Υστερική αντιπολίτευση

Το θέαμα είναι απογοητευτικό, ανακοίνωσε χθες η αξιωματική αντιπολίτευση, σχολιάζοντας μια σέλφι του Πρωθυπουργού από την παραλία. Τους απογοήτευσαν οι κοιλιακοί του, η κορμοστασιά του ή το ότι ενώ έχουμε καύσωνα εκείνος βρέθηκε στην παραλία; Οχι. Δηλώνουν απογοητευμένοι διότι «ενώ η χώρα δοκιμάζεται», όπως λένε, ο Πρωθυπουργός κοινοποιεί φωτογραφίες από την παραλία.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, είναι αυστηρότερος. Αφού εξομολογηθεί ότι η δική του σκέψη είναι στην Αχαΐα, στους πληγέντες και σε όσους αντιμετώπισαν τη φωτιά, δηλώνει ότι «τουλάχιστον όσοι έχουν ευθύνη ας μην προκαλούν, είτε με δηλώσεις αυτοθαυμασμού είτε με σέλφι από παραλίες».

Στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σκοινί. Ο πρόεδρος Τσίπρας έχει ξεχάσει εντελώς τα δικά του, θεωρεί ότι πέρασε ένα σφουγγάρι και τα έσβησε από τον μαυροπίνακα της ιστορίας. Η αλήθεια είναι ότι εκείνος δεν συνήθιζε να κοινοποιεί σέλφι από τις διακοπές του, καλά καλά δεν ξέραμε πού πήγαινε – σε μία περίπτωση, τον συναντήσαμε, μέσω δυο φωτογραφιών, αραχτό σε ένα κότερο μιας πλουσίας. Και μάλιστα, έπειτα από το τραγικό αποτέλεσμα μιας πυρκαγιάς στο Μάτι, που είχε 102 νεκρούς. Για τους οποίους, σε μεγάλο βαθμό, έφταιξε το ανέτοιμο κράτος – εκκρεμεί η δικαστική διερεύνηση εκείνης της αμέλειας.

Μάλιστα, ο σήμερα ευαίσθητος αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης τότε πρωταγωνίστησε σε ένα καθυστερημένο τηλεοπτικό σόου δήθεν ενδιαφέροντος για την καταστροφή, υποδυόμενος τον συντονιστή μιας διάσωσης που είχε τελειώσει – αλλά εκείνος επέμενε να στείλει το πρωί τα αεροπλάνα. Πιστεύει άραγε ότι αυτά έχουν ξεχαστεί – κι ότι η λήθη της πολιτείας του τού επιτρέπει επικρίνοντας τον αντίπαλό του να ηθικολογεί;

Οι μέρες που περνάμε είναι πολύ δύσκολες. Οπως επισημαίνουν οι ειδικοί, ο συνδυασμός του παρατεταμένου καύσωνα και της χλωρίδας στην ελληνική ύπαιθρο (πευκοδάση και ξερά χόρτα) δημιουργεί συνθήκες σοβαρών πυρκαγιών. Επιπλέον, οι υψηλές θερμοκρασίες αυξάνουν τη ζήτηση ηλεκτρικού. Για την αντιμετώπιση κάθε είδους προβλήματος, υπάρχουν οι μηχανισμοί του κράτους και για τον συντονισμό τους οι υπουργοί. Αλλ’ η ζωή δεν σταματάει. Ο πρόεδρος Τσίπρας νομίζει ότι η δουλειά τού κάθε φορά πρωθυπουργού είναι να εμφανίζεται ως εθνοσωτήρας στα δύσκολα. Τίποτα δεν έμαθε από την πρωθυπουργική του θητεία, με αποτέλεσμα σήμερα να έχει μετατρέψει την αντιπολίτευση σε υστερία.

Είναι το άγχος – και το καταλαβαίνω. Τόσον καιρό, η αντιπολίτευση περιμένει «τη στραβή στη βάρδια» της κυβέρνησης, με πενιχρά αποτελέσματα. Το αποτέλεσμα καθρεφτίζεται δημοσκοπικά και το άγχος καθρεφτίζεται στις ανακοινώσεις των επιτελών της αντιπολίτευσης. Ο Αλέξης Χαρίτσης, π.χ., συνθηματολογεί επικρίνοντας την κυβέρνηση «ότι αντιμετωπίζει το Ταμείο Ανάκαμψης ως εργαλείο ενίσχυσης των λίγων και ισχυρών». Ο Τύπος της αντιπολίτευσης ψάχνει εναγωνίως σκάνδαλα. Επιπλέον, σχετικοποιούνται τα μέτωπα απέναντι στους αντιεμβολιαστές – αφού έχουν καταλάβει ότι στην γκρίζα περιοχή του αντιεμβολιαστικού μετώπου δραστηριοποιούνται και αρκετά ορφανά της λαϊκής Δεξιάς που βρέθηκαν εκτός νυμφώνος εξουσίας…