Πραματευτάδες και μυλωνούδες

Για το περιοδικό Economist σίγουρα ο καθένας μας κάτι έχει ακούσει, ακόμα κι αν δεν είναι φανατικός με τα ζητήματα της παγκόσμιας οικονομίας. Πρόκειται για ένα περιοδικό αναγνωρισμένου κύρους, που εκδίδεται από το 1843 και επιδεικνύει ακόμα σημαντικότατες πωλήσεις, όχι μόνο στη Βρετανία αλλά και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Γιατί αυτή η αναφορά; Γιατί στις 10 Σεπτεμβρίου θα διοργανωθεί στη Θεσσαλονίκη ένα ακόμα συνέδριο υπό την αιγίδα του Economist, που έχει ειδικότητα στις ημερίδες σοβαρού οικονομικού προβληματισμού. Αυτή τη φορά θέμα του συνεδρίου είναι ο ρόλος της Βορείου Ελλάδος σε αυτό που αποκαλούμε «βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας». Στο πρόγραμμα αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι «η εγγύτητα της Βόρειας Ελλάδας με τα Βαλκάνια, την Τουρκία και την περιοχή του Εύξεινου Πόντου αποτελεί, σε αυτό το πλαίσιο, σημαντικό πλεονέκτημα». «Ενέργεια, μεταφορές, υποδομές, αγροτικές επιχειρήσεις, έρευνα και καινοτομία είναι μόνο μερικοί από τους τομείς στους οποίους η Βόρεια Ελλάδα μπορεί να ανοίξει δρόμο προς ένα νέο, πιο ανθεκτικό μοντέλο ανάπτυξης για την Ελλάδα και την περιοχή» υποστηρίζουν οι διοργανωτές του συνεδρίου και καλούν τους προσκεκλημένους τους να τοποθετηθούν.

Πέρα από τη σημαντική παρουσία εκπροσώπων του επιχειρηματικού κόσμου, καλεσμένοι στη συζήτηση είναι και θεσμικοί φορείς. Τη συζήτηση αυτή φυσικά δεν μπορούν να μονοπωλήσουν ούτε τα στελέχη της κυβέρνησης παρά τη μεγάλη παρουσία υπουργών (θα είναι παρόντες όχι μόνο ο υπουργός Ανάπτυξης Αδωνις Γεωργιάδης και ο υφυπουργός Μακεδονίας – Θράκης Σταύρος Καλαφάτης, αλλά και ο πανταχού παρών Κυριάκος Πιερρακάκης), ούτε όμως και αποκλειστικά οι εκπρόσωποι της Θεσσαλονίκης και της Βορείου Ελλάδος, παρόλο που τόσο οι τοποθετήσεις του δημάρχου Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνου Ζέρβα και του περιφερειάρχη Απόστολου Τζιτζικώστα θα έχουν ενδιαφέρον. Είναι λογικό για τόσο σοβαρά και ειδικά ζητήματα να έχει λόγο και η αντιπολίτευση – ειδικά αυτή που θέλει να ξανακυβερνήσει. Με βάση αυτό, ομολογώ ότι μου έκανε εντύπωση ότι σε ένα τόσο ειδικό συνέδριο αυτή την αντιπολίτευση θα την εκπροσωπήσει η Κατερίνα Νοτοπούλου, βουλευτής Θεσσαλονίκης, πλην όμως (εξ όσων γνωρίζω) η βουλευτής δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τον τομέα οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ – δεν θέλω να πω και με τα οικονομικά γενικότερα. Η Νοτοπούλου δηλώνει ότι έχει σπουδάσει ψυχολογία. Οσο κι αν «η αγορά είναι και θέμα ψυχολογίας» (τα κλισέ πάντα βρίσκουν εφαρμογή…) μου φαίνεται κομμάτι δύσκολο η Νοτοπούλου να μιλήσει για «την ψυχολογία της βιώσιμης ανάπτυξης» ή το πώς «η ψυχολογία θα γίνει το μυστικό μιας καλής διαπεριφερειακής διεθνούς συνεργασίας σε ζητήματα που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή» – το λέω γιατί βρήκα, ειδικά αυτό το κομμάτι της ημερίδας πολύ ενδιαφέρον.

Δεν την ακυρώνω – προς Θεού – την επιλογή της Νοτοπούλου: ίσως είναι η ευχάριστη έκπληξη. Μπορεί π.χ. να πει πράγματα που να κάνουν τον Γιόσκα Φίσερ (πρώην αντικαγκελάριο και υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας) να την ακούσει κατάπληκτος ή να υποχρεώσουν την Εμανουέλ Μερί (υπεύθυνη για προγράμματα Πράσινης Ανάπτυξης της ΕΕ) να πεταχτεί από τη θέση της εντυπωσιασμένη – πλην όμως οι πιθανότητες μου μοιάζουν μικρές. Στην καλύτερη των περιπτώσεων η Νοτοπούλου θα διαβάσει κάτι που θα της στείλει ο τομέας Οικονομικών του κόμματος – κι ελπίζω να το κάνει με τον σωστό τόνο και την πρέπουσα σοβαρότητα για να την προσέξουν. Αναρωτιόμουν ωστόσο γιατί κοτζάμ τομέας Οικονομικών ενός κόμματος που θέλει να κυβερνήσει, δεν έστειλε στη Θεσσαλονίκη κάποιον που για ζητήματα τόσο σημαντικά να μπορεί να πει κάτι δικό του. Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ήταν καλοκαίρι όταν έλαβαν την πρόσκληση και οι άνθρωποι δεν ασχολήθηκαν: «ας πάει η Κατερίνα» είπαν «πού να τρέχουμε τώρα στη Σαλονίκη – θα πάμε με τον αρχηγό για τη ΔΕΘ να καταγγείλουμε το επιτελικό κράτος». Καταλαβαίνεις δυστυχώς από τέτοιες μικρές ασήμαντες λεπτομέρειες με πόση υπευθυνότητα κάποτε μπορεί και να ξανακυβερνήσουν…