Η αξία μιας συγγνώμης

O κύριος στόχος που είχε θέσει η κυβέρνηση στην αντιμετώπιση των καταστροφικών πυρκαγιών που εκδηλώθηκαν τις τελευταίες ημέρες σε όλη την Ελλάδα ήταν να μη χαθούν ανθρώπινες ζωές. Σε καμιά περίπτωση δεν έπρεπε η χώρα να ζήσει ένα νέο Μάτι. Χάρις στο σύστημα εκκενώσεων των απειλούμενων οικισμών, ο στόχος αυτός προς το παρόν έχει επιτευχθεί.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι όλα πήγαν καλά. Το αποδεικνύει η αποτέφρωση εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων δασικής γης και η καταστροφή των περιουσιών χιλιάδων συμπολιτών μας. Οι ζημιές τόσο για τη φύση όσο και για την οικονομία είναι τεράστιες. Ευθύνονται, χωρίς αμφιβολία, ο παρατεταμένος καύσωνας και η πολύμηνη ξηρασία, φαινόμενα που όπως αναφέρει και η έκθεση του ΟΗΕ που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα θα πολλαπλασιάζονται και θα οξύνονται όσο δεν λαμβάνονται μέτρα κατά της κλιματικής αλλαγής. Εγιναν όμως και λάθη. Σημειώθηκαν παραλείψεις. Υπήρξαν αδυναμίες.

Γι’ αυτές τις αδυναμίες ο έλληνας Πρωθυπουργός δεν δίστασε χθες να ζητήσει συγγνώμη. Και να δεσμευτεί ότι οι ευθύνες θα αποδοθούν. Οι πληγέντες θα αποζημιωθούν. Και οι καμένες εκτάσεις θα αναδασωθούν.

Σε μια περίοδο που κάποιοι επιχειρούν να εκμεταλλευθούν τη δικαιολογημένη οργή των πολιτών για τις συνέπειες αυτής της νέας τραγωδίας, η πρωθυπουργική συγγνώμη έχει ιδιαίτερη αξία. Επειδή σε αυτή τη χώρα δεν συνηθίζεται κάτι τέτοιο. Επειδή απέναντι σε μια καταστροφή απαιτείται σεμνότητα, όχι αλαζονεία. Και επειδή η «πατρίδα που μας αξίζει» δεν αντέχει έναν νέο διχασμό.