Μέτωπα

Η Κουμουνδούρου φαίνεται να βρίσκεται σε κατάσταση ευφορίας. Τα στελέχη της θριαμβολογούν πως ο πρόεδρός τους πήρε την πρωτοβουλία των κινήσεων και το κόμμα τους διαμόρφωσε την πολιτική ατζέντα των ημερών χάρη στην κατάθεση του αιτήματος για σύσταση Εξεταστικής. Αιτία των πανηγυρισμών είναι φυσικά η απόφαση των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης να στηρίξουν τη συριζαϊκή πρόταση. Βέβαια, ένα απ’ αυτά δηλώνει ότι συντάσσεται και με εκείνη της ΝΔ να φτάσει η έρευνα μέχρι το 2015, ενώ ένα άλλο μιλά για την ανάγκη να διερευνηθεί παράλληλα η κρατική διαφήμιση στα ΜΜΕ την τελευταία δεκαετία – δυο, δηλαδή, πολιτικές δυνάμεις θέλουν κάτι παραπάνω απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ που προσδοκά ένα ισχυρό πλήγμα στο κυβερνών κόμμα. Παρ’ όλα αυτά, στη μείζονα αντιπολίτευση δεν πτοούνται. Διαβάζουν πίσω από τα «ναι» των υπολοίπων τη δυνατότητα συγκρότησης ενός αντικυβερνητικού μετώπου που δύσκολα θα σπάσει – κυρίως, όμως, ελπίζουν στην πιθανότητα να αποδυναμωθεί ένα άλλο μέτωπο, το αντι-ΣΥΡΙΖΑ. Και ενδόμυχα επιθυμούν η υπό συζήτηση «συμμαχία» να αποτελέσει τον προπομπό μιας μετεκλογικής συνεργασίας.

Πλάνες

Οι πολιτικοί πόθοι είναι συχνά ευσεβείς πόθοι, μια και οι κομματικές στρατηγικές βασίζονται πολλές φορές σε λογικές πλάνες. Οπως αυτή στην οποία έχουν πέσει πάλι οι συριζαίοι. Ακόμη κι αν ΚΙΝΑΛ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ25 και Ελληνική Λύση έχουν τον ίδιο στόχο με εκείνους, τη ΝΔ, η εν λόγω ταύτιση δεν συνεπάγεται αυτόματα πως τα μικρά αντιπολιτευόμενα κόμματα θα υποστηρίξουν το μεγάλο στην προσπάθειά του να επανέλθει στην κυβέρνηση. Οσοι μιλούν με κεντροαριστερούς και λοιπούς αριστερούς γνωρίζουν ότι σε καμία κομματική έδρα δεν βλέπουν τις κοινοβουλευτικές συμπορεύσεις ως την αρχή μιας υπέροχης κυβερνητικής σύμπραξης. Τις αντιμετωπίζουν σαν μεμονωμένες περιπτώσεις. Για την ακρίβεια, σύμφωνα με τους κονεσέρ, το περιλάλητο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο είναι τόσο ισχυρό στους κόλπους αυτών στους οποίους απευθύνει το ένα μετά το άλλο τα καλέσματα ο Τσίπρας όσο κι ανάμεσα στους νεοδημοκράτες – αναμενόμενο, αφού έχουν συγκοινωνούσες εκλογικές δεξαμενές. Η τωρινή, λοιπόν, συσπείρωση απέναντι στην κυβέρνηση δεν λύνει το νούμερο ένα υπαρξιακό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί πείθει μόνο τους πιστούς του πως μπορεί να οδηγήσει στην εκλογική του ανάσταση.