Οι «κομάντο» του ΕΣΥ

Η θεσμοθέτηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας υπήρξε αναμφίβολα μα από τις σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις της Μεταπολίτευσης. Εδειξε επάρκεια, ανθεκτικότητα και αποτελεσματικότητα στη μεγάλη υγειονομική κρίση, όταν συστήματα άλλων χωρών και μάλιστα πιο ανεπτυγμένων κατέρρευσαν. Το ΕΣΥ τα τελευταία χρόνια υποχρηματοδοτείται, είναι υποστελεχωμένο και έχει γεράσει. Ολοι θυμόμαστε τη χαμηλή αποδοχή που είχε για τις υπηρεσίες που παρείχε το προηγούμενο διάστημα. Ολες οι έρευνες της κοινής γνώμης το κατέγραφαν. Αγνοούσαν όμως το πιο σημαντικό κομμάτι του συστήματος. Το ανθρώπινο δυναμικό του. Αυτό δεν υπολόγιζαν κάποιοι και τώρα.

Ακόμα ακούγονται στα αφτιά μου ορισμένοι που είχαν μετατραπεί σε μάντεις κακών και προμήνυαν την κατάρρευση του συστήματος. Η εικόνα με τα στρατιωτικά καμιόνια στο Μπέργκαμο της γειτονικής Ιταλίας στοίχειωνε το μυαλό μας. Ομως οι γιατροί της πρώτης γραμμής δεν είχαν πει την τελευταία λέξη. Παρά την εξουθένωση, τη σωματική καταπόνηση, την ψυχική ένταση με υπεράνθρωπες προσπάθειες κράτησαν όρθιο το σύστημα. Εχει τυπωθεί στο μυαλό μου ο τίτλος ενός ρεπορτάζ μιας εφημερίδας. Στα όριά τους οι «κομάντο» του ΕΣΥ.

Ναι, αυτοί που η κοινή γνώμη τους χλεύαζε ως άμαθα γιατρουδάκια, τους ειδικευόμενους, τους πραγματικούς μαχητές και τους άλλους που από λειτουργοί έγιναν δημόσιοι υπάλληλοι, όπως πολλοί έλεγαν για τους γιατρούς του ΕΣΥ. Στη δύσκολη ώρα ήταν εκεί. Η αίσθηση καθήκοντος ήταν αυτό που καθοδηγούσε τις ενέργειές τους. Αυτή η προσωπική κατάθεση έχει σκοπό να συνεισφέρει στην κοινή προσπάθεια την εμπειρία που ορισμένοι αποκτήσαμε στην αντιμετώπιση αυτής της κρίσης στο μεγαλύτερο νοσοκομείο της χώρας. Είναι αλήθεια, όταν η διοίκηση του νοσοκομείου ζήτησε από ορισμένους από εμάς να οργανώσουμε τον σχεδιασμό για τα εξωτερικά ιατρεία COVID, για την κλινική COVID, για τη ΜΕΘ COVID, αλλά και πώς θα συνεχίσουμε παράλληλα να λειτουργούμε και για τα non COVID περιστατικά, δεν είχαμε κάποιο σχέδιο. Ολα προέκυψαν από πρωτοβουλίες των στελεχών του νοσοκομείου. Στο τέλος της ημέρας μπορώ να ισχυριστώ ότι παρά τις μικρές αστοχίες και παραλείψεις όλα λειτούργησαν υποδειγματικά. Το ίδιο υποθέτω έγινε και στα υπόλοιπα νοσοκομεία της χώρας. Ναι, δεν είχαμε κεντρικό σχεδιασμό για τέτοιου είδους κρίσεις.

Η διαχείριση του ιατρικού δυναμικού της χώρας και των υποδομών της δεν ήταν η καλύτερη. Πρέπει να ενσωματώσουμε τις θετικές αποτιμήσεις και να αποφύγουμε τις προβληματικές πρακτικές που δοκιμάστηκαν.

Εχουμε μπροστά μας το τέταρτο κύμα και πρέπει γρήγορα να αντιδράσουμε. Να διατάξουμε τις διαθέσιμες υποδομές και το ανθρώπινο δυναμικό με τέτοιο τρόπο ώστε να έχουμε τη μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα. Κάποιοι κυβερνητικοί παράγοντες και αξιωματούχοι να μη βιαστούν στην πρώτη βελτίωση να σφυρίξουν τη λήξη συναγερμού.

Γνωρίζουμε πλέον την απροθυμία του ιδιωτικού τομέα υγείας να ασχοληθεί με την «καυτή πατάτα» του κορωνοϊού. Επίσης γνωρίζουμε ότι η ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας είναι μονόδρομος και η επένδυση σε αυτό είναι πολιτική πράξη ευθύνης και αναγνώρισης της μεγάλης προσφοράς στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Φυσικά η συνολική αποτίμηση θα γίνει στο τέλος αυτής της περιπέτειας. Τότε θα δούμε, μακριά από αλχημείες και στατιστικά τεχνάσματα, πώς η χώρα αντεπεξήλθε.

Αυτή τη στιγμή προέχει να τρέξει το εμβολιαστικό πρόγραμμα. Εχουμε μείνει πίσω και είναι ύψιστη ανάγκη γρήγορα να συγκροτήσουμε αποτελεσματικό τείχος προστασίας. Τα εμβόλια σώζουν ζωές. Είμαι ευτυχής που κοντά στη δύση του εργασιακού μου βίου στον Ευαγγελισμό μπορώ αβίαστα και κατηγορηματικά να καταθέσω δημόσια αυτό που ορισμένοι στο βαθύ σκοτάδι της κρίσης λέγαμε. Είμαστε εδώ, θα τα καταφέρουμε. Ναι οι «κομάντο» του ΕΣΥ τα κατάφεραν.

Ο Γιώργος Μπουλμπασάκος είναι διευθυντής Πνευμονολογικής Κλινικής Ευαγγελισμού, μέλος Πολιτικού Συμβουλίου Κίνημα Αλλαγής