Τα παιδιά έστελναν SOS την ώρα που οι γονείς κοιμούνταν
Κατακόρυφη αύξηση σημείωσαν οι καταγγελίες για κακοποιημένα ανήλικα, ενώ σε επίπεδα ρεκόρ έφτασαν οι κλήσεις για ψυχολογική υποστήριξη παιδιών και γυναικών
Στις 4 Ιουνίου 2021 το Χαμόγελο του Παιδιού εξέδιδε επείγουσα ειδοποίηση: «Η Αμάντα Σ. εξαφανίστηκε από το Χαϊδάρι. Ηλικία: 16 ετών». Σχεδόν έναν μήνα αργότερα, ύστερα από συντονισμένη επιχείρηση της Αστυνομίας, το κορίτσι εντοπιζόταν και η τραγική περιπέτειά του ερχόταν στο φως: η ανήλικη είχε πέσει θύμα κυκλώματος, το οποίο την κρατούσε κλεισμένη σε ένα σπίτι στη Ραφήνα και την εξέδιδε μέσω ιστοσελίδας.
Η δραματική ιστορία της Αμάντα, οι ανατριχιαστικές διηγήσεις της 19χρονης στην Ηλιούπολη που κατήγγειλε πως, εκτός των άλλων, υφίστατο σεξουαλική κακοποίηση από την ηλικία των 11 ετών με θύτη τον πατέρα της, το περιστατικό του τετράχρονου παιδιού που παραλίγο να χάσει τη ζωή του στραγγαλισμένο από τα χέρια της μητέρας του στα Σεπόλια και τα δεκάδες περιστατικά εξαφάνισης εφήβων που έχουν σημειωθεί εν μέσω πανδημίας, δεν είναι παρά μερικές μόνο από τις σκοτεινές ιστορίες που επιβεβαιώνουν τα επίσημα στοιχεία: τα περιστατικά φρίκης, με θύματα παιδιά και γυναίκες, έχουν αυξηθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα.
Το γεγονός αυτό αποδεικνύουν και τα στοιχεία που παρουσίασε χθες το Χαμόγελο του Παιδιού κατά τον απολογισμό της δράσης του για το πρώτο εξάμηνο του 2021: Τουλάχιστον 10 παιδιά εξαφανίζονταν κάθε μήνα το πρώτο μισό του έτους (αύξηση 13% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο), με τα περισσότερα να είναι κορίτσια, ελληνικής καταγωγής και εφηβικής ηλικίας, ενώ η οργάνωση δέχθηκε αναφορές για 670 παιδιά θύματα κακοποίησης – οι κλήσεις στη γραμμή 116111 για ψυχολογική υποστήριξη κακοποιημένων παιδιών σημείωσαν αύξηση κατά 82%.
Την ίδια περίοδο η οργάνωση έλαβε 249% περισσότερες κλήσεις που αφορούσαν την υποστήριξη παιδιών με αυτοκτονικό ιδεασμό, ενώ από 3 αυξήθηκαν σε 33 (αύξηση 1000%) οι κλήσεις γυναικών για ενδοοικογενειακή βία. «Το πρώτο τετράμηνο του 2021 καταγραφόταν μία κλήση για αυτοκτονικό ιδεασμό την ημέρα και στη συνέχεια ο αριθμός αυξανόταν» ανέφερε ο Στέφανος Αλεβίζος, συντονιστής του Εθνικού Κέντρου για τις Εξαφανίσεις και τα Παιδιά Θύματα Εκμετάλλευσης. «Ο εγκλεισμός λόγω καραντίνας – και μάλιστα χωρίς την ευεργετική επίδραση της γιαγιάς και του παππού – μεγέθυνε εντάσεις στην οικογένεια ή δημιούργησε νέες, επέφερε γνωριμίες με άγνωστα πρόσωπα μέσω Διαδικτύου και αρκετά παιδιά οδηγήθηκαν σε τέτοιες σκέψεις. Οι περισσότερες κλήσεις έγιναν τις πρώτες πρωινές ώρες, όταν δηλαδή οι γονείς κοιμόντουσαν, και η επικοινωνία έγινε στην πλειονότητα των περιπτώσεων μέσω chat».
Συνολικά, κατά τη διάρκεια του εξαμήνου, 10.453 παιδιά που κινδύνευαν ήρθαν σε επαφή με την οργάνωση – αυτοπροσώπως ή μέσω τρίτου – και δέχθηκαν βοήθεια. «Τα στατιστικά στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας όχι απλώς μας ανησυχούν αλλά μας έχουν δημιουργήσει τεράστια ερωτήματα για το τι γίνεται με τις “παράλληλες απώλειες” της πανδημίας και για το τι θα γίνει με όλα όσα έχουν συσσωρευτεί στην κοινωνία, στις οικογένειες και στα παιδιά» επισήμανε ο πρόεδρος του Χαμόγελου του Παιδιού, Κώστας Γιαννόπουλος.














