Τα κίνητρα και το τείχος ανο(η)σίας

Είχα αποφύγει επιμελώς να ασχοληθώ με το 150άρι που δίνει η κυβέρνηση ως πριμ στα παιδιά για να εμβολιαστούν, στη λογική ότι άμα ασχοληθώ θα πω βαριά πράγματα και δεν θέλω. Δεν είναι η ώρα, για να είμαι περισσότερο ακριβής. Διότι, αν είναι να δώσεις 150 ευρώ, το αμέσως επόμενο ερώτημα είναι γιατί δεν δίνεις 300 ή, ακόμη καλύτερα, 500 προκειμένου να είναι ακόμη πιο ισχυρό το κίνητρο – «λεφτά υπάρχουν», ως γνωστόν.

Επειτα, γιατί μόνο κίνητρα για τους νέους ανεμβολίαστους, και όχι για τους μεσήλικες ή και υπερήλικες. Αν ο 50άρης δεν βλέπει τον λόγο να εμβολιαστεί, δώσ’ του και αυτού κίνητρα να προσέλθει να κάνει το εμβόλιο. Δεν θες να του δώσεις λεφτά στο χέρι; Πολύ ωραία, δώσ’ του σε κίνητρα. Ενα ταξίδι αλέ ρετούρ με τον/τη σύντροφο στα νησιά. Ή δωροεπιταγές για το σουπερμάρκετ. Δώσ’ του κάρτα απεριορίστων διαδρομών για 6 μήνες με τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Κάτι, τέλος πάντων. Γιατί, όσο σοβαρό είναι το πρόβλημα με τους μικρούς, άλλο τόσο, και σοβαρότερο, είναι και για τους μεγαλύτερους σε ηλικία.

Δεν νοείται να θέλεις να οικοδομήσεις αυτό το περίφημο τείχος ανοσίας και, αντί γι’ αυτό, να κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου για να το υπονομεύσεις. Διότι δεν ξέρω αν το έχεις καταλάβει, αλλά με το (σχεδόν) 30% του πληθυσμού μονίμως ψεκασμένο είναι έως και αδύνατον να το χτίσεις το τείχος με απειλές και έμμεσους εκβιασμούς. Του είδους, εσύ θα μπαίνεις στο εστιατόριο, εσύ δεν θα μπαίνεις και θα κάθεσαι απ’ έξω στη γωνία να τρως πιτόγυρα…

Πολιτισμός είναι και το βιβλίο

Οσο δε για το κίνητρο των 150 ευρώ στα παιδιά, εμένα μου είχε διαφύγει ότι αυτό δεν αφορά αγορές βιβλίων. Οτι ο δικαιούχος μπορεί να το διαθέσει οπουδήποτε αλλού το ποσό αυτό, αλλά όχι για να αγοράσει κάποιο βιβλίο. Το Σαββατοκύριακο το διάβασα. Θεωρώ εντελώς πρωτότυπη αυτή την κυβερνητική απόφαση, δεδομένου ότι σηματοδοτεί ίσως μία από τις χειρότερες προσεγγίσεις για το τι θέλουμε από τα νέα παιδιά αυτής της χώρας. Και τι θέλουμε να κάνουμε με τον πολιτισμό της.

Αν το βιβλίο είναι έξω από τις παραδοχές της κυβέρνησης ότι συνιστά βασικό πυλώνα για τον πολιτισμό της χώρας, αυτό είναι μιας άλλης τάξεως συζήτηση, την οποία δεν είναι η ώρα να την κάνουμε.

Αλλά φρονώ ότι το Μέγαρο Μαξίμου πρέπει άμεσα να θεραπεύσει αυτή την ανόητη εξαίρεση, η οποία εκτός των άλλων στέλνει και ένα λαθεμένο μήνυμα στην ελληνική κοινωνία. Πολιτισμός δεν είναι μόνο η μουσική, δεν είναι μόνο το θέατρο, ο κινηματογράφος, οι εικαστικές τέχνες, είναι ΚΑΙ το βιβλίο, το λογοτεχνικό βιβλίο, με το οποίο μεγαλώσαμε όλοι, σε καιρούς χαλεπότερους των σημερινών, αγαπητέ πρόεδρε Κυριάκο…

Επιχορηγήσεις

Ευκαιρίας δοθείσης, ο πρόεδρος Κυριάκος ας ζητήσει μια ενημέρωση από τον υφυπουργό του κύριο Γιατρομανωλάκη, υφυπουργό Πολιτισμού, μια «μεταγραφή» από το στερεμένο πλέον «ποτάμι» του φίλου Σταύρου (Θεοδωράκη), αναφορικά με τις χρηματοδοτήσεις «σύγχρονου πολιτισμού» που υπέγραψε τελευταία.

Κυκλοφόρησαν περίεργα πράγματα, άξια να τύχουν της προσοχής του, υπό την ιδιότητα του επιβλέποντος και διοικούντος το κυβερνών σχήμα.

Επί παραδείγματι, πλην της αδράς και γαλαντόμου επιχορηγίας οργανισμών (;) υπό βαρύγδουπους τίτλους του τύπου «Διεθνές Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού», «Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Πολιτισμού Περιβάλλοντος και Επιστημών», «Σωματείο για την Πολιτισμική Παρέμβαση και την Ενίσχυση της Καθολικής Πρόσβασης του Παιδιού στο Εντυπο και Ψηφιακό Βιβλίο» κ.λπ., κ.λπ., φαίνεται από τον σχετικό κατάλογο ότι επιχορηγήθηκε με το ποσό των 7.000 ευρώ και περιοδικό φέρον τον ευφάνταστο και εντελώς hot τίτλο «Θράκα». Το μότο των ιδιοκτητών του είναι το ακόλουθο:

«Ονομάσαμε το περιοδικό “Θράκα” γιατί πάνω στα κάρβουνα ψήνονται οι μεζέδες. Στα τσίπουρα αυτά η μεταξύ μας τριβή απέδωσε πολύ καλές ιδέες». Είναι ο εμπνευσμένος τρόπος με τον οποίο αυτοσυστήνεται η ομάδα που εκδίδει το περιοδικό «Θράκα».

Αυτό ήταν που έδωσε το έναυσμα για να ξεσπάσει μια οργισμένη αντίδραση από διάφορες πλευρές, αλλά ως συνήθως το επιφαινόμενο δεν είναι και το πραγματικό: διότι το περιοδικό που εκδίδεται κοντά «στης Λαρίσης το ποτάμι, που το λένε Πηνειό» είναι λογοτεχνικό και φέρει μερικές αξιοπρόσεκτες στήλες, όπως «στα κάρβουνα», «στη σχάρα», «καρβουνόσκονη», «στήλες άνθρακος» κ.ά.

Είναι πολλά λεφτά τα 7 χιλιάρικα; Υποθέτω πως όχι, αν σκεφτεί κανείς ότι οι της «Θράκας» οργανώνουν μέχρι και Πανθεσσαλικό Φεστιβάλ Ποίησης με βραβευμένους ποιητές, εικαστικούς, performers και ποιοτικούς και δημοφιλείς μουσικούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό…

Ομως, επειδή οι εντυπώσεις συνήθως είναι αυτές που κυριαρχούν, ας ρίξει ο Πρωθυπουργός μια ματιά στον σχετικό κατάλογο των επιχορηγήσεων – δεν είναι κακό…

Τήνος – Αντίπαρος… κολυμπώντας

Αντιπολίτευση για τα μπάζα, επεισόδιο πεντακοσιοστό ογδοηκοστό πέμπτο: το βράδυ της Κυριακής, ο πρόεδρος Κυριάκος μετά της συζύγου Μαρέβας πήγε στην Αντίπαρο και δείπνησε με τον Τζεφ Μπέζος, τον δημοσιογράφο Αντερσον Κούπερ, το ζεύγος Τομ Χανκς και τον παραγωγό Μπάρι Ντίλερ. Το παρεάκι των βαθύπλουτων, που συγκαταλέγονται μεταξύ των πιο ισχυρών παραγόντων του πλανήτη (ο Μπέζος έχει περιουσία μόλις… 177 δισ.!!), κάνει διακοπές στα νησιά μας και τις απολαμβάνει. Ο πρόεδρος Κυριάκος κλήθηκε να μετάσχει σε ένα δείπνο μαζί τους, και πήγε. Τόσο κακό είναι αυτό, που ο ΣΥΡΙΖΑ διά των μέσων που ελέγχει έθεσε δύο καυτά ζητήματα, που πραγματικά σε αφήνουν άφωνο, και μόνο που τα αναφέρεις. Ωστόσο θα το κάνω για να αποδείξω αυτό που αναφέρω και στην αρχή, «αντιπολίτευση για τα μπάζα»:

– Ο Πρωθυπουργός και η σύζυγός του κάνουν dolce vita!!

– Πώς μετακινήθηκε ο Πρωθυπουργός από την Τήνο, όπου βρισκόταν για Σαββατοκύριακο, στην Αντίπαρο για το δείπνο με τους βαθύπλουτους.

Για το πρώτο δεν έχω να πω κάτι. Ο ΣΥΡΙΖΑ πατάει σταθερά στη γραμμή (που γνωρίσαμε στα 4½ χρόνια της διακυβέρνησής του), αυτοί οι πλούσιοι και εμείς οι φτωχοί και καταφρονεμένοι. Αυτοί οι καταπιεστές και εμείς ο λαός που θα οργανωθεί (με πρωτοβουλία μας φυσικά) και θα αποτινάξει τον ζυγό τους.

Για το δεύτερο όμως υπάρχει απάντηση: πήγαν… κολυμπώντας! 30 μίλια απόσταση είναι Τήνος – Αντίπαρος, σιγά το πράγμα!

Ψάχνει για κορόιδα

Γελάτε; Και όμως, δεν θα έπρεπε. Διότι δίπλα στο «πώς πήγε Αντίπαρο ο Πρωθυπουργός» κόλλησαν και ερωτήματα σοβαρά, ικανά να προκαλέσουν τρομερή αναταραχή στο πολιτικό σκηνικό, ερωτήματα του είδους… «πήγε με ελικόπτερο;» ή «πήγε με σκάφος;». Τουτέστιν, άκου εσύ, λαέ βασανισμένε, το μείζον αυτήν την ώρα για τη χώρα είναι αυτό: το πώς μετακινήθηκε ο Κυριάκος από την Τήνο για να διανύσει τα 30 μίλια ως την Αντίπαρο!

Δεν είναι, ας πούμε, το δείπνο με τον Τζεφ Μπέζος που επενδύει σε όλο τον κόσμο, αλλά όχι μέχρι τώρα στην Ελλάδα. Ούτε αν στο δείπνο αυτό ήταν και ο Αντερσον Κούπερ, από τους δυο τρεις πιο ισχυρούς δημοσιογράφους των ΗΠΑ.

Αλλά κάτι τέτοια για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι «ψιλά», σχεδόν αδιόρατα, γράμματα. Τον ΣΥΡΙΖΑ που μας κυβέρνησε. Και καταπώς είπε ο «Λεγάμενος» στην, πιο βαρετή πεθαίνεις, κομματική συνδιάσκεψη του Σαββατοκύριακου, θα αναλάβει την πρωτοβουλία για να αποκτήσει η χώρα προοδευτική διακυβέρνηση, ξανά!

Ψάχνει για κορόιδα προφανώς ο «Λεγάμενος», γιατί αυτή τη φορά δεν υπάρχει Καμμένος. Υπάρχει όμως Βελόπουλος. Γιατί δεν τον βαφτίζει και αυτόν προοδευτικό δεξιό, όπως έκανε με τον Πανάρα, να χρυσώσει το χάπι στους οπαδούς; Διερωτώμαι…