Μαθήματα

Είναι ευχάριστο το γεγονός ότι ο Μητσοτάκης επέλεξε έναν υπουργό για τον οποίο (έως χθες τουλάχιστον…) κανείς δεν βρήκε να πει κακή κουβέντα.

Δεν είναι συνηθισμένο.

Ως γνωστόν, η Ελλάδα είναι γεμάτη wannabe πρωθυπουργούς που θέλουν να γίνουν Μητσοτάκης στη θέση του Μητσοτάκη.

Μόνο το τελευταίο διάστημα είχαμε:

n Τη Γεννηματά που ήθελε να φύγουν από την κυβέρνηση ο Χρυσοχοΐδης και ο Χαρδαλιάς.

n Την Αναγνωστοπούλου που δεν ήθελε να μείνει στην κυβέρνηση η Μενδώνη.

n Τον Ηλιόπουλο που ζητούσε να διαγράψει η ΝΔ κάποιον βουλευτή της.

n Με αποκορύφωμα τον Κούλογλου που έκανε (λέει) ερώτηση στην Κομισιόν αν η υπουργοποίηση του Πλεύρη «συνάδει με τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής».

Εκείνο που συνδέει όλα αυτά τα αιτήματα και τις απορίες είναι ότι ο μόνος αρμόδιος να τα λύσει, σύμφωνα με το Σύνταγμα, είναι ο Μητσοτάκης. Ούτε η Φώφη, ούτε ο Κούλογλου, ούτε η Κομισιόν.

Και γι’ αυτό είναι ο Μητσοτάκης εκείνος που κρίνεται τελικά για τις επιλογές και τις αποφάσεις του. Αρνητικά για τον Αποστολάκη. Θετικά για τον Στυλιανίδη.

Διότι, αν πιάναμε κάθε φορά να ρωτάμε την Κομισιόν ποιος έλληνας πολιτικός «συνάδει με τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής», πολύ φοβούμαι ότι δεν θα έφτανε η Κύπρος για να γεμίσει τα κενά. Θα έπρεπε να φέρουμε πολιτικούς κι από αλλού.

«Τέλος καλό, όλα καλά» λοιπόν;

Δεν ξέρω αν είναι το τέλος για να κρίνω. Ο νέος υπουργός έχει μπροστά του πολλή και δύσκολη δουλειά. Θα κριθεί από αυτήν.

Αν μάλιστα η δουλειά του αφορά τη συνολική αναδιάρθρωση του συστήματος πολιτικής προστασίας από τα απότοκα της κλιματικής κρίσης, είναι προφανές ότι επωμίζεται ένα βαρύ αλλά απολύτως αναγκαίο φορτίο.

Και φυσικά δεν είναι «εισαγωγή από την Κύπρο» που «θα κριθεί από τους Ελληνες». Διότι Ελληνες είμαστε και στην Ελλάδα και στην Κύπρο.

Θα κριθεί όπως κάθε έλληνας πολιτικός στον οποίο ο Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας αναθέτει κυβερνητικό αξίωμα – ανεξάρτητα αν προέρχεται από τα Χανιά, το Αργος Ορεστικό ή τη Λευκωσία.

Οπως δηλαδή κρίθηκαν παλαιότερα ο Λουκής Ακρίτας στην Ενωση Κέντρου ή ο Γιάννος Κρανιδιώτης στο ΠΑΣΟΚ, τους οποίους κανείς δεν διανοήθηκε να θεωρήσει «εισαγόμενους». Και φυσικά δεν το διανοήθηκε ποτέ η Ενωση Κέντρου ή το ΠΑΣΟΚ.

Το βέβαιο είναι ότι ο Μητσοτάκης εκκαθάρισε μια εκκρεμότητα. Στην κυβέρνηση λένε «πάθαμε και μάθαμε». Μακάρι να το εννοούν!

Οχι για τα μαθήματα. Αλλά τουλάχιστον για να μην πηγαίνουν τζάμπα τα παθήματα.