{T16}Πουκάμισο αδειαν{T16}ό

Η τελευταία φορά που η μπασκετική ΑΕΚ έπαιξε σε δικό της γήπεδο ήταν το 1995. Στο «Γεώργιος Μόσχος». Ενα κλειστό γυμναστήριο χτισμένο… μεσοτοιχία με το ποδοσφαιρικό «Νίκος Γκούμας» στη Νέα Φιλαδέλφεια. Σήμερα δεν υπάρχει ούτε το «Γεώργιος Μόσχος» ούτε το «Νίκος Γκούμας». Κατεδαφίστηκαν για να χτιστεί στη θέση τους η

«Αγια-Σοφιά». Ενα γήπεδο μόνο για ποδόσφαιρο.

Το μπάσκετ αναζήτησε αλλού τη στέγη του. Και τη βρήκε στο κλειστό ολυμπιακό γυμναστήριο των Ανω Λιοσίων. Ο σημερινός ιδιοκτήτης της ΚΑΕ, Μάκης Αγγελόπουλος, εξασφάλισε από το κράτος την αποκλειστική χρήση του για 10+10 χρόνια και ικανοποίησε ένα πάγιο και διαχρονικό αίτημα όχι μόνο του οργανισμού που λέγεται ΑΕΚ, αλλά και των φίλων της.

Μόνο που οι τελευταίοι δεν φάνηκαν συνεπείς στο ραντεβού με την ιστορία προχθές το βράδυ. Στο πρώτο επίσημο παιχνίδι της Ενωσης στο καινούργιο της σπίτι (κόντρα στη Λάρισα για το πρωτάθλημα) ο κόσμος ήταν λίγος. Πολύ λίγος, ακόμα και για τα δεδομένα της εποχής του κορωνοϊού με τα αυστηρά υγειονομικά πρωτόκολλα. Οι εξέδρες ήταν «κρύες» 26 χρόνια μετά την τελευταία φορά που η μπασκετική ομάδα έπαιξε σε δικό της γήπεδο.

Φταίει και η ΚΑΕ γι’ αυτό. Δεν επικοινώνησε σωστά την ιστορική πρεμιέρα. Δεν δημιούργησε τις προηγούμενες μέρες κλίμα ώστε να ζεσταθεί ο κόσμος. Ελάχιστοι είχαν πάρει είδηση ότι το Σάββατο η ΑΕΚ έμπαινε στο καινούργιο της σπίτι.

Αλλά οι ΑΕΚτσήδες δεν θα έπρεπε να έχουν ανάγκη από επικοινωνιακά κόλπα για να πάνε στο γήπεδο, όταν επί τόσα χρόνια η βασική δικαιολογία τους ήταν ότι η ομάδα περιπλανιόταν από εδώ και από εκεί δίχως να μπορεί να αναπτύξει δεσμούς με μια συγκεκριμένη, δική της έδρα. Επρεπε να είναι εκεί για να στείλουν μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις, εντός και εκτός οργανισμού, ότι πράγματι η ομάδα μπάσκετ έχει πια το δικό της σπίτι.

Διότι γήπεδο χωρίς τον κόσμο που δημιουργεί τις προϋποθέσεις της έδρας, είναι πουκάμισο αδειανό…