Βραχυκύκλωμα στην Κουμουνδούρου μέσω… Ελιζέ

Οπως όλα δείχνουν, ο ΣΥΡΙΖΑ στην ψηφοφορία για την αμυντική συμφωνία της χώρας μας με τη Γαλλία προσανατολίζεται να ψηφίσει θετικά επί της αρχής. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα ξεδιπλώσει μια συνολική κριτική για πλευρές της Συμφωνίας, για την οποία όπως έλεγαν χθες κορυφαία στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, «εμείς είχαμε προετοιμάσει». «Ρητή μνεία γίνεται, άλλωστε, στο προοίμιο της συμφωνίας στη Στρατηγική Εταιρική Σχέση για το μέλλον, που υπογράφτηκε στις 23 Οκτωβρίου 2015 και εξειδικεύθηκε με σχετικό Οδικό Χάρτη το 2016» έλεγε ο τομεάρχης Εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος.

Και πάμε τώρα στα ακανθώδη θέματα: Οπως όλα δείχνουν, η συζήτηση για τη Συμφωνία θα πάει στο προσεχές Πολιτικό Συμβούλιο. Ηδη μέχρι στιγμής όμως το βραχυκύκλωμα – ή πιο κομψά – η αμηχανία είναι έκδηλη σε ένα μέρος του στελεχιακού δυναμικού. Και αυτό αφού εκ των πραγμάτων η Συμφωνία αγγίζει τον περίφημο δυϊσμό του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτός έχει στο ένα σκέλος του έναν νέο ρεαλισμό που συγγενεύει με όσους θεωρούν οριστικά το κόμμα κυβερνώσα δύναμη – στα αμυντικά έχουν μετακινηθεί στη λεγόμενη «αποτροπή». Και από την άλλη, τη λεγόμενη «αριστερή ψυχή» που βλέπει με καχυποψία αλλά και «ιδεολογική μεροληψία» την εν λόγω Συμφωνία, ή ως έκφραση ενός παλιού μιλιταρισμού που πάει κόντρα σε πάγιες διεθνιστικές θέσεις για ειρηνική συνύπαρξη με την Τουρκία.

Διαδοροποιημένη στάση. Πώς όμως εκδηλώνεται αυτό εντός Κουμουνδούρου; Παρά το γεγονός πως η ηγετική ομάδα, προφανώς ο Αλέξης Τσίπρας και οι συν αυτώ, θέλουν ψήφο στο «Ναι» και με κριτική στην κυβέρνηση, καταγράφηκε από μερίδα στελεχών, σύμφωνα με πληροφορίες, και η γνώμη για «Παρών» σε σημεία της Συμφωνίας. Βεβαίως, ο δυϊσμός δεν θα φτάσει στη Βουλή, εκτός απροόπτου, η θέση ζυμώνεται αλλά και ήδη έχουν υπάρξει παρεμβάσεις πέραν των κεντρικών στελεχών που εκφράζουν μια πιο διαφοροποιημένη στάση για τη Συμφωνία. Μια τέτοια είναι αυτή του ιστορικού και μέλους της ΚΕΑ του ΣΥΡΙΖΑ Αντώνη Λιάκου στα κοινωνικά δίκτυα. «Η καταφυγή στη Χάγη για όλες τις διαφορές δεν θα ήταν πολύ οικονομικότερη από την ατελέσφορη κλιμάκωση των εξοπλισμών, και επομένως η ορθολογικότερη λύση;» έγραψε ο Αντώνης Λιάκος, και τη θέση αυτή απηχεί κι ένα μέρος μελών του κόμματος.

Προς το παρόν, επαναλαμβάνουμε, δεν υπάρχει πρόθεση οργανωμένης διαφοροποίησης. Πολλοί εξάλλου εξ αριστερών θεωρούν πως όπως διαμορφώνεται η θέση, χωράει σκληρό ροκ κατά της κυβέρνησης (π.χ. στο κομμάτι της διαφάνειας της αγοράς των νέων εξοπλιστικών ή αυτοτελώς για την αγορά των rafale) χωρίς να διαρρηγνύεται και η σχέση με την απόφαση της ηγετικής ομάδας του κόμματος. Mια τέτοια άποψη εξέφρασε ο Πάνος Σκουρλέτης (ΑΝΤ1) σημειώνοντας ότι «αμυντική θωράκιση ναι, όχι υπερεξοπλισμοί. Εάν βρεθούν αυτά τα 10 δισεκατομμύρια, γιατί δεν βρίσκονται και για τον γιατρό στο ΕΣΥ, που είναι καθηλωμένος ο μισθός του; Γιατί δεν βρίσκονται για νέες προσλήψεις; Ο πόλεμος της πανδημίας είναι πραγματικότητα, ο άλλος είναι μια πιθανότητα. Ναι, λοιπόν, στην αμυντική θωράκιση, αλλά στην αναγκαία αμυντική θωράκιση».