Γιατί αυτός πάντα ξέρει καλύτερα

Ας δούμε το αστυνομικό δελτίο των ημερών. Μια 32χρονη γυναίκα δολοφονήθηκε στη Ρόδο από τον πρώην σύντροφό της. Ο εν λόγω είχε καταγγελθεί από δύο ακόμη πρώην συντρόφους του για εκβιασμούς, απειλές, σωματικές βλάβες και μερικά ακόμη αδικήματα. Η μία, για παράδειγμα, είχε καταγγείλει στις Αρχές ότι την παρακολουθούσε με κρυφή κάμερα. Η δεύτερη ότι την απήγαγε και την ανάγκασε με απειλή όπλου να μπει στο αυτοκίνητο μαζί του και να κοιμηθούν σε ξενοδοχείο. Αφού τον μήνυσε και πέρασε το Αυτόφωρο, πήδηξε τη μάντρα του σπιτιού της κι ευτυχώς η γυναίκα σώθηκε επειδή ο πατέρας της είχε βάλει στο σπίτι σεκιουριτά με σκύλο. Η προκαταρκτική έρευνα για την υπόθεση εναντίον του ολοκληρώθηκε πρόσφατα. Στο μεταξύ όμως κυκλοφορούσε ελεύθερος, με νόμιμο κυνηγετικό όπλο που προφανώς κανείς δεν σκέφτηκε να του το αφαιρέσει. Και σκότωσε την τρίτη. Είναι η ενδέκατη γυναικοκτονία μέσα στη χρονιά που διανύουμε. Αλλά, ξέχασα, μερικοί θεωρούν ότι το πρόβλημα που πρέπει να συζητήσουμε είναι το αν είναι δόκιμος ο όρος, τον οποίο χρησιμοποιούν όλοι οι μεγάλοι διεθνείς οργανισμοί, δικαστήρια και παγκόσμιου κύρους κοινωνικοί επιστήμονες αλλά ακυρώνει ο μέσος έλλην σχολιαστής που κάνει αστειάκια με τη λέξη «γυναικοκτονία», γιατί προφανώς τα πτώματα τον διασκεδάζουν. Είναι αυτός που κατά τα άλλα κοροϊδεύει όσους αμφισβητούν την επιστήμη, τους ξερόλες του Διαδικτύου κ.λπ., αλλά ειδικά σε αυτή την περίπτωση και ειδικά στις περιπτώσεις που θίγονται γυναίκες, ΛΟΑΤΚΙ και λοιποί, αμφισβητεί κι αυτός γιατί, έτσι, ξέρει καλύτερα. Στον Βόλο, ένας άλλος άντρας συνελήφθη επειδή ξυλοφόρτωσε κι έστειλε στο νοσοκομείο τη σύζυγό του, η οποία τον εξόργισε γιατί τόλμησε να βρει δουλειά.

Η Ελλάδα σκόραρε στην τελευταία θέση στον δείκτη ισότητας των φύλων που δημοσιεύει ετησίως η ΕΕ χρησιμοποιώντας στοιχεία της Eurostat. Τελευταία. Από όλες τις χώρες της ΕΕ. Και τις 27. Με την υποσημείωση ότι αποτυγχάνουμε κυρίως στην ισότητα στην εργασία και την πρόσβαση σε ανώτερα διευθυντικά πόστα και θέσεις εξουσίας. Αλλά, ξέχασα, οι φεμινιστικές ευαισθησίες είναι γραφικότητα των «πολιτικοορθάκηδων» και των «υστερικών», με την οποία γελάει ο μέσος έλλην σχολιαστής που κατά τα άλλα θέλει να είμαστε Ευρώπη και καταγγέλλει όσους αμφισβητούν τους επίσημους αριθμούς, γιατί σημασία έχει ότι πάντα, πάντα, αυτός ξέρει καλύτερα.