Ράβδος εν γωνία

Οπως είναι γνωστό, ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτησε τη σύσταση εξεταστικής των πραγμάτων επιτροπής προκειμένου να ερευνήσει τα κριτήρια με τα οποία δόθηκαν χρήματα στα ΜΜΕ για την κάλυψη των αναγκών της ενημερωτικής καμπάνιας για τον κορωνοϊό «Μένουμε Σπίτι».

Προκειμένου να αξιολογηθεί αυτή η πολιτική πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ, αξίζει τον κόπο να αναφερθούμε, πρώτα από όλα, στα γεγονότα.

Με την έναρξη της πανδημίας η κυβέρνηση Μητσοτάκη υλοποίησε ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ενίσχυσης εκατοντάδων χιλιάδων επιχειρήσεων που είχαν πληγεί, προκειμένου να μην εμφανιστεί το φαινόμενο που παρατηρήθηκε σε πολλές χώρες με την αλυσιδωτή χρεοκοπία επιχειρήσεων και τη συνακόλουθη εκτόξευση της ανεργίας.

Ανάμεσα στις επιχειρήσεις που είχαν σημαντικά προβλήματα επιβίωσης ήταν και τα μέσα ενημέρωσης που είδαν τα έσοδά τους να εξατμίζονται λόγω περιστολής της διαφημιστικής δαπάνης. Σε αυτό το πλαίσιο, η καμπάνια «Μένουμε Σπίτι» υπηρετούσε έναν διπλό σκοπό: από τη μια πλευρά την ενημέρωση των πολιτών για την ανάγκη των προφυλάξεων και της καραντίνας και από την άλλη την ενίσχυση των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνταν στον τομέα της ενημέρωσης.

Με βάση αυτό το σκεπτικό επιδοτήθηκαν 1.232 επιχειρήσεις, έντυπα, ιστοσελίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις. Ανάμεσά τους, η «ΑΥΓΗ», ο «Ριζοσπάστης», ο ραδιοσταθμός Στο Κόκκινο, η «Βραδυνή», η «Δημοκρατία» και πολλά άλλα μέσα που αντιπολιτεύονταν την κυβέρνηση.

Τα ανωτέρω δεν συνιστούν ελληνική πρωτοτυπία ή ιδιομορφία. Μια απλή περιδιάβαση στην ιστοσελίδα της European Federation of Journalists αποδεικνύει ότι στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες ακολουθήθηκε η ίδια πρακτική. Ενδεικτικά, ενισχύσεις στις επιχειρήσεις Τύπου δόθηκαν, μεταξύ άλλων, σε Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Αυστρία, Βέλγιο, Φινλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία, Ισπανία, Σουηδία και Ολλανδία. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Γαλλία διέθεσε για αυτόν τον σκοπό 106 εκατομμύρια ευρώ.

Το αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ για εξεταστική επιτροπή βασίζεται σ’ ένα σκεπτικό που είναι λογικά ασυνάρτητο. Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι οι επιδοτήσεις αυτές είχαν σαν αποτέλεσμα «η κριτική των κυρίαρχων ΜΜΕ της χώρας απέναντι στην κυβέρνηση να συσχετίζεται ευθέως με την οικονομική τους στήριξη, εν μέσω πανδημίας και συρρίκνωσης των διαφημιστικών τους εσόδων, οδηγώντας στην εμφάνιση φαινομένων ανάλωσής τους στη φιλοτέχνηση θετικής εικόνας για τον Πρωθυπουργό προσωπικά και για την κυβέρνησή του συνολικά».

Ποια είναι η πραγματολογική βάση αυτού του ισχυρισμού; Δυστυχώς καμία. Ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει. Εχουμε περιπτώσεις μέσων που ήταν αντικυβερνητικά και έγιναν υποστηρικτές της κυβέρνησης μετά την επιδότηση; Υπήρχε κάποια ρήτρα υποστήριξης της κυβέρνησης προκειμένου να δοθεί επιδότηση; Υπέστειλαν την κριτική τους η «ΑΥΓΗ» και ο «Ριζοσπάστης» επειδή επιδοτήθηκαν; Προκύπτει κάποια άνομη συναλλαγή και αν ναι, γιατί δεν ονοματίζεται; Πώς τεκμηριώνεται λογικά ο ισχυρισμός του ΣΥΡΙΖΑ ότι «η κυβέρνηση, πράγματι, εδώ και καιρό, και ήδη ακόμη και σήμερα, χωρίς σταματημό σχεδιάζει και εκτελεί μια στρατηγική ποδηγέτησης του Τύπου βάσει της οποίας παχυλά πακέτα χρηματοδότησης και κρατικής διαφήμισης χρησιμοποιούνται ως όπλο κατά των αντιπολιτευτικών δημοσιογραφικών φωνών και ως επιβράβευση για τις φίλιες προς την κυβέρνηση ή τις βολικά σιωπηλές δημοσιογραφικές πένες». Από πού τεκμαίρεται η στρατηγική ποδηγέτησης του Τύπου διά των επιδοτήσεων; Μήπως εξ ιδίων;

Οι ανωτέρω ισχυρισμοί στοιχειοθετούν έναν τυπικό λαϊκιστικό στερεοτυπικό λόγο. Τα μέσα ενημέρωσης και η κυβέρνηση είναι οι «κακοί» που θέλουν να ποδηγετήσουν τους «καλούς», τους οποίους αυτόκλητα εκπροσωπεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Οπως στα γουέστερν με τους καουμπόηδες και τους Ινδιάνους. Ο βαθμός μηδέν της πολιτικής.

Ο Πέτρος Παπασαραντόπουλος είναι εκδότης και συγγραφέας