Διαρροές

Η κόντρα έχει ενδιαφέρον γιατί δεν έχει προηγούμενο. Η ακύρωση της παρασημοφόρησης του Ιάσονα Αποστολόπουλου έχει προκαλέσει μια ανταλλαγή διαρροών μεταξύ Προεδρίας της Δημοκρατίας και κυβερνητικών κύκλων που αντίστοιχή της δεν μπορούν να θυμηθούν ούτε καν οι χρόνια μυημένοι στα άδυτα του πολιτικού ρεπορτάζ – παρότι έχουν να περιγράψουν πολλά περιστατικά διάστασης απόψεων ανάμεσα σε συνεργάτες ενός ΠτΔ και τα περιβάλλοντα διαφόρων υπουργών τα οποία έμειναν στο παρασκήνιο. Η αρχή έγινε από το Προεδρικό Μέγαρο. Πηγές από εκεί σημείωσαν πως η ευθύνη της σύνταξης της τελικής λίστας όσων θα βραβευτούν βαραίνει – με βάση το άρθρο 1 του νόμου 106 του 1975 – το ΥΠΕΞ. Σε κυβερνητικό non paper, πάλι, επισημάνθηκε ότι «όπως αναφέρεται και στην ηλεκτρονική διεύθυνση της Προεδρίας της Δημοκρατίας, η απονομή τιμητικών διακρίσεων ανήκει στις αρμοδιότητες της ΠτΔ, σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 2 του Συντάγματος και τις διατάξεις του νόμου 106/1975». Και για όποιον δεν αντιλήφθηκε τη διάψευση των ισχυρισμών της άλλης πλευράς, υπήρχε και σαφέστερη συνέχεια.

Αποτύπωμα

{ARXMEG}«Στη συγκεκριμένη περίπτωση», έγραφε ο συντάκτης του κειμένου της άτυπης ενημέρωσης, «ο Νίκος Δένδιας κατέστη κοινωνός του καταλόγου παρασημοφορήσεων. Ουδέν σχόλιο έκανε και ουδεμία πρόταση διατύπωσε μέχρι σήμερα, ούτε προσυπέγραψε Προεδρικό Διάταγμα». Κύκλοι της Προεδρίας ανταπάντησαν επιμένοντας στην αρχική διαρροή και πηγές του ΥΠΕΞ επανήλθαν λίγο αργότερα ζητώντας από όποιον έχει κάποιο χαρτί που να αποδεικνύει ότι το υπουργείο ή ο επικεφαλής του συμμετείχαν στη διαδικασία να το δημοσιοποιήσει. Οι εκδοχές για το τι πραγματικά συνέβη πίσω από τις κλειστές πόρτες αυτών που ενεπλάκησαν στον καβγά ποικίλουν στην πολιτική αγορά – ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ας πούμε, έδωσε τη δική του στα ερτζιανά της Λέσβου χθες. Οποια όμως και αν υιοθετήσει κανείς, το σίγουρο είναι ότι δημιουργήθηκε μια επικοινωνιακή κρίση πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που ενδεχομένως θα έφερνε η τιμητική διάκριση στον 37χρονο διασώστη που υποστηρίζει πως το ελληνικό κράτος κάνει push-backs. Επειδή ο αντίλαλος από τις σοσιαλμιντιακές κραυγές των πούρων δεξιών πουλέν σβήνει γρήγορα, ενώ οι δημόσιοι καβγάδες μεταξύ θεσμών συνήθως αφήνουν ανεξίτηλο αποτύπωμα πάνω στο κύρος των τελευταίων{ARXMEG}.