Πώς πρέπει να γίνεται η δουλειά

Η Ελλάδα το 2018 ήταν στην 35η θέση στην Ευρώπη στην προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Το 2019 ανέβηκε στην 29η θέση. Πέρυσι, μέσα στην πανδημία, βελτιώθηκε ακόμα περισσότερο, στην 23η θέση. Οι ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα το 2020 αυξήθηκαν κατά 77%, την ώρα που οι επενδύσεις στην Ευρώπη κατέγραφαν μείωση κατά 13%. Αυτά είναι δεδομένα και τα γνωστοποίησε χθες σε έκθεσή της η εταιρεία EY. Η επιτυχία είναι της κυβέρνησης. Τη δουλειά την έκανε όμως ο υπουργός Ανάπτυξης Αδωνις Γεωργιάδης. Η κουβέντα θεωρητικά θα τελείωνε εδώ, αν η βάση συζήτησης δεν ήταν τόσο χαμηλή και η δουλειά που απομένει δεν ήταν τόσο μεγάλη. Αν δεν είχαμε χάσει τόσα χρόνια, για πραγματικούς (χρεοκοπία) ή απίθανους λόγους («αυταπάτες» του 2015).

Εν όψει όλης αυτής της δουλειάς που πρέπει να γίνει, το θέμα των δεικτών ανταγωνιστικότητας είναι ένα χρήσιμο παράδειγμα πώς πρέπει να δουλεύει τις υποθέσεις που αναλαμβάνει το πολιτικό προσωπικό στην Ελλάδα. Παραδοσιακά και καλοπροαίρετα, στην ιδανική τους λειτουργία οι έλληνες πολιτικοί διαπίστωναν ξεχωριστά κάθε πρόβλημα, τους το έλεγαν και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι ή το παρατηρούσαν οι ξένοι οργανισμοί και έψαχναν τον τρόπο να το υλοποιήσουν. Η διαδικασία ήταν λανθασμένη. Ακόμα και αν κατάφερναν να το φέρουν σε πέρας, ήταν μια αποσπασματική επιτυχία. Δεν είχε συνέχεια. Δεν εντάσσονταν σε έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό. Συνήθως, δε, αμέσως μετά την υλοποίηση ατονούσε το ενδιαφέρον και η μεταρρύθμιση ξεθώριαζε.

Η σημερινή κυβέρνηση φαίνεται ότι βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. Ξεκινάει αλλιώς. Πρώτα ασπάζεται πλήρως αυτά που κοιτάζουν οι επενδυτές και προσπαθεί να τα λύσει. Ενα από αυτά είναι δείκτες σαν αυτόν της «Doing Business», που δείχνει εάν μια χώρα είναι επενδύσιμη και σε τι ποσοστό. Τον δείκτη αυτόν συνθέτουν μια σειρά από επιμέρους μεταρρυθμίσεις που όσο τις βελτιώνεις τόσο ανεβαίνεις στην κατάταξη. Λύνεις δηλαδή προβλήματα που έχουν να κάνουν με γραφειοκρατία, διοικητικές αγκυλώσεις, θεσμικές ελλείψεις και αυτόματα ανεβαίνεις στον δείκτη. Αυτόν τον δείκτη παρατηρούν οι επενδυτές και επιλέγουν τη χώρα που θα τους δώσει τις υψηλότερες αποδόσεις, με τη μεγαλύτερη ασφάλεια, σε ικανό χρόνο ανάλογα με τη στρατηγική τους. Για να το πετύχει αυτό ένας υπουργός, ο Αδωνις Γεωργιάδης, κάνει το αυτονόητο. Μετατρέπει την άνοδο στον δείκτη σε βασικό έργο του υπουργείου, με εβδομαδιαίες συσκέψεις για την πρόοδο ανά τομέα. Τόσο απλά.

Μαθαίνω ότι με τον ίδιο τρόπο δουλεύει το υπουργείο Οικονομικών, την άνοδο της ελληνικής οικονομίας στην επενδυτική βαθμίδα. Η ηγεσία υπό τον Χρ. Σταϊκούρα, έχει κάνει το εξαιρετικά απλό: βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τους οίκους αξιολόγησης για τις μεταρρυθμίσεις που αυτοί πιστεύουν ότι πρέπει να γίνουν, ώστε να έρθει η αναβάθμιση μία ώρα νωρίτερα.

Ολοι αυτοί, οι δείκτες της ανταγωνιστικότητας, του αξιόχρεου και πολλοί άλλοι, είναι αυτοί που κοιτάζουν όσοι θέλουμε να φέρουν τα λεφτά τους και να τα επενδύσουν στην Ελλάδα. Είναι ο τρόπος που λειτουργεί όλος ο δυτικός κόσμος. Που κάνουν πιο ελκυστική επενδυτικά μια χώρα συγκριτικά με μιαν άλλη. Γιατί στο τέλος η οικονομία είναι και ψυχολογία, αλλά είναι και πρακτική υλοποίηση. Είναι σημαντικό το 71% των μεγάλων ξένων επιχειρήσεων που ρώτησε στην έρευνά της η EY να πιστεύει ότι η Ελλάδα είναι ελκυστική για επενδύσεις. Είναι ακόμα πιο σημαντικό ότι λόγω αυτής της ψυχολογίας μία στις τρεις επιχειρήσεις σχεδιάζει επένδυση στην Ελλάδα τη χρονιά που έρχεται.