«Parlez-vous francais?»

Εγώ από Rafale και Belh@rra την τύφλα μου δεν ξέρω, μη λέμε και ψέματα και μας καταλάβουνε, αλλά απ’ ό,τι διάβασα στα Μέσα και στα έξω είναι κάτι το πολύ δυνατό και η τελευταία λέξη της μόδας στα εξοπλιστικά. Είναι Tres chic και comme il faut. Ολοι τα θέλουν στην αμυντική τους γκαρνταρόμπα. Θες να πας μια βόλτα στο Αιγαίο, δεν θα μου βγεις με κάνα θωρηκτό «Αβέρωφ» να γελάει ο κόσμος, να σε πάρει με τα λεμόνια.

Αντιθέτως, θα ρίξεις μια ωραιότατη γκρι αρζάν Belh@rra στους ώμους και θα το συνδυάσεις αυτό τώρα με
ένα κομψό καπελάκι Rafale στο κεφάλι κι άντε να σου κουνηθεί μετά κανένας φεσούχος Τουρκαλάς. Με τι φόντα
θα μου κροσάρεις εμένα τη φρεγάτα μου την Hermès με τα αεροπλάνα
σου απ’ το Zara; Μην ακούω παραδοξότητες και αερολογίες για τις αερομαχίες. Και βέβαια όπως πολύ σωστά προείπα, αυτά όλα δεν τα κατέβασα απ’ το κεφάλι μου, τα κατέβασα απ’ το google, απ’ το Safari και απ’ ό,τι σε ιντερνετομηχανή ψαξίματος έχω στην κατοχή μου. (Αυτό τώρα το ιντερνετομηχανή ψαξίματος δεν είναι – ούτε και θέλει άλλωστε – Ελληνικά ούτε ξένα, είναι του Κυβερνοχώρου, για να λέμε και τα πράγματα με τ’ όνομά τους.)

Κι έτσι όπως λοιπόν, που λέτε και που σας έλεγα, έκανα την βόλτα μου στον ηλεκτρονικό τον τύπο, κι είχα βάλει το Rafale και Belh@rra να μου το βρει το καλό μου το PC και να ξεστραβωθώ κι εγώ να δω τι είναι αυτά τα οπλικά. Πού πέφτω απάνω λες; Δεν θα το πιστέψεις, Ανναμπέλα μου, στον αρχηγό της αντιπολίτευσης, στον κύριο Αλέξη Τσίπρα με τ’ όνομα.

Εδώ ανοίγει μια μεγάλη παρένθεση, είχα ορκισθεί να μην ασχοληθώ με τον κύριο Τσίπρα, γιατί πιστεύω δεν είναι σωστό να χτυπάς έναν πεσμένο και πληγωμένο άνθρωπο. Κι ό,τι κι αν έκανε ή έλεγε, τον τελευταίο τον καιρό εγώ αλλού κοιτούσα. Αλλά εδώ δεν άντεξα, λύγισα ο άνθρωπος, γιατί ακούστε τι δήλωνε στο militaire.gr πριν από λίγο καιρό για τα Rafale και τις Belh@rra: «Είναι ο τύπος των φρεγατών που έχουν τη δυνατότητα να επιχειρούν σε ανοιχτές θάλασσες, με ανθυποβρυχιακή υποστήριξη και αεράμυνα αποτελεσματική». Πώς μας τα γύρισε τώρα και τα καταψήφισε; Τι έγινε; Τι μεσολάβησε; Τι μέρα έχουμε σήμερα; Και τι καιρό μάς κάνει;

Εγώ πιστεύω θα φταίει κάνας ανάδρομος (μίλα κι εσύ, μωρή Λίτσα), αλλιώς δεν εξηγείται. Διότι πες μου τώρα, Αλέξη, μεταξύ μας είμαστε, δεν μας διαβάζει και κανείς, αν, ό μη γένοιτο, ήσουν ακόμα πρωθυπουργός, δεν θα έπαιρνες για δώρο, όχι απ’ τη Γαλλία αλλά κι απ’ τον ίδιο τον διάολο, σου λέω εγώ, μια μικρή Belh@rra στον συγκυβερνήτη σου τον Πάνο τον Καμένο κι ένα Rafale σπινταριστό, σπινταριστό να στριφογυρίζει από πάνω να έχει να παίζει; Θα τα ‘παιρνες, σ’ το λέω. Αχ ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ωραίες μέρες. Τώρα γιατί τα καταψήφισες τα έρμα; Θα μου πεις, «είπα – ξείπα χέζω την παρόλα μου», κι αυτό σωστό.

Κι εδώ σταματάω. Είδες πόσο καλά σου φέρομαι, έτσι; Δεν λέω τίποτα ούτε για το Υποσαχάριο Σαχέλ ούτε για τα φέρετρα που θα μετράει ένα ένα ο Μητσοτάκης. Λέξη. Τσιμουδιά. Σ’ αφήνω λοιπόν και σου υπόσχομαι να μην ασχοληθώ μαζί σου από δω και μπρος. Αλλά βοήθησε κι εσύ λίγο, μην το παρατραβάς το σχοινί, μη με εξωθείς στα άκρα γιατί θα σε καταγγείλω για πολιτική παρενόχληση. Κι όπως έλεγε κι η θεία μου η Τατιανή θα φτάσω μέχρι ‘σαγγελέα.

Καληνύχτα, Αλέξη.

Αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ.