που λόγω των επιρροών τους έχουν κάνει μεγάλο κακό ιδίως στη Βόρεια Ελλάδα και στο Αγιον Ορος), είναι και οι οπαδοί του new age, του λεγόμενου υγιεινισμού και της επιστροφής στη φύση, που «παίρνουν βιταμίνες» και «προσέχουν τη φυσική τους κατάσταση». Ολοι αυτοί είναι απέναντι στην κοινωνία και είναι ώρα όλοι αυτοί να κατανοήσουν ότι και η κοινωνία βρίσκεται απέναντί τους. Και δεν είναι θεμιτό κυβερνητικά στελέχη να κολακεύουν κοινωνικές ομάδες που, σε μεγάλο ποσοστό, διασπείρουν την αμφιβολία υπονομεύοντας τον μόνο τρόπο (ακόμα) καταπολέμησης της πανδημίας: τα εμβόλια.