Ανατολικά της γραμμής {LF}του Huntington {CR}

Για μια χώρα με τα χαρακτηριστικά της δικής μας, το ποσοστό εμβολιασμού είναι υψηλό, εκτιμά ο υπουργός Επικρατείας Ακης Σκέρτσος, και έχει δίκιο. Εχει δίκιο, επίσης, όταν, στην ίδια συνέντευξη, εξηγεί ότι η Πορτογαλία ανήκει στη Δυτική Ευρώπη. (Η Πορτογαλία, παρεμπιπτόντως, με την οποία εμείς για ανεξήγητους λόγους συγκρινόμαστε – ίσως επειδή είναι ακόμη ισχυρή η ανάμνηση του Ευρωπαϊκού το 2004, αλλά επειδή είναι πολλοί εκείνοι που νομίζουν, εσφαλμένα, ότι η Πορτογαλία είναι μεσογειακή χώρα…) Δίκιο έχει και όταν, παρακάτω, θυμίζει ότι «εμείς ανήκουμε στον βαλκανικό χώρο» και πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι, γιατί οι άλλες χώρες των Βαλκανίων έχουν το μισό του δικού μας ποσοστού.

Οσο και αν έχει δίκιο σε όλα τα παραπάνω ο κ. Σκέρτσος, δεν παύει να είναι πολιτικό λάθος ότι τα επικαλείται. Ισοδυναμεί με παραδοχή εκ μέρους της κυβέρνησης των ορίων των δυνατοτήτων της, κάτι που καμία κυβέρνηση δεν κάνει, εφόσον θέλει να προστατεύσει το κύρος της. Υποχρέωσή της είναι να αντιμετωπίζει προβλήματα που είναι ριζωμένα βαθιά στην ιστορία της χώρας, σε καμία περίπτωση πάντως δεν αφήνει να εννοηθεί ότι το παρακάμπτει επειδή είναι βαθύ και δύσκολο.

Ο λόγος για τον οποίο το πρόγραμμα του εμβολιασμού, παρά την πολύ καλή οργάνωσή του, τελικά δεν απέδωσε αποτελέσματα ανάλογα των δυτικοευρωπαϊκών χωρών είναι εξαιρετικά σύνθετος, αλλά ευτυχώς μπορείς να τον πεις και με μία λέξη: πολιτισμικός. Παρά τη γενικώς επιτυχή πορεία μας προς τη Δύση τα τελευταία 200 χρόνια, είμαστε από την άλλη πλευρά της γραμμής του Huntington, για ιστορικούς και πολιτισμικούς λόγους, που και πάλι συμπυκνώνονται σε μία λέξη: Ορθοδοξία. Η πανδημία ήλθε να μας το θυμίσει και οι αριθμοί το επιβεβαιώνουν. Αν κοιτάξουμε τον πίνακα με τις χορηγηθείσες δόσεις εμβολίου ανά ευρωπαϊκή χώρα, θα δούμε ότι οι περισσότερες δυτικοευρωπαϊκές χώρες έχουν πάνω από 140 δόσεις ανά 100 κατοίκους (περιέργως, η Γερμανία έχει μόλις 132) και όσο βαθύτερα προχωρείς στον κόσμο της Ορθοδοξίας τόσο πέφτουν οι επιδόσεις: 69 δόσεις ανά 100 κατοίκους η Ρωσία, 63 η Ρουμανία, 40 η Βουλγαρία. Εμείς, με επίδοση 121,79, είμαστε κάπου στη μέση, μεταξύ Ανατολής και Δύσης. «Αυτή είναι η Ελλάδα», για να θυμηθούμε την ιστορική δήλωση του Κώστα Σημίτη. Κινείται μεν προς τη Δύση, όπως σημείωσε και ο κ. Σκέρτσος, προς τα πρότυπά της εξελίσσεται, πάντα με τον δικό της τρόπο και τις ιδιαιτερότητές της, αλλά αυτή είναι.

Ας μη μας παραπλανούν οι έπαινοι για την πρόσφατη εγκύκλιο της Ιεράς Συνόδου – διατυπώνονται για λόγους προφανούς σκοπιμότητας. Υστερα από δύο χρόνια, μόνο δύο ή, το πολύ, τρεις μητροπολίτες έχουν τολμήσει να στηρίξουν το πρόγραμμα εμβολιασμού. Μόλις τις προάλλες, ο μητροπολίτης Τρίκκης και Σταγών (κοινώς, των Τρικάλων) αρνήθηκε πρόταση του δημάρχου της πόλης για κοινές δράσεις Δήμου και Εκκλησίας υπέρ του εμβολιασμού, με μια επιστολή του που αποτελεί υπόδειγμα φαρισαϊσμού. Η απροθυμία της επίσημης Εκκλησίας οφείλεται εν μέρει και στην αδυναμία της να ελέγξει τον κόσμο των «γεροντάδων», των πνευματικών, των ιερομόναχων, τα μοναστήρια, όλο το περιβάλλον δηλαδή στο οποίο καλλιεργούνται αντιεπιστημονικές δοξασίες και θεωρίες συνωμοσίας.

Αυτό μόνο μακροπρόθεσμα αντιμετωπίζεται. Δεν συγκρούεσαι αλόγιστα μαζί του, όταν την ίδια ώρα τόσα άλλα σοβαρά θέματα εκκρεμούν και εξαρτώνται από τη διατήρηση της πολιτικής σταθερότητας. Είναι κατανοητός, επομένως, ο φόβος της κυβέρνησης για ανοικτή σύγκρουση με τους αντιεμβολιαστές. Καμία κυβέρνηση δεν ωφελήθηκε ποτέ από μια σύγκρουση ιδεολογική ως προς τα κίνητρα και τους στόχους της – θυμηθείτε, λ.χ., τις ταυτότητες. Αφήστε ότι κάτι τέτοιο δεν θα προσέφερε τίποτα, θα ήταν πρακτικά άσκοπο και μόνο θα εξαγρίωνε την πλευρά των αντιεμβολιαστών, που ούτως ή άλλως είναι αγριεμένοι. Γι’ αυτό και η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού στο Δημόσιο, στην παρούσα φάση τουλάχιστον, θα είχε ισχνό αποτέλεσμα εν σχέσει με τα νέα προβλήματα που θα δημιουργούσε. Με τα πρόσφατα μέτρα της, η κυβέρνηση την προωθεί εμμέσως, διά των οικονομικών επιβαρύνσεων που επιβάλλονται στους ανεμβολίαστους. Οι πρώτες ενδείξεις λένε ότι η οικονομική πίεση αποδίδει, αν κρίνουμε από την αύξηση της προσέλευσης στα εμβολιαστικά κέντρα. Μεσοπρόθεσμα, όμως, η επιτυχία εξαρτάται από την αντοχή και τη συνέπεια των κρατικών μηχανισμών. Και, ως γνωστόν, δεν είμαστε Δυτική Ευρώπη, προσπαθούμε να γίνουμε…