Κοινοτοπία

Το χθεσινό και προχθεσινό μίνι σίριαλ με θέμα την είσοδο των ανεμβολίαστων στους ναούς είχε όλα τα στοιχεία της κοινοτοπίας μιας ελληνικής πολιτικής σαπουνόπερας. Είχε κυβερνητικά στελέχη να υπερασπίζονται – άλλος με ελληνορθόδοξα, άλλος με πολιτισμικά κι άλλος με πρακτικά – επιχειρήματα τις θρησκευτικές ελευθερίες του χριστεπώνυμου πλήθους για χάρη των ψήφων του. Είχε τις συνήθεις αντιπολιτευτικές ιαχές με ολίγη θεσμικότητα – αφού ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πρωταγωνίστησε σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα προκειμένου να ενημερώσει το φιλοθέαμον κοινό για την τροπολογία που προτίθεται το κόμμα του να καταθέσει, ώστε να επεκταθεί το μέτρο επίδειξης τεστ απ’ όσους δεν έχουν εμβολιαστεί και στους χώρους λατρείας. Είχε αναλύσεις για την επιρροή του κατά Σεραφείμ μαγαζιού γωνία. Ωστόσο, είχε και μια μεγάλη διαφορά. Διαφορά που ίσως αγγίζει τα όρια της ανατροπής των ντόπιων παραδόσεων: η κοινή γνώμη δεν φάνηκε να συμφωνεί με την εξαίρεση των εκκλησιών από την επιβολή των υγειονομικών πρωτοκόλλων που θα ισχύσουν σχεδόν οπουδήποτε αλλού.

Διαφορά

Η εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου, οι διαρροές του Μαξίμου για την παρέμβαση του ίδιου του Πρωθυπουργού στον Αρχιεπίσκοπο, η σπουδή του συριζαίου προέδρου να κάνει ένα τηλεφώνημα συγχαρητηρίων στον προκαθήμενο της Ελλαδικής Εκκλησίας για τη στάση των ιεραρχών, όλα συνηγορούν στο συμπέρασμα ότι το κοινό αίσθημα ζυγίστηκε και βρέθηκε να γέρνει προς διαφορετική από την αναμενόμενη πλευρά. Μπορεί η μεταστροφή να οφείλεται στον φόβο που προκαλεί η έξαρση των κρουσμάτων. Ενδέχεται να επηρέασε και το γκρέμισμα πολλών άλλων βεβαιοτήτων στο πρόσφατο παρελθόν. Για όποιον λόγο και να έγινε, όμως, δεν αναιρείται το γεγονός πως ήταν αναπάντεχη. Οι γαλάζιοι μάλλον διάβασαν λάθος τις βουλές της πλειονότητας του εκλογικού σώματος. Χωρίς κάτι τέτοιο να σημαίνει ότι οι αριστεροί τις αντιλήφθηκαν εξαρχής σωστά – ο συριζαϊκός αυτοματισμός της καταγγελίας οποιασδήποτε κυβερνητικής απόφασης, εξάλλου, δεν συνηγορεί στο αντίθετο. Αν πάντως η κοινωνική πλειοψηφία αποδεικνύεται τελικά πιο ορθολογική από την καρικατούρα της – εκείνη που σχεδιάζουν οι επαγγελματίες της πολιτικής πριν χαράξουν την κυβερνητική ή την αντιπολιτευτική στρατηγική τους -, δεν μετράει αυτό σαν κέρδος από την πανδημία;