Οι δύο μάχες {LF}στο Συμβούλιο {LF}Ασφαλείας

Η επόμενη μέρα της δήλωσης του Συμβουλίου Ασφαλείας για την Αμμόχωστο βρίσκει την ελληνοκυπριακή κοινότητα σε σαφώς καλύτερη θέση και με ένα υποβοηθητικό κείμενο ανά χείρας, το οποίο καταγγέλλει τόσο τον Ταγίπ Ερντογάν όσο και τον Ερσίν Τατάρ για το μονομερές άνοιγμα της περίκλειστης περιοχής της πόλης. Είναι όμως αρκετό αυτό;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρα όχι και όσο κι αν δεν πρέπει κανείς να υποβαθμίζει τη σημασία της ανακοίνωσης του ΣΑ του ΟΗΕ, υπάρχουν δύο σημεία τα οποία πονοκεφαλιάζουν τη Λευκωσία: πρώτον, ότι επί του εδάφους τα τετελεσμένα δεν ανατρέπονται, όπως και δεν αποτράπηκαν στο διάστημα που η Κυβέρνηση Αναστασιάδη, μην πιστεύοντας ότι οι Τούρκοι θα προχωρούσαν, είχε φτάσει στο σημείο ακόμα και να ειρωνεύεται τις εξαγγελίες τους μιλώντας για «πυροτεχνήματα», και δεύτερον, ότι η μάχη στο ΣΑ δεν έχει τελειώσει. Η προεδρική ανακοίνωση του ΣΑ ήταν το τρίτο σκέλος της διεργασίας στον ΟΗΕ. Μπήκε εκτάκτως, ακριβώς διότι η χρονική συγκυρία επέτρεψε να τεθεί άμεσα λόγω του ότι το Σώμα συζητούσε ήδη άλλα δύο ψηφίσματα, με το πρώτο να αφορά τις Καλές Υπηρεσίες του γ.γ. του ΟΗΕ στο Κυπριακό και το δεύτερο την ανανέωση της θητείας της UNFICYP, της ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ στο νησί. Η συζήτηση για τα δύο αυτά καθοριστικά ψηφίσματα συνεχίζεται αυτή τη βδομάδα και τα πράγματα δεν είναι όπως στην περίπτωση της ανακοίνωσης για την Αμμόχωστο, η οποία προέκυπτε στη βάση παραβίασης ψηφισμάτων του ιδίου του ΣA. Η κυβέρνηση της Κύπρου και ο Nίκος Αναστασιάδης βρίσκονται μπροστά σε διαφορετικά δεδομένα από αυτά της δήλωσης και κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πού ακριβώς θα οδηγηθούν τα πράγματα, ειδικά μετά και την οργή της Αγκυρας η οποία διά του τουρκικού ΥΠΕΞ απέδωσε σε «μαύρη προπαγάνδα της Ελλάδας και των Ελληνοκυπρίων» (sic) τη δήλωση του ΣΑ. Διπλωματική πηγή στη Λευκωσία εξήγησε στα «ΝΕΑ» πως τα ψηφίσματα αυτά δεν έχουν να κάνουν με κάτι μεμονωμένο, όπως το ζήτημα των Βαρωσίων, αλλά με την ολότητα του Κυπριακού. Η ίδια πηγή ανέφερε πως το μεν ψήφισμα για τις Καλές Υπηρεσίες Γκουτέρες είναι εκ φύσεως πιο περιγραφικό, στο δε δεύτερο για την ανανέωση της θητείας της UNFICYP τα Ηνωμένα Εθνη δεν θα ρισκάρουν να έρθουν σε σύγκρουση με την Τουρκία, καθώς η ίδια η λειτουργία της UNFICYP απαιτεί συνεργασία και των δύο πλευρών στο νησί και η Τουρκία έχει πολλάκις δημιουργήσει προβλήματα και επιβάλλει σοβαρούς περιορισμούς στους ειρηνευτές.

ΑΝΑΖΗΤΕΙ ΤΡΟΠΟΥΣ. Αυτή λοιπόν τη στιγμή η Λευκωσία καλείται να βρει τρόπους όχι για καταδίκη της Αγκυρας στα ψηφίσματα – διότι κάτι τέτοιο δεν θα γίνει – αλλά στην καλύτερη περίπτωση τη μη τήρηση ίσων αποστάσεων. Στην τουρκοκυπριακή πλευρά, η καταδίκη από το ΣΑ των μονομερών ενεργειών Ερντογάν – Τατάρ έχει ενδυναμώσει τη θέση της αντιπολίτευσης η οποία, υπενθυμίζεται, προειδοποιούσε πως οι εξαγγελίες στην Αμμόχωστο θα έφερναν τους Τουρκοκυπρίους σε σύγκρουση με τη διεθνή κοινότητα. Η λεγόμενη κυβέρνηση Τατάρ αντέδρασε σε σαφώς ηπιότερους τόνους από την Αγκυρα, αν και επιχείρησε να παρουσιάσει τις εξαγγελίες Ερντογάν περίπου ως… εφαρμογή των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, λέγοντας πως «με το άνοιγμα η τουρκοκυπριακή ηγεσία εκπληρώνει τον σκοπό που ορίζεται στα ψηφίσματα» του ΣΑ. Η δε τουρκοκυπριακή αντιπολίτευση, παρότι δικαιωμένη από τις εξελίξεις, δεν μπορεί πρακτικά να κάνει κάτι πέραν του να ελπίζει πως η ανακοίνωση του ΣΑ του ΟΗΕ φρέναρε όσο περισσότερο γίνεται τα σχέδια της Αγκυρας και μαζί εξελίξεις που οδηγούν σε περαιτέρω απομόνωση των Τουρκοκυπρίων και σε αύξηση της εξάρτησής τους από την Τουρκία. Ή, καλύτερα, ότι τη φρέναρε έστω και ελαχίστως.