Μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση

Εθισμένοι σε ανύπαρκτα διλήμματα. Μνημόνιο – αντιμνημόνιο, περήφανοι αντιστασιακοί – προσκυνημένοι μερκελιστές, εμβολιασμένοι – αντιεμβολιαστές. Το μόνιμο δίπολο λογικής – παραφροσύνης για μία ακόμη φορά κυριεύει τον δημόσιο διαλογο. Κάποτε κάποιοι πείστηκαν ότι μπορούσαμε αενάως να δανειζόμαστε για να χορηγείται 300 ευρώ επίδομα έγκαιρης προσέλευσης στο Δημόσιο και άλλα 300 για επίδομα μεταφοράς φακέλου και τώρα είναι βέβαιοι πως ο Μπιλ Γκέιτς και η παρέα του έχουν βάλει στόχο να μας παρακολουθούν εμφυτεύοντάς μας μικροτσίπ μέσω του εμβολίου. Και στις δύο περιπτώσεις οι σύγχρονοι αντιστασιακοί έχουν κοινά χαρακτηριστικά. Είναι βέβαιοι ότι κάποιοι προσπαθούν να τους εξαπατήσουν, ανά τακτά διαστήματα διοργανώνουν διαδηλώσεις, δεν δέχονται να τους υπαγορεύουν οι άλλοι τι πρέπει να κάνουν και εν πολλοίς βιώνουν την κατά Μόντι Πάιθον «αληθινή ευλογία του να ζεις απαλλαγμένος από τις συμφορές της νοημοσύνης».

Τα συνθήματα στα πλακάτ της διαδήλωσης των αντιεμβολιαστών έδιναν τον τόνο και μάλλον κάτι θύμιζαν. Η άνω και η κάτω πλατεία έχουν άλλωστε μορφοποιήσει προ πολλού τον κυρίαρχο λόγο των τελευταίων ετών: «Είμαστε ελεύθεροι πολίτες», «Οχι στην – υγειονομική – δικτατορία», «Οχι στην υποχρεωτικότητα αγώνας διαρκείας στον δρόμο». Ιδεολογικοποίηση της κοινωνικής ανευθυνότητας, που και πάλι βαφτίζεται επαναστατική ανυπακοή. Και ως συνήθως μέσα στη «μεγάλη αναταραχή», κάποιοι είδαν «θαυμάσια κατάσταση». Πολιτικοί, κόμματα, μερίδα του Τύπου καβαλούν και πάλι το κύμα της αγανάκτησης, υποδαυλίζουν την κοινωνική ένταση, δεν παίρνουν ξεκάθαρη στάση, ούτε καν καταδικάζουν τις αντιεπιστημονικές μπούρδες που ακούγονται σωρηδόν στον δημόσιο διάλογο, ακόμα και από κορυφαία στελέχη τους. Κάνουν αντιπολίτευση σε βάρος ανθρώπινων ζωών και υπονομεύουν ευθέως το εμβολιαστικό πρόγραμμα της χώρας για να κερδίσουν λίγες ψήφους αρνητών. Από κοντά και κάποιοι επιστήμονες αντιεμβολιαστές που αμφισβητούν με επιχειρήματα χαρτορίχτρας επιστημονικά και κλινικά δεδομένα «συνήθως αγράμματοι επιστημονικά, μετριότητες, ανύπαρκτοι στη διεθνή κοινότητα έχουν ισχυρή άποψη για θέματα στα οποία δεν γνωρίζουν την τύφλα τους» όπως χαρακτηριστικά έγραψε ο καθηγητής Γραβάνης.

Υπάρχει βέβαια και το άλλο είδος των εμβολιασμένων αντιεμβολιαστών καθηγητών – κάτι σαν τους υπέρμαχους της δραχμής που είχαν τις καταθέσεις τους στο εξωτερικό – οι οποίοι ξεμπροστιάζονται δημόσια, όπως συνέβη στην περίπτωση του γνωστού καθηγητή αντιεμβολιαστή τον οποίο ο κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ, προτρέπει σε επιστολή «να αναδείξει τα θετικά του εμβολίου τονίζοντας ότι και εσύ ο ίδιος έχεις εμβολιαστεί». Εν ολίγοις, είμαστε και πάλι στο ίδιο έργο θεατές. Με τη διαφορά ότι τότε το τίμημα ήταν οικονομικό. Σήμερα πεθαίνουν άνθρωποι.