Η ώρα των πολιτών στην Κρήτη

Πριν από μερικές ημέρες, μια παρέα Κρητικοί από το Λασίθι εισέβαλαν στα σπίτια όπου έμεναν αλλοδαποί εργαζόμενοι και τους πλάκωσαν στο ξύλο. Κάποιους έστειλαν στο νοσοκομείο και κάποιους τους έμαθαν να είναι καχύποπτοι με τους Ελληνες και να προσέχουν. Οι άνθρωποι αυτοί, πιθανόν, αν μιλήσεις μαζί τους να σου πουν ότι δεν είναι ρατσιστές, αλλά έχουν δικαίωμα στη διασκέδαση απέναντι σε πρόσωπα που τα θεωρούν υποδεέστερα.

Τις τελευταίες ημέρες, η Κρήτη διακρίνεται για ακόμα μια ιδιαιτερότητα: την υποδειγματική αδιαφορία των πολιτών της για τον εμβολιασμό, με αποτέλεσμα να έχει γεμίσει η ΜΕΘ στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου ενώ από εκπροσώπους της υγειονομικής επιτροπής γίνονται προβλέψεις για τραγικές επιπτώσεις.

Η Κρήτη, δηλαδή, διά θορυβωδών πολιτών της, που ακόμα κι αν είναι μειοψηφία δεσμεύουν ολόκληρη την κοινωνία του νησιού, επιδιώκει να καταγραφεί ως νησίδα εξαιρετισμού, στο όνομα μιας πολιτισμικής ιδιαιτερότητας που περιλαμβάνει αντρίλα και επίδειξη της διάκρισης, αλλά όπως έχουν δείξει πρόσφατα περιστατικά και βία, λατρεία των όπλων, έφεση στη ζωοκλοπή, αδιαφορία για τους νόμους, ναρκωτικά κ.λπ.

Αλλά δεν μπορεί να είναι αυτό η Κρήτη. Με τόσους ενεργούς και δημιουργικούς πολίτες, στον αντίποδα, αδυνατώ να καταλάβω πώς και δεν έχει οργανωθεί το αντίπαλο δέος της παραβατικότητας για να διεκδικήσει, παρεμβατικά, την κοινωνία των πολιτών – που στο νησί είναι ηττημένη.