ΚΙΝΑΛ και ηλεκτρονική ψήφος

Η πανδημία καλπάζει, τα «ρεκόρ» καταρρίπτονται το ένα μετά το άλλο, αλλά στο ΚΙΝΑΛ πρέπει να βγάλουν αρχηγό! Και ο καλπασμός της πανδημίας δημιουργεί ήδη τρόμο. Οτι μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο να προσέλθει ο κόσμος στις κάλπες για να αναδείξει επικεφαλής της παράταξης της Κεντροαριστεράς. Ο φόβος είναι πρωτόγονο, ακατανίκητο συναίσθημα και κανείς δεν τα βάζει μαζί του. Αν και κινδυνεύω να τα «ακούσω» από τινάς των αναγνωστών μου, με αναφορές του είδους «εδώ ο κόσμος χάνεται και το… αυτό χτενίζεται» ή «άντε κι εσύ και ο γρύλος μου, ρε φίλε, με το ΚΙΝΑΛ», θα κάνω πως δεν ακούω, πως δεν καταλαβαίνω, και θα επιχειρήσω να δώσω λύση στο ζήτημα, πριν καν λάβει διαστάσεις ανυπέρβλητες. Διότι απομένουν λίγες μόνο εβδομάδες ως τις κάλπες, τρεις συγκεκριμένα, και δύο ημέρες, και αυτά τα πράγματα θέλουν μια προετοιμασία, δεν γίνονται από τη μια στιγμή στην άλλη, όπως διαπίστωσα έπειτα από ρεπορτάζ μερικών ωρών. Κατά το ρεπορτάζ, λοιπόν, όλα γίνονται! Και εν προκειμένω η ηλεκτρονική συμμετοχή των οπαδών και φίλων του ΠΑΣΟΚ / ΚΙΝΑΛ στις εκλογές της 5ης και της 12ης Δεκεμβρίου, εύκολα.

Προσέξτε, παρακαλώ, τη συνέχεια, διότι έχει τη σημασία της. Και ειδικότερα ας την προσέξουν οι υποψήφιοι έξι αρχηγοί, οι οποίοι είναι χωρισμένοι σε δύο στρατόπεδα: μερικοί καμώνονται ότι δεν είναι τεχνικά εφικτό να μετάσχουν ηλεκτρονικά οι ψηφοφόροι στην εκλογή, και άλλοι, από άγνοια, αρνούνται να συγκατανεύσουν, διότι φοβούνται ότι αν επιτραπεί η συμμετοχή στην ψηφοφορία και ηλεκτρονικά, ενδέχεται να υπάρξει νόθευση του αποτελέσματος.

Το σύστημα ΖΕΥΣ…

Ουδέν αναληθέστερον! Διότι πριν ανακαλύψει το ΠΑΣΟΚ / ΚΙΝΑΛ την πυρίτιδα, την είχαν ανακαλύψει κάτι αιώνες πριν οι Κινέζοι και έφτιαχναν στρακαστρούκες για να τις ρίχνουν στα γενέθλια του αυτοκράτορα Γινγκ Ζενγκ να κάνει ο άνθρωπος χαρά μεγάλη, πριν ακούσει το «Happy birthday, Μεγαλοπρεπέστατε» και σβήσει τα πολλά κεράκια της τούρτας του.

Τούτου δοθέντος, αναφέρω σχετικά, προς ενήμερους και (υποκρινόμενους τους) ανενημέρωτους, ότι εν Ελλάδι υφίσταται ήδη από το 2012 σύστημα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, το οποίο φέρει το αρχαιοπρεπές όνομα ΖΕΥΣ. Το ανέπτυξε το ΕΔΥΤΕ (ο εστί μεθερμηνευόμενον Εθνικό Δίκτυο Υποδομών Τεχνολογίας και Ερευνας) για να χρησιμοποιηθεί – τότε – για τις εκλογές των Συμβουλίων Διοίκησης των ΑΕΙ (έργο Αννας Διαμαντοπούλου, να τα λέμε κι αυτά) για να μην αποτελούν οι εκλογές αυτές αντικείμενο άθλιων συναλλαγών μεταξύ φοιτητών, αιώνιων φοιτητών, καθηγητών και άλλων τινών παραγόντων, παρεπιδημούντων στα ΑΕΙ της χώρας (γνωστή αμαρτία…).

Αφού λοιπόν εφαρμόστηκε το 2012 το ΖΕΥΣ και στην πράξη βεβαιώθηκε ότι είναι αδιάβλητο και απόρρητο, καθότι βασίστηκε στα πιο αυστηρά κρυπτογραφικά πρωτόκολλα, κατάλαβαν και άλλοι τη σημασία του και άρχισαν να το χρησιμοποιούν. Ετσι έγινε τόσο δημοφιλές, που έκτοτε έχουν πραγματοποιηθεί με το σύστημα αυτό περίπου 4.300 (!!) εκλογές κάθε είδους, με τη συμμετοχή σχεδόν 650.000 ψηφοφόρων!

…και πώς λειτουργεί

Και πάμε τώρα στο καλύτερο. Η χρήση του, και κυρίως η πιστότητά του, ξέφυγε από τα στενά ελληνικά όρια και απαντάται πλέον και σε άλλες χώρες. Τρελό; Οχι και τόσο. Πρόσφατα, το χρησιμοποίησε το ρουμανικό κεντροδεξιό κόμμα USR (Uniunea Salvaţi România – σαν να λέμε Ενωση για τη Σωτηρία της Ρουμανίας), το οποίο ηγείται του κυβερνητικού συνασπισμού της χώρας. Και ακόμη πιο πρόσφατα το ΖΕΥΣ το χρησιμοποίησε και η ΝουΔου, ακριβώς λόγω του Covid-19, στις εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη νομαρχιακών και τοπικών οργάνων.

Επειδή στις εκλογές της ΝουΔου μετείχαν στην ηλεκτρονική ψηφοφορία με το ΖΕΥΣ περίπου 15.000 ψηφοφόροι, ρώτησα αρμοδίως αν αυτός ο αριθμός ήταν και οι δυνατότητες του συστήματος. Ελαβα την κατηγορηματική απάντηση ότι «όχι, απλώς τόσοι μετείχαν».

Πώς γίνεται τώρα.

Αρχικά συντάσσονται από το κόμμα ψηφοδέλτιο και λίστα των ψηφοφόρων. Η λίστα των ψηφοφόρων αποτελείται από τα ονοματεπώνυμά τους και την ηλεκτρονική τους διεύθυνση. Οι ψηφοφόροι λαμβάνουν στην ηλεκτρονική τους διεύθυνση μήνυμα με το οποίο καλούνται να ψηφίσουν. Το μήνυμα περιέχει σύνδεσμο (link) που οδηγεί στο ψηφιακό παραπέτασμα, μέσα στο οποίο προετοιμάζεται η ψήφος. Οι ψηφοφόροι ψηφίζουν εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος και λαμβάνουν ψηφιακή απόδειξη της συμμετοχής τους.

Η συμμετοχή του καθενός προστατεύεται όπως ακριβώς και οι οικονομικές συναλλαγές μέσω Διαδικτύου, άρα δεν υπάρχει περίπτωση νόθευσης, και επίσης όλη αυτή η διαδικασία επιτηρείται από μια εφορευτική επιτροπή.

Επιπλέον, αλλά με περισσότερη δουλειά για την εξασφάλιση του απορρήτου της ψηφοφορίας και φυσικά του αδιαβλήτου, μπορεί να πραγματοποιηθεί ηλεκτρονική ψηφοφορία με πενταψήφιο νούμερο, ακριβώς όπως γίνεται η ψηφοφορία στα διάφορα ριάλιτι.

Παιδιά, θέληση να υπάρχει, και όλα γίνονται.

Τρικλοποδιές στα debates

Μίλησα για «θέληση», διότι δεν τη βλέπω από όλους. Η πλευρά του Γιώργου Παπανδρέου, για παράδειγμα, κάνει ό,τι μπορεί για να μην πραγματοποιηθούν οι δύο συν μία τηλεοπτικές αναμετρήσεις, ώστε να μπορέσει ο κόσμος της παράταξης να καταλάβει τι θέλει ο ένας και τι θέλει ο άλλος. Γιατί το κάνει, δεν ξέρω, μπορώ να υποθέσω μερικά πράγματα, αλλά δεν θέλω να τα εκφέρω εδώ, διότι θα πικραθεί και αυτός και άλλοι γύρω του.

Ομως είναι λάθος – αυτό μπορώ να το πω. Και διπλό λάθος, που υπονομεύει εξ ολοκλήρου αυτή τη διαδικασία. Θα μπορούσε να πει, παιδιά, εγώ δεν συμμετέχω, δεν γουστάρω, δεν μου αρέσει, δεν έχω χρόνο, πηγαίντε και αναμετρηθείτε εσείς οι πέντε – να βγάλει ο κόσμος τα συμπεράσματά του γι’ αυτή την άρνηση. Αλλά όχι έτσι. Με προτάσεις που είναι ανεδαφικές και αφυδατώνουν εντελώς τον διάλογο μεταξύ των υποψηφίων, όπως αυτή που εισηγείται περί… αναμετρήσεων μέσω Διαδικτύου. Τα debates πρέπει να γίνουν κανονικά, με σαφείς όρους που να ισχύουν για όλους.

Μοιρασιά στο πρόστιμο

Το κλείνουν το μαγαζί την ερχόμενη Τρίτη οι επιχειρήσεις εστίασης, και ο λόγος είναι απλός: ζητούν από την κυβέρνηση να λάβει μέτρα για τη στήριξη του κλάδου, που φαίνεται πως έχει «πονέσει» αρκετά μετά τα καινούργια μέτρα που έχουν ληφθεί και τα οποία προφανώς δημιουργούν ασφυκτική κατάσταση για τους ανεμβολίαστους. Υπ’ αυτή την έννοια, να πω απλώς «κάλλιο αργά παρά ποτέ» προς όλους εκείνους που εκπόνησαν τα σχετικά (θετικά) μέτρα, αλλά θέλω από την άλλη πλευρά να πω και κάτι για τους επιχειρηματίες της εστίασης: συνηγορώ ανεπιφύλακτα υπέρ του αιτήματός τους (υπ’ αριθμόν ένα στον σχετικό κατάλογο) να επιμερίζονται τα βαριά πρόστιμα και στον παραβάτη. Είναι σωστό και είναι δίκαιο. Διότι δεν μπορείς να ρίχνεις στον καταστηματάρχη 5.000 ευρώ πρόστιμο για τον ανεμβολίαστο που πίνει καφέ, αλλά ο ανεμβολίαστος να τη βγάζει «καθαρή» με ψίχουλα. Ασε το πρόστιμο όσο είναι και σπάσ’ το στα δύο. 50-50. Θα πονέσουν και οι δύο, είναι σίγουρο. Είναι όμως πιο δίκαιο. Και θα επιφέρει και το ίδιο αποτέλεσμα – κι αυτό σίγουρο είναι…