Οι εγκαταλελειμμένες γυναίκες του Αφγανιστάν

Τίποτα φέτος δεν μπορεί να συγκριθεί με την τραγωδία που αντιμετωπίζουν 19 εκατομμύρια γυναίκες του Αφγανιστάν. Ενώ όσοι από εμάς στις προηγμένες οικονομίες σκεφτόμαστε τις υπερβολές της σύγχρονης κοινωνίας μας, οι αφγανές γυναίκες αντιμετωπίζουν μια οξεία απειλή να βυθιστούν πίσω στη σκοτεινή εποχή.

Ακόμη και πριν από την πρόσφατη αλλαγή καθεστώτος στην Καμπούλ, οι προοπτικές των γυναικών στο Αφγανιστάν ήταν ζοφερές. Μια ένδειξη για αυτό προήλθε από τη βαθμολογία της Παγκόσμιας Τράπεζας «Γυναίκες, επιχειρήσεις και το δίκαιο» (WBL), η οποία μετρά τον βαθμό νομικής διάκρισης λόγω φύλου καθώς επηρεάζει τις οικονομικές ευκαιρίες των γυναικών.

Η βαθμολογία του Αφγανιστάν για το 2020, με 38,1, σημαίνει ότι οι γυναίκες εκεί αντιμετώπιζαν σοβαρούς νομικούς περιορισμούς σχεδόν σε κάθε κατηγορία ακόμη και πριν επιστρέψουν οι Ταλιμπάν. Για παράδειγμα, δεν επιτρέπεται στις γυναίκες να ταξιδεύουν έξω από το σπίτι τους ή να επιλέγουν πού θα ζήσουν με τον ίδιο τρόπο όπως οι άνδρες. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η χώρα δεν σημείωσε πρόοδο στα 20 χρόνια από την τελευταία εξουσία των Ταλιμπάν. Παρά τις τεράστιες πολιτικές προκλήσεις που αντιμετώπισε, τα δικαιώματα των γυναικών επεκτάθηκαν σε ορισμένους σημαντικούς τομείς. Ενας νόμος του 2015, για παράδειγμα, επέτρεπε στις γυναίκες να υποβάλλουν αίτηση για διαβατήριο με τον ίδιο τρόπο όπως και οι άνδρες, δίνοντάς τους έτσι μεγαλύτερη κινητικότητα. Σε πρόσφατη κοινή εργασία, υποστηρίζω ότι ενώ ο νόμος της Σαρία επιβάλλει ορισμένους περιορισμούς στις γυναίκες, δεν είναι απαραίτητα ασυνεπής με την πρόοδο στη νομική ισότητα των φύλων. Πράγματι, αρκετοί συγγραφείς υποστήριξαν ότι πίσω από τις έντονες ανισότητες των φύλων βρίσκεται συχνά ο πατριαρχικός πολιτισμός και όχι ο ισλαμικός νόμος. Εδώ, η Τυνησία χρησιμεύει ως ένα καλό παράδειγμα για το πώς η ισότητα των φύλων στην οικογενειακή σφαίρα μπορεί να ενσωματωθεί στα όρια της Σαρία. Το 2020, η χώρα έλαβε βαθμολογία WBL 67,5, εντυπωσιακά υψηλότερη από τον μέσο όρο της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής – 51,5. Ας ελπίσουμε ότι οι Ταλιμπάν δεν θα αντιστρέψουν τα μικρά κέρδη των τελευταίων 20 ετών. Εάν τηρήσουν τις νέες τους δεσμεύσεις, θα κερδίσουν κάποιο βαθμό διεθνούς καλής θέλησης και θα βελτιώσουν τις προοπτικές του Αφγανιστάν για οικονομική ανάπτυξη. Από την πλευρά της, η διεθνής κοινότητα πρέπει να συνεχίσει να ασκεί διπλωματική, πολιτική και οικονομική πίεση για να διασφαλίσει ότι οι γυναίκες της χώρας δεν θα εγκαταλειφθούν ξανά σε άθλια μοίρα.

Η Πηνελόπη Κουγιανού Γκόλντμπεργκ είναι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας. Είναι καθηγήτρια των Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Γέιλ