Από τη ραστώνη του Προεδρικού στον πόλεμο της Βουλής

Η επομένη της δεξίωσης του Προεδρικού Μεγάρου απογοήτευσε τους λάτρεις των παραπολιτικών καυγάδων. Σε αντίθεση με άλλες χρονιές, όταν η κουβέντα των πολιτικών αρχηγών στο κιόσκι του κήπου αντικατόπτριζε και τις πολιτικές διαφορές τους, αυτή τη φορά τίποτα πραγματικά συγκρουσιακό δεν βγήκε προς τα έξω. Οι αρχηγοί μίλησαν για τις διακοπές τους, για το χρονοδιάγραμμα της Βουλής και για την πανδημία, αλλά δεν είπαν τίποτα που θα μπορούσε να εγείρει αντιρρήσεις από τους υπόλοιπους – ίσως να έφταιγε η θερινή ραστώνη, ίσως η επιλογή τους να αντιμετωπίσουν θεσμικά την επέτειο. Η εικόνα τους, πάντως, ήταν εντελώς διαφορετική χθες στη Βουλή. Το νομοσχέδιο της παιδείας, αλλά κυρίως η σύγκρουση για την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, στην οποία στάθηκε ιδιαίτερα η αξιωματική αντιπολίτευση, έγινε η αφορμή ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Αλέξης Τσίπρας να ξεδιπλώσουν δύο διαφορετικές οπτικές πάνω στις επιλογές της κυβέρνησης για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια. Πίσω από το θέμα, όμως, κρυβόταν εμφανώς η διαμάχη των τελευταίων ημερών σε όλα τα μέτωπα, η σκληρή αναφορά του αρμόδιου τομεάρχη του ΣΥΡΙΖΑ προς τη Νίκη Κεραμέως και η κουβέντα για την προσωπική ζωή του γιου του Πρωθυπουργού. Και οι δύο κρατήθηκαν. Ο Τσίπρας προτίμησε να μείνει μόνο στα εκπαιδευτικά και ο Μητσοτάκης άφησε αιχμές για τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ στον υποχρεωτικό εμβολιασμό. Στην ουσία, και οι δύο επέλεξαν να βάλουν άνω τελεία στη συζήτηση – «την άλλη φορά», όταν το ακροατήριό του θα δίνει περισσότερη προσοχή, ο Μητσοτάκης θα ανοίξει τη συζήτηση και για την ποιότητα του δημόσιου διαλόγου. «Την άλλη φορά», με την ασφάλεια μιας έστω μικρής χρονικής απόστασης, ο Αλέξης Τσίπρας θα μπορεί να μιλήσει πιο ανοιχτά για την υποχρεωτικότητα, καθώς η στάση που κράτησε τον φέρνει σε δύσκολη θέση.
Από εκεί και πέρα, η χθεσινή συζήτηση έφερε στο προσκήνιο ξανά το ίδιο ερώτημα περί προοδευτικότητας, που χρησιμοποιεί ο Μητσοτάκης για να βγει «από αριστερά» στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η αναφορά στον Ενρίκο Μπερλινγκουέρ έρχεται να προστεθεί στον κατάλογο με τους αριστερούς διανοητές και πολιτικούς που επικαλείται ο Πρωθυπουργός – κάθε φορά εκνευρίζοντας περισσότερο τον Τσίπρα, παρότι το εύρημα είναι πια προβλέψιμο. Μια νότα κανονικότητας από τα παλιά έδωσε η παραδοσιακά γαλάζια σπόντα Μητσοτάκη προς τη Φώφη Γεννηματά για την υπεράσπιση των συντεχνιών και η παραδοσιακά πράσινη απάντησή της για τη μεταρρυθμιστική πλευρά του ΠΑΣΟΚ, θυμίζοντας μια εποχή που αυτή η συζήτηση θα μπορούσε να αποτελεί το κεντρικό θέμα μιας ολόκληρης κοινοβουλευτικής διαδικασίας.
Η χθεσινή συζήτηση ήταν πιο αντιπροσωπευτική της πολιτικής πραγματικότητας από αυτή που προηγήθηκε το περασμένο Σάββατο. Και κυρίως, αποτελεί προάγγελο του τι θα ακολουθήσει.














