Ασφάλεια εκτός της Δύσης;

Φλυάρησε αρκετά ο Αλέξης Τσίπρας, χθες, στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του. Αναφερόμενος μάλιστα στη συμφωνία με τη Γαλλία, μεταξύ άλλων ισχυρίστηκε ότι, σε αντίθεση με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ που υπηρετούσε το δόγμα της ενεργητικής πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προωθεί «μια υπερκινητική μεν αλλά παθητική εξωτερική πολιτική» και ότι καθιστά τη χώρα «από πυλώνα ειρήνης και ασφάλειας σε δυτικό προκεχωρημένο φυλάκιο».

Του κάνουν εντύπωση οι προφανείς αντιφάσεις του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Υποστηρίζει ότι η χώρα ήταν πυλώνας ειρήνης και ασφάλειας, αλλά τώρα έπαψε να είναι διότι μετετράπη σε δυτικό προκεχωρημένο φυλάκιο. Τι εννοεί; Οταν κυβερνούσε αυτός δεν ήταν η χώρα «δυτικό προκεχωρημένο φυλάκιο»; Αν δεν ήταν «δυτικό προκεχωρημένο φυλάκιο» τι ήταν; Ως «δυτικό προκεχωρημένο φυλάκιο» δεν απάντησε πέρυσι η χώρα στην υβριδική επίθεση στον Εβρο; Και τελικά, η Δύση και η ένταξή μας σε αυτή δεν είναι που μας προσφέρουν πρόοδο, ειρήνη και ασφάλεια;

Δεν κατάλαβε ούτε όταν έψαχνε λεφτά στη Ρωσία και στην Κίνα, το 2015, ότι εκτός της Δύσης δεν θα είχε η χώρα ειρήνη και ασφάλεια; Κι αν δεν τον κατάλαβε ο ίδιος, γιατί δεν ρωτάει τον Λαφαζάνη – ή τον Κοτζιά;