Η ζάλη της εφήμερης δόξας

Η δόξα μοιάζει με αλατόνερο. Οσο πίνεις τόσο διψάς. Ο Γκάρεθ Σάουθγκεϊτ παρασύρθηκε και διεκδίκησε μεγαλύτερο μερίδιο στην επιτυχία της Εθνικής Αγγλίας απ’ όσο του αναλογούσε.

Μέχρι την ανάπαυλα του ημιχρόνου του τελικού ο άγγλος προπονητής ήταν ο απόλυτος ήρωας. Αρκούσε μια βόλτα στο Τwitter για να αντιληφθεί και ο πιο αδαής τη δύναμη που είχε αποκτήσει. Χιλιάδες Αγγλοι προέτρεπαν τον πρωθυπουργό τους Μπόρις Τζόνσον να πάρει μαθήματα ηγεσίας από τον Σάουθγκεϊτ. Η Αγγλία απείχε 45 λεπτά μακριά από το όνειρο να αγκαλιάσει τη «Γλυκιά Καρολάιν» και να φέρει το ποδόσφαιρο πίσω στο σπίτι.

Η επιλογή του προπονητή των Τριών Λιονταριών να αλλάξει αγωνιστικό σύστημα επιβραβεύτηκε πριν συμπληρωθούν δύο λεπτά αγώνα. Το βάθρο πάνω στο οποίο θα στηνόταν το μπρούντζινο άγαλμα του Σάουθγκεϊτ είχε τοποθετηθεί δίπλα σε αυτό του Ουίνστον Τσόρτσιλ. Δεν θα στηριζόταν σε μπαστούνι αλλά θα κρατούσε μια μπάλα για να θυμίζει πως αυτό το δερμάτινο τόπι γεμάτο αέρα μπορεί να σε κάνει το ίδιο σπουδαίο με τον νικητή ενός Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Σάουθγκεϊτ αντιλαμβανόταν τι συνέβαινε. Το αφουγκραζόταν, το άκουγε στις φωνές των παράφρονων φιλάθλων. Ηταν ο νέος τους ήρωας που θα αύξανε το ύψος τους, που θα τους έβγαζε από την εθνική τους μοναξιά, που θα δικαίωνε τη φυγή τους από την Ευρώπη.

Ο προπονητής της Αγγλίας ήπιε και την τελευταία γουλιά της εφήμερης ματαιοδοξίας, ζαλίστηκε και έκανε το μοιραίο λάθος.

Υπερεκτίμησε τις προπονητικές του ικανότητες και προσπάθησε να κλέψει το μεγαλύτερο κομμάτι της δόξας επιλέγοντας να ρίξει στα τελευταία δευτερόλεπτα του πιο κρίσιμου αγώνα της Αγγλίας στα τελευταία 55 χρόνια, δύο ποδοσφαιριστές για να σταθούν στα 11 μέτρα μακριά από τον Ντοναρούμα.

Εστειλε δύο παίκτες που δεν διέθεταν ίχνος αδρεναλίνης να μονομαχήσουν με τον καλύτερο τερματοφύλακα του τουρνουά.

Ο Σάουθγκεϊτ δεν είχε τίποτα να χάσει. Μόνο να κερδίσει. Με την αγκαλιά παρηγοριάς στον νεαρό Σάκα που φόρτωσε στις νεαρές πλάτες του το βάρος μιας χώρας και φυσικά λύγισε, αποποιήθηκε πάσα ευθύνη και έδειξε με τον τρόπο του τους ενόχους ενός δικού του εγκλήματος.