Να διαχειρίζεται καλύτερα τη σεζόν του…

Η Μαρία Σάκκαρη αποκλείστηκε στον ημιτελικό ενός ακόμα μεγάλου τουρνουά. Αυτή τη φορά της συνέβη στη μακρινή Γκουανταλαχάρα και στο WTA Finals, δηλαδή στο ετήσιο ραντεβού των οκτώ αθλητριών που βρίσκονται στις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης του γυναικείου τένις. Εχασε από την Εσθονή Ανέτ Κονταβέιτ, νούμερο 7 στον κόσμο. Η Σάκκαρη πλήρωσε το ότι για να φτάσει στον ημιτελικό αγωνίστηκε μια μέρα πριν για τρεις και επιπλέον ώρες κόντρα στο νούμερο 2 του κόσμου, την Αρίνα Σαμπαλένκα από τη Λευκορωσία, ενώ μια μέρα πριν είχε πρωταγωνιστήσει σε έναν ανάλογο μαραθώνιο με αντίπαλο την Ισπανίδα Πάουλα Μπαντόσα. Ακόμα και για τη βιονική Μαρία μια τέτοια δοκιμασία συνεχόμενων μαραθώνιων παιχνιδιών αποδείχτηκε τρομερά σκληρή.

Οριο

Θυμίζω πως φέτος η Σάκκαρη αγωνίστηκε στον ημιτελικό του Ρολάν Γκαρός τον Ιούνιο και στον ημιτελικό του USA Open τον Σεπτέμβριο και ότι ηττήθηκε και στους δυο. Αποτελούν αυτοί οι ημιτελικοί ένα είδος ορίου για τη σπουδαία ελληνίδα αθλήτρια; Δεν θα το έλεγα. Στο γυναικείο τένις υπάρχει αυτή τη στιγμή μια τρομερή ισορροπία: οι νικήτριες των τουρνουά εναλλάσσονται – όλα είναι θέμα φόρμας. Η Σάκκαρη είναι μια μεγάλη πολεμίστρια: σε όλα αυτά τα τουρνουά χρειάστηκε για να φτάσει στους ημιτελικούς να κάνει μεγάλες υπερβάσεις. Στο WTA Finals η νίκη της απέναντι στη Σαμπαλένκα είναι σπουδαία: δεν την είχε κερδίσει ποτέ.

Υπερβάσεις

Τι θέλω να πω; Οτι η Σάκκαρη έχει δώσει σε αυτά τα μεγάλα τουρνουά φέτος πολλούς τελικούς – απλά αυτούς τους έδωσε στη διάρκεια των τουρνουά και πριν να φτάσει στον μεγάλο τελικό τους. Αυτό που παρακολουθούμε είναι τη σταδιακή της ανέλιξη στην παγκόσμια κατάταξη χάρη σε ασταμάτητες υπερβάσεις. Δεν ξέρω αν θα καταφέρει να κερδίσει κάποιο τουρνουά του γυναικείου Γκραν Σλαμ ή έστω το WTA Finals στο οποίο για πρώτη φορά αγωνίστηκε φέτος. Είμαι όμως βέβαιος ότι όταν κάποια στιγμή πει αντίο στον πρωταθλητισμό και στο μεγάλο τσίρκο του παγκόσμιου τένις, θα τα έχει πολύ καλά με τον εαυτό της. Γιατί θα έχει ξεπεράσει τις δυνατότητές της και μάλιστα πολλές φορές.

Επιλογή

Ελπίζω με ανάλογα συναισθήματα να πει πολλά χρόνια αργότερα το αντίο του και ο Στέφανος Τσιτσιπάς. Το κλείσιμο της εφετινής σεζόν του δεν έγινε με τον καλύτερο τρόπο. Ο Τσιτσιπάς εγκατέλειψε το ΑΤP Masters εξαιτίας ενός τραυματισμού στον αγκώνα του. Τον είχε πριν πάει στο Τορίνο για να αγωνιστεί με τους άλλους επτά καλύτερους της σεζόν. Από όσο γνωρίζω δεν είναι ένας σοβαρός τραυματισμός: γρήγορα θα είναι μια χαρά. Ωστόσο τον αποκόμισε γιατί φέτος έκανε κάτι που είναι λάθος: ο Τσιτσιπάς δεν σταμάτησε να αγωνίζεται ποτέ σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Αν αναρωτιέστε γιατί είναι λάθος αυτό, πρέπει να σας πω ότι δεν το κάνει κανείς. Δεν θα μπορούσε φυσικά να το κάνει ο Νόβακ Τζόκοβιτς, λόγω ηλικίας, αλλά και αθλητές σχεδόν συνομήλικοι του Τσιτσιπά φρόντισαν να αγωνιστούν λιγότερο. Ο Μεντβέντεφ και ο Ζβέρεφ για παράδειγμα (με τους οποίους ο Ελληνας θέλει να συγκρίνεται) διάλεξαν σε ποια τουρνουά μπορούσαν να πάρουν μέρος και κατάφεραν και να διακριθούν σε αυτά. Ενώ ο Τσιτσιπάς μοιάζει να μη θέλει να λείπει από πουθενά: αυτό μεγαλώνει τους τραπεζικούς λογαριασμούς, αλλά δεν είναι η καλύτερη επιλογή.

Μακάρι

Αυτές οι ασταμάτητες παρουσίες (κι όχι οι κατακτήσεις τουρνουά) τον οδήγησαν στο νούμερο 3 της παγκόσμιας κατάταξης. Οι ήττες στα τελευταία τουρνουά του στέρησαν μια θέση: τώρα είναι στο νούμερο 4. Η πτώση είναι μικρή, αλλά ο Τσιτσιπάς πρέπει να μάθει να διαχειρίζεται καλύτερα τη σεζόν του. Το να χάνεις εξαιτίας τραυματισμού το ΑΤP Masters γιατί έτρεχες να παίξεις στη Βιέννη ή στο Μπερσί π.χ. δείχνει μια έλλειψη καθοδήγησης που ο έλληνας άσος έχει ανάγκη. Και μακάρι να κάνω λάθος…

Πρίφτης

Στα αθλητικά μας χρησιμοποιούμε πολύ συχνά τον όρο «Ημέρα της Μαρμότας» (αποδίδοντας τιμή στη γλυκιά ταινία του Χάρολντ Ράμις) για να περιγράψουμε το γεγονός ότι ένας αθλητής ή μια ομάδα ζει επαναλαμβανόμενες καταστάσεις. Ο όρος είναι απολύτως συμβατός με την περίπτωση των περιπετειών της ομάδας μπάσκετ του Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα. Κατά τη διάρκεια του 2021 ο ΠΑΟ στην Ευρωλίγκα εκτός έδρας έχει μια νίκη και δεκαεννέα ήττες(!) – διαφορετικές, αλλά ήττες. Κάθε χρόνο επίσης τέτοιο καιρό ξεκινά την αναζήτηση του επόμενου προπονητή του. Φέτος λέγονται για τον καλό Δημήτρη Πρίφτη, όσα ακούγονταν πέρυσι για τον Γιώργο Βόβορα, πρόπερσι για τον Αργύρη Πεδουλάκη κ.λπ. Και σε αυτή την πραγματική ιδιότυπη κατάσταση «ημέρας της Μαρμότας» πάντα τέτοιο καιρό ακούγεται το όνομα του Ρικ Πιτίνο, που θα γυρίσει να λύσει τα προβλήματα της ομάδας κ.λπ.

Δυσκολίες

Φταίνε για όσα συμβαίνουν στον ΠΑΟ οι προπονητές; Δυσκολεύομαι να το φανταστώ. Οτι φέτος έχουν γίνει λάθος επιλογές ξένων είναι ολοφάνερο, όπως και το ότι δεν αντικαταστάθηκε ο Ντίνος Μήτογλου. Σαφώς ο ΠΑΟ πληρώνει και τις δυσκολίες και τους τραυματισμούς του Νέντοβιτς, αλλά το μεγάλο του πρόβλημα είναι η πορεία του χωρίς διοικητικό αφεντικό. Ο ΠΑΟ πωλείται δυο χρόνια τώρα. Κανείς δεν έχει βρεθεί να τον αποκτήσει. Κι όσο αυτό θα συνεχίζεται, τόσο η Ημέρα της Μαρμότας θα συνεχίζεται…

Εξυπνος

Μιλώντας για προπονητές ο Τζον Φαν’τ Σιπ θα γνωρίζει την Παρασκευή αν θα συνεχίσει ως ομοσπονδιακός τεχνικός. Δεν θα βγει βέβαια απόφαση την Παρασκευή, αλλά μετά τη συζήτηση που θα κάνει στην ΕΠΟ με όλους τους αναρμοαρμόδιους ο Ολλανδός θα καταλάβει τι μέλλει γενέσθαι. Εξυπνος άνθρωπος είναι. Μέχρι τα ματς με την Ισπανία και το Κόσοβο η ανανέωση του συμβολαίου του έμοιαζε δεδομένη. Σήμερα τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Το διοικητικό προσωπικό της ομοσπονδίας (ο Τάκης Φύσσας, ο Κώστας Κωνσταντινίδης και ο CEO Ιάκωβος Φιλιππούσης) θα ήθελαν την παραμονή του. Οι σύμβουλοι αντιθέτως προβληματίζονται. «Οχιας», «Μπαμπάκας», «Προφήτης», «Μότσαρ» κ.λπ. μαδάνε τη μαργαρίτα: «να μείνει, να μη μείνει» κ.λπ.

Απολαβές

Τι μπορεί να κρίνει την απόφαση; Μην πάει το μυαλό σας σε ζητήματα αγωνιστικά – ποιος άλλωστε να κάνει τέτοιες αξιολογήσεις; Οι απολαβές του Ολλανδού είναι το θέμα. Σήμερα παίρνει περίπου 600 χιλιάδες ευρώ τον χρόνο, ενώ κάποια ωραία χρήματα εισπράττουν και οι συνεργάτες του. Οπως ακούω θα του ζητηθεί να δεχτεί ένα «ψαλίδι» – να συμφωνήσει δηλαδή με λίγο λιγότερα και να δεχτεί να μεγαλώσουν τα μπόνους πρόκρισης στα τελικά του Euro 2024. Αν ήταν διατεθειμένος να πληρώνει κι από την τσέπη του η συμφωνία ανανέωσης υποθέτω θα ήταν πιο εύκολη. Ας του το προτείνουν. Πιο εύκολο μοιάζει να πει «ναι» από το να προκριθεί η Εθνική στο επόμενο Euro…