«Του καναλιού απέναντι»

Εγώ αυτό το κανάλι ούτε που το ‘ξερα ότι υπήρχε και εξέπεμπε. Επεσα απάνω του τυχαία, την ώρα που πήγαινα να συντονίσω τα κανάλια γιατί η ντίτζια μου τα είχε κάνει μαντάρα. Και, δεν θα το κρύψω. Με μαγνήτισε από το πρώτο πλάνο. Ηταν η πρωινή τους εκπομπή. Μίλαγε η (κατά τη γνώμη της) παρουσιάστρια κι έλεγε κάτι σαν να ήθελε να παρουσιάσει; Να εξαφανίσει κάποιον; δεν κατάλαβα, και ξαφνικά εμφανίζεται ο καλεσμένος. Μπήκε σαν να τον σπρώχνει ο αέρας, σίφουνας θα τολμούσα, μιας πυρφόρας επανάστασης. Δεν πρόλαβε να κάτσει στον καναπέ της πρωινής εκπομπής (αερίων θανατηφόρων) και, ψηλά το κεφάλι, δήλωσε ευθαρσώς. «Είμαι ανεμβολίαστος». Χαίρω πολύ Βαγγέλης.

Ε μα τι να πω; πριν το καλημέρα Χριστιανέ μου; Το «χριστιανέ μου» τολμώ να το χρησιμοποιήσω με την αυστηρά θρησκευτική έννοια, καθώς σε κάθε πορεία των ανεμβολίαστων την πρώτη θέση κατέχει ιερωμένος με ένα σταυρό στο χέρι να τον κραδαίνει σαν απειλή. Σαν του χάρου το δρεπάνι. Μετανοείτε άπιστοι γιατί θα σας πάρω και θα σας σηκώσω.

Επιστρέφοντας τώρα στην εκπομπή (δυσωδών αερίων) ο εν λόγω κύριος καλεσμένος ου μην αλλά και καλλιτέχνης, κατά δήλωσίν του, πέρασε σε φοβερές αποκαλύψεις για το εμβόλιο και η ξεβαμμένη κυρία πρωινατζού εξανέστη, διότι μέσα σ’ όλα της έχουν πει να είναι και politically correct, τρομάρα της, κι έχει κι αυτόν τον νταλγκά στο κεφάλι. Δεν της φτάνει ο καναπές ΙΚΕΑ που της γδέρνει το καλσόν έχει κι αυτό. Ασ’ τα δράμα, κι έχει και να περιμένει τα ζώδια, τι θα της πει η αστρολόγα για τον λεγάμενο. Θα της τηλεφωνήσει ή θα τη γράψει; Σας λέω μεγάλο δράμα. Σήκωσε λοιπόν το φρύδι και είπε μαργιόλικα στον καλεσμένο ότι αυτά «είναι ανιστόρητα πράγματα και κουμπογιαννίστικα και είναι και πασέ επίσης». Αλλά και το  πάνελ (ναι είχε και πάνελ το κανάλι, τέτοιες πολυτέλειες) δεν έμεινε πίσω. Αρχισε να σιγοντάρει με ένα συριστικότατο ομαδικό «τσου τσου τσου τσου» που εξαγρίωσε τον επισκέπτη ο οποίος άρχισε τα επιχειρήματα το ένα μετά το άλλο με κορωνίδα το εξής.

– «Το ξέρετε κυρίες και κύριοι, πως αν έχετε δυο κινητά κινδυνεύετε; Μια γυναίκα στο Ιλινόις ή στην Αλαμπά(μ)πα (ναι το έβαλε το Μ δεν το φαντάστηκα εγώ) μίλαγε στο ένα το κινητό της και την ίδια στιγμή χτυπάει και το άλλο το κινητό της πάει να το βάλει στο ελεύθερο αφτί, τι ήτανε να το βάλει, εκείνη την ώρα συντονίζονται τα δύο τα κινητά της με το τσιπάκι του εμβολίου στο μπράτσο και τινάχτηκε η γυναίκα εις τα εξ ων συνετέθη, οι κραυγές της σου λέει έφτασαν μέχρι το Ουισκόνσιν ακούστηκαν και βάλε».

Αμέσως όλοι στο πλατό άρχισαν να ψάχνονται, παρουσιάστρια, πανελίστες, πανελίστριες, μέχρι και τεχνικοί φαντάζομαι γιατί οι κάμερες πηγαίναν δώθε πάρε. Ενας ένας δε που έβρισκε το δευτερότριτο κινητό του, του έδινε μια και το πέταγε όξω και μακριά. Σου λέει να εκραγώ on air; Να κάνει το κανάλι νούμερα στην πλάτη μου; ε όχι λοιπόν. Οχι.

Κατόπιν αυτού ευχαρίστησαν τον καλεσμένο με ένα ξινισμένο «στο καλό να πάτε» και για να ελαφρύνουν την ατμόσφαιρα μετά την έκρηξη της κυρίας από την Αλαμπάμπα φέρανε μια νεαρή νυχού να τους βάψει τα νύχια. Κάθε μια το χρώμα της. Στους άντρες διάφανο ματ. Μόνο μια παραστεκάμενη αρνήθηκε γιατί φοβήθηκε μην και κάνει ένωση το βερνίκι με το τσιπάκι και σηκώσει καμιά φουσκάλα στο μετακάρπιο ή μπορεί και καμιά φλουπέτα. Δεν άντεξα. Τη λέω την αμαρτία μου. Συντονίστηκα με το κανάλι αμέσως. Δεν το έβαλα στα πρώτα. Το έβαλα όμως τελευταίο τελευταίο για να το βρίσκω εύκολα, και ο Θεός να με συχωρέσει. Οχι. Ο Θεός θα με συχωρέσει.