Θα πάτε Μύκονο φέτος;

«Θα πάτε στη Μύκονο φέτος;», αναρωτιόταν σε έκθεσή της στις 13 Απριλίου η Bank of America. Ο αμερικανικός οίκος διαπίστωνε τότε ότι εάν δεν επιταχυνθεί ο ρυθμός των εμβολιασμών στην Ευρώπη, οι διακοπές τύπου «Μύκονος», απειλούνται. Τόνιζε μάλιστα ότι θα έπρεπε να τριπλασιαστεί από τα επίπεδα του Μαρτίου και να πλησιάσει τους ρυθμούς των ΗΠΑ. Εβαζε ως επιπλέον προϋπόθεση για να κερδηθεί το οικονομικό στοίχημα του καλοκαιριού, τα διαβατήρια εμβολιασμού, αλλά και την κατάργηση των υποχρεωτικών τεστ και της καραντίνας των ατόμων που έχουν εμβολιαστεί.

Το ερώτημα που έθετε η Bank of America ήταν αν όλα αυτά θα γίνουν εγκαίρως. Εκ των υστέρων μπορούμε να πούμε με ασφάλεια ότι τα περισσότερα έγιναν. Ο ρυθμός του εμβολιασμού κάποια στιγμή τον Ιούνιο σχεδόν παντού τριπλασιάστηκε, σε σχέση με τον Μάρτιο, το διαβατήριο υπάρχει και οι καραντίνες για εμβολιασμένους αίρονται.

Από εκεί και πέρα φάνηκε ότι η «μάχη» δεν είναι ευθύγραμμη. Δεν αρκεί δηλαδή να πετύχεις σε κάτι που έχεις βάλει ως στόχο και αυτόματα να λύσεις όλα σου τα προβλήματα. Δυστυχώς η αντιμετώπιση μιας πανδημίας, φαίνεται ότι είναι πολύ πιο σύνθετο θέμα και χρήζει συνεχούς προσπάθειας και αναθεωρήσεων. Ποιος να το έλεγε για παράδειγμα ότι ο υπουργός Υγείας της Βρετανίας, χώρας με μεγάλα ποσοστά εμβολιασμού, θα μολυνόταν από τον ιό και θα βρίσκονταν σε κατ’ οίκον περιορισμό. Προσέξτε μολύνθηκε μια μέρα πριν ανοίξουν τα σύνορα για χιλιάδες συμπατριώτες του, να ξεκινήσουν διακοπές προς χώρες εκτός Ηνωμένου Βασιλείου. Σχήμα οξύμωρο που δείχνει όμως κάτι: ότι το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τη Μύκονο – ούτε αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό – αλλά κάθε σημείο συνωστισμού όπως το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου και άλλα. Οπου δοκιμάστηκε δηλαδή η συνάθροιση ανθρώπων, φάνηκε ότι ακόμα δεν ήταν ούτε ώριμες οι συνθήκες… ούτε οι άνθρωποι. Προφανώς και το μήνυμα που εκπέμφθηκε ήταν και αυτό λάθος.

Η διασκέδαση, η αναψυχή, οι διακοπές, το 2021, δεν έχουν καμία σχέση με αυτές του 2019. Και δεν θα έχουν από ό,τι φαίνεται για πολλά ακόμα χρόνια. Η εμπειρία των 18 μηνών με τον Covid έχει δείξει και κάτι άλλο, ότι υπάρχουν κάποιες μέρες, όπως στα τέλη Ιουνίου που τα βλέπουμε όλα θετικά. Τώρα πλέον ξέρουμε ότι ειδικά σε αυτές τις μέρες δεν πρέπει να μειώνουμε τις προσπάθειές μας. Αντίστοιχα όπως τώρα όπου μας φαίνονται όλα μαύρα είναι δεδομένο ότι σύντομα θα βελτιωθούν.

Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι με αυτή την κατάσταση δεν μπορείς να κάνεις οικονομικό προϋπολογισμό, είτε είσαι μια μικρομεσαία επιχείρηση σε ένα νησί είτε υπουργός Οικονομικών σε ένα κράτος. Για παράδειγμα με τα δεδομένα του Απριλίου, η Bank of America απαντούσε εμμέσως στο ανάποδο ερώτημα που η ίδια έθετε: «Τι θα γίνει αν δεν πάτε στη Μύκονο φέτος;». Επισήμαινε ότι η απώλεια μιας δεύτερης τουριστικής περιόδου θα μπορούσε να έχει μακροπρόθεσμες επιπτώσεις σε ορισμένες χώρες της ΕΕ (προφανώς συμπεριέλαβε και την Ελλάδα), ενώ οι οικονομολόγοι επισήμαιναν τον κίνδυνο αύξησης των πτωχεύσεων ειδικά των μικρομεσαίων επιχειρήσεων του τουρισμού.

Σε αυτές τις συνθήκες ωστόσο οι προβλέψεις γρήγορα ξεπερνιούνται. Ετσι είναι πιθανό και η χρονιά να μη χαθεί, δηλαδή να πάμε πάνω από το 50% της επίδοσης του 2019 και το σενάριο του προϋπολογισμού να επιβεβαιωθεί και αρκετές μικρομεσαίες επιχειρήσεις να πτωχεύσουν. Το ένα δηλαδή να μη φέρει το άλλο. Αρα μιλάμε για μια χρονιά τζόγος, που θέλει γερά νεύρα και κυρίως κοινή λογική…