«Η μετάθεση ευθυνών και το άτυπο lockdown»

Τις τελευταίες ημέρες ένας νέος κύκλος συζήτησης ξεκίνησε αναφορικά με τα «προνόμια» των εμβολιασμένων πολιτών και τις απαγορεύσεις που θα πρέπει να ισχύουν για τους ανεμβολίαστους, και όλα αυτά με φόντο τη ραγδαία αύξηση νέων κρουσμάτων από την Covid-19.

H μετάθεση από την πλευρά της πολιτείας για μία ακόμη φορά της ευθύνης για τους ελέγχους στους επιχειρηματίες, μετατρέποντάς τους σε «αστυνόμους – επιτηρητές» που θα διαχωρίζουν τους πελάτες τους σε «επιθυμητούς» και «ανεπιθύμητους», βάζει κυρίως τη μικρή επιχειρηματικότητα σε ένα νέο «άτυπο» αυτή τη φορά lockdown, δημιουργώντας μια σειρά δυσκολιών και δυσλειτουργιών με ανυπολόγιστο κόστος.

Η πολιτεία, αντί με σαφήνεια να αναλάβει την ευθύνη που δικαιωματικά της αναλογεί και να πράξει τα δέοντα με στόχο την αύξηση των εμβολιασμών για να χτιστεί το αναγκαίο τείχος ανοσίας στον πληθυσμό της χώρας, εργαλειοποιεί και πάλι τις επιχειρήσεις των κλάδων του λιανεμπορίου, της εστίασης και των υπηρεσιών ως έμμεσο μοχλό πίεσης. Η επιλογή αυτή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το λιγότερο ως ανεδαφική.

Οι μικρές επιχειρήσεις της γειτονιάς δεν έχουν το απαιτούμενο προσωπικό και τα μέσα για να αναλάβουν τον ρόλο του ελεγκτή των μη εμβολιασμένων που τους έχει επιβληθεί, ενώ βρίσκονται αντιμέτωπες με βαριά πρόστιμα που για ορισμένες μπορεί να σημαίνουν ακόμα και οριστικό λουκέτο. Και όλα αυτά την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση έχει αποσύρει κάθε μέσο οικονομικής στήριξης, οδηγώντας τες σε οικονομικό αδιέξοδο.

Ταυτόχρονα οι εξαιρέσεις από την εφαρμογή των μέτρων, όπως για παράδειγμα οι αλυσίδες τροφίμων και τα φαρμακεία, και μάλιστα χωρίς κανένα αστερίσκο αναφορικά με τις πωλήσεις συγκεκριμένων ειδών, δημιουργεί συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού εις βάρος κυρίως των μικρών επιχειρήσεων, ενώ παράλληλα στον τομέα των υπηρεσιών όπως είναι τα κομμωτήρια ανοίγει παράθυρο στη «μαύρη επιχειρηματικότητα», κάτι που είδαμε να παίρνει μεγάλες διαστάσεις κατά τη διάρκεια των lockdown τον περσινό χειμώνα.

Η προστασία της δημόσιας υγείας και ο περιορισμός της εξάπλωσης της πανδημίας είναι αναμφισβήτητα ο μόνος δρόμος για να πάρουμε πίσω τη ζωή μας και να επιστρέψει σε  κανονικότητα η κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας.

Ο επιχειρηματικός κόσμος άλλωστε, από την πρώτη στιγμή, στην πλειονότητά του στήριξε την προσπάθεια αυτή και βγήκε μπροστά τόσο στην ενημέρωση για τον εμβολιασμό όσο και εφαρμόζοντας με θρησκευτική ευλάβεια τα υγειονομικά πρωτόκολλα.

Σήμερα καλείται και πάλι να αναλάβει το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης, την ίδια ώρα που η κυβέρνηση δεν έχει εξαντλήσει κάθε προσπάθεια πειθούς ώστε όσοι αρνούνται τον εμβολιασμό να το πράξουν.

Για τους ανθρώπους της αγοράς, που από την πρώτη στιγμή της πανδημίας έγιναν αρωγοί όλων των προσπαθειών, τα νέα μέτρα ισοδυναμούν με ολική καταστροφή,  μετά και τις ζημιές και τα χρέη που συσσώρευσαν, και μια νέα γενιά λουκέτων είναι προ των πυλών. Αυτό η κυβέρνηση οφείλει να το λάβει υπόψη της. Είναι παράλογο το «μπαλάκι των ευθυνών» να βρίσκεται και πάλι στα χέρια των επιχειρήσεων και όχι της πολιτείας. Αυτή πρέπει να νομοθετεί, να ελέγχει, να προστατεύει.

Ο Αθανάσιος Νικολόπουλος είναι γενικός γραμματέας της ΓΣΕΒΕΕ