Η αστυνομία και η δημοκρατία

Ο,τι έγινε το Σάββατο στο Πέραμα, στο τέλος της καταδίωξης κλεμμένου αυτοκινήτου από άντρες της ομάδας ΔΙΑΣ της αστυνομίας, όπου υπήρξε ένας νεκρός από αστυνομικά πυρά, έπειτα από εμπλοκή, είναι η θλιβερή κατάληξη μιας αλληλουχίας περιστατικών. Τα οποία ναι μεν περιγράφηκαν δημοσιογραφικά, με πηγές ανακοινώσεις της ΕΛ.ΑΣ., μάρτυρες αστυνομικούς και πληροφορίες από την επικοινωνία εμπλεκομένων και του κέντρου ελέγχου της αστυνομίας, αλλά έχω την εντύπωση ότι δεν επαρκούν για να οδηγήσουν σε συμπεράσματα, τι ακριβώς συνέβη και τι δεν έπρεπε να συμβεί. Πολύ περισσότερο δεν επαρκούν για να αρχίσουν οι εκατέρωθεν αντιδικίες, τόσο αναμενόμενες ανάλογα με τα πρόσωπα και τους φορείς απ’ όπου προέρχονται.

Θέλω δηλαδή να πω ότι δεν είναι δουλειά των κομμάτων, όσο προοδευτικά κι αν δηλώνουν, να υποκαθιστούν τις Αρχές, και ιδίως τη δικαστική εξουσία που έχει ήδη αναλάβει το ανακριτικό έργο. Ούτε των πολιτικών. Απ’ αυτή την άποψη, είναι προπετείς και ιδεολογικά προκατασκευασμένες οι δηλώσεις των τομεαρχών για τη δημόσια τάξη του ΣΥΡΙΖΑ, Χρήστου Σπίρτζη και Διονύση Καλαματιανού, που κάνουν λόγο για «αστυνομία Αγριας Δύσης». Το σίγουρο είναι ότι υπήρξε εμπλοκή αστυνομικών, φυλάκων δηλαδή της τάξης, με παραβατικούς, εν προκειμένω με κλέφτες αυτοκινήτου που εντοπίστηκαν.

Προπετής και ιδεολογικά προκατασκευασμένη, από τη δική του σκοπιά, είναι και η δήλωση του Αδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος θεωρεί «απολύτως προφανές ότι οι αστυνομικοί έκαναν καλά τη δουλειά τους». Δεν είναι αρμοδιότητα των πολιτικών, και μάλιστα των στελεχών της κυβέρνησης, να προτρέχουν σε μια υπόθεση που έχει περιέλθει στην αρμοδιότητα της δικαιοσύνης. Αντίθετα, είναι δημοκρατική υποχρέωσή τους να σιωπούν, διευκολύνοντας το έργο της.

Η δουλειά της Δικαιοσύνης, προφανώς, δεν είναι εύκολη. Από τη στιγμή που υπήρξε ανθρωποκτονία, θα επιλαμβανόταν σε κάθε περίπτωση. Χρειάζεται να αξιολογήσει τα τεκμήρια που θα της παρασχεθούν και τις μαρτυρίες προκειμένου να αποδώσει ευθύνες. Ηδη, χθες, όπως συμβαίνει σε κάθε περίπτωση που υπάρχει ανθρωποκτονία, συνελήφθησαν επτά εμπλακέντες αστυνομικοί. Δεν σημαίνει ότι είναι ένοχοι (ας έχουμε πάντα στον νου μας το τεκμήριο της αθωότητας, που συχνά επικαλούμαστε σε άλλες περιπτώσεις), αλλά η εμπλοκή τους θα διερευνηθεί στην ανάκριση και, αν χρειαστεί, δικαστικά. Οι αστυνομικοί αυτοί θα αντιμετωπίσουν και πειθαρχική έρευνα, η οποία κατά την εντολή του υπουργού για τη δημόσια τάξη, Τάκη Θεοδωρικάκου, πρέπει να έχει ολοκληρωθεί σε πέντε ημέρες.

Ο υπουργός, νομίζω, ήταν δημοκρατικά ψύχραιμος. Ανήγγειλε την πειθαρχική διαδικασία και τη δικαστική έρευνα, συλλυπήθηκε τον πατέρα του νεκρού αλλά και, ως όφειλε, επισκέφτηκε τους κρατούμενους αστυνομικούς για να τους εκφράσει την υποστήριξη στον ρόλο τους. Σε κάθε περίπτωση, η Πολιτεία οφείλει να στηρίζει την αστυνομία, επειδή η ασφάλεια είναι θεμελιώδες κοινωνικό αγαθό – παρέχοντας εκπαίδευση και μέσα, αλλά και διασφαλίζοντας ότι η δράση της δεν θα υπερβαίνει τα όρια της δημοκρατικής νομιμότητας.

Αλλά και οι πολιτικοί και τα κόμματα οφείλουν να κατανοήσουν ότι ρόλος τους δεν είναι να υπερασπίζονται ιδεολογικούς φανατισμούς αλλά να τιμούν τη διάκριση των εξουσιών και, σε περιπτώσεις όπως αυτή στο Πέραμα, να διευκολύνουν τη δικαιοσύνη, χωρίς επηρεασμούς, να ασκήσει το δύσκολο έργο της.