Ελάχιστη βάση, μέγιστη αποτυχία

Σε χώρα που χρωστά αυτή τη στιγμή 390 δισεκατομμύρια ευρώ, που παραμένει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν έχει επισήμως κατηγορηθεί για «δόλια πτώχευση» μόνο χάρη στην ανοχή των εταίρων της, σε χώρα όπου κυριαρχούν τα ίδια κόμματα, το ίδιο πολιτικό  προσωπικό που την κατέστρεψε – σε τέτοια χώρα μόνο κατ’ εξαίρεσιν ελπίζει κανείς ότι θα βρεθεί πολιτικός που θα βάλει τάξη σε κάποια από τα δημόσια πράγματα.

Γιατί η χρεοκοπία δεν  ήταν μόνο του υπουργείου Οικονομικών, είναι του κράτους συνολικά – απλώς η πλήρης υποβάθμιση του δικαστικού ή εκπαιδευτικού συστήματος δεν ενδιαφέρει τρίτους όσο ενδιαφέρει τους δανειστές να πάρουν πίσω τα χρήματά τους. Για τούτο δεν θα μας στείλουν «τρόικα» τα πανεπιστήμια της Γαλλίας, τα δικαστήρια της Γερμανίας, η πυροσβεστική της Πολωνίας.

Δυστυχώς, η κ. Κεραμέως δεν ήταν στις εξαιρέσεις που πάντα ελπίζει κανείς να εμφανιστούν: ήταν σωστή η πρωτοβουλία της να προσπαθήσει να συμμαζέψει τα ως λίθοι, κέραμοι και πλίνθοι κομματικώς ερριμμένα πανεπιστημιακά τμήματα, απολύτως λάθος όμως η προσπάθεια να το επιτύχει μειώνοντας τον αριθμό των εισακτέων με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, ώστε να αποδείξει ότι κάποια πανεπιστημιακά τμήματα είναι άχρηστα, – κατάφερε να αχρηστεύει ακόμα και τη Σχολή Ευελπίδων (103 θέσεις κενές) γιατί στο ηλίθιο σύστημά μας οι υποψήφιοι να προετοιμαστούν για πολέμους, ανταγωνίζονται για τις θέσεις τους με αυτούς που θέλουν να γίνουν γιατροί ή δάσκαλοι.

Σε όλη την Ένωση, κάθε παιδί που παίρνει τη βάση στο γαλλικό baccalauréat, την ιταλική maturità, τη γερμανική Abitur ή την ισπανική selectividad και αντίστοιχα «απολυτήρια λυκείου» σε άλλες χώρες, έχει δικαίωμα να σπουδάσει σε δημόσιο ή ιδιωτικό πανεπιστήμιο – οι δικές μας Πανελλήνιες Εξετάσεις είναι διαγωνισμός κατάληψης περιορισμένων θέσεων, πρωτίστως κοσκίνισμα ποιοι θα περάσουν στα περιζήτητα: Πολυτεχνεία, Νομικές, Ιατρικές. Και αυτό εξηγεί τον τεράστιο αριθμό αποτυχιών, τις βαθμολογίες 2 και 3 στα 20: περίπου 50% των υποψηφίων έγραφαν κάτω από τη «βάση 10», ενώ στη Γαλλία το ποσοστό αυτό είναι μόλις 15% – και περιορίστηκε σε 5% τα δύο χρόνια της πανδημίας.

Η Ελάχιστη Βάση λοιπόν δεν αξιολογεί τις ικανότητες για συνέχιση των σπουδών, απλώς θα στερήσει φέτος από 15.000 επιπλέον παιδιά την πρόσβαση στο πανεπιστήμιο – συνολικά 40.000 «κόπηκαν», περίπου οι μισοί φετινοί απόφοιτου λυκείου. Πολλά από αυτά δεν είναι σε θέση να πληρώσουν δίδακτρα  για ιδιωτικές σπουδές· αυτό αποτελεί απώλεια πλούτου ιδιωτικού και δημόσιου, βαθαίνει την υπάρχουσα οικονομική και πολιτιστική χρεοκοπία.