Το μυστήριο με τον Μονκάλβο

Το μυστήριο με τον Μονκάλβο

Κάθισε που λέτε, μια φίλη μου καλή και αγαπημένη, και είδε στο NETFLIX όλα τα επεισόδια της σειράς «Αρσέν Λουπέν» – την ώρα που όλη η Ελλάδα έβλεπε Euro. Την είχε συνεπάρει η ιστορία με τον μπογιατζή που έκλεψε από την Πινακοθήκη τους τρεις πολύτιμους πίνακες, και μεταξύ αυτών και εκείνον του Πικάσο που ήταν δώρο του μεγάλου ισπανού ζωγράφου στον ελληνικό λαό, σε αναγνώριση της αντίστασής του κατά των χιτλερικών στρατευμάτων κατοχής.

Ξημερώθηκε η δικιά μου να παρακολουθεί τα επεισόδια του Λουπέν, και κατά τις 9 το πρωί, άυπνη όπως ήταν, μου έστειλε ένα μήνυμα για να μου πει ότι είναι τόσα τα κενά στην υπόθεση της κλοπής από τον φερόμενο ως δράστη μπογιατζή Γιώργο, που μόνο κάποιος που θέλει να κάνει τα στραβά μάτια δεν το βλέπει.

Η πεποίθησή της είναι – και εκείνης – ότι άλλος βρίσκεται πίσω από την κλοπή των πινάκων, κάποιος μεγαλόσχημος, που άμα δεν τον μαρτυρήσει ο Γιώργαρος ο μπογιατζής από την Κερατέα, θα εξακολουθήσει να παραμένει στο σκοτάδι.

Η φίλη μου, που εκτιμώ ότι είναι βαθιά μέσα στα πράγματα, μου περιέγραψε και μία ωραία υπόθεση εργασίας: σύμφωνα με αυτή, ο Γιώργαρος ψεύδεται ότι ο τρίτος πίνακας, ένα σχέδιο θρησκευτικού χαρακτήρα σε χαρτί που αποδίδεται στον Ιταλό Γουλιέλμο Κάτσια (Μονκάλβο), καταστράφηκε, και δήθεν εκείνος τον έριξε στην τουαλέτα του σπιτιού του, και τράβηξε το καζανάκι.

Ενα τέτοιο σχέδιο, του Μονκάλβο λοιπόν, πουλήθηκε προ ετών σε δημοπρασία. Χωρίς κανείς να ενδιαφερθεί για την προέλευσή του. Ούτε η Πινακοθήκη, που είχε μια τέτοια μεγάλη απώλεια, λόγω της κλοπής, ενδιαφέρθηκε να στείλει κάποιον συνεργάτη της, να διαπιστώσει εάν επρόκειτο για το κλεμμένο, δικό της, έργο. Πολλώ δε μάλλον, μου ανέφερε, να το αγοράσει. Λες, μου λέει, να το έβγαλε ο Γιώργος ίσως μέσω τρίτου, στο σφυρί, προκειμένου να πάρει την αμοιβή του, για την κλοπή των άλλων δύο, πολύ σημαντικότερων, πινάκων;

Δεν έχω φυσικά απάντηση σε αυτό. Καμία. Αλλά δεν έχει ενδιαφέρον η παρατήρηση της φίλης μου, ακόμη και ως υπόθεση εργασίας;

Απορίες για τις αμοιβές

Και μια και το έφερε η συζήτηση, υποθέτω ότι μετά την ανάκτηση των δύο πινάκων, του Πικάσο και του Μόντριαν, θα καταργηθεί και εκείνη η διάταξη που ψηφίστηκε τελευταία, και αφορά την παροχή χρηματικής αποζημίωσης σε όσους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο βοηθούν να επανακάμψουν στην κυριότητα της ελληνικής πολιτείας έργα τέχνης που έχουν κλαπεί.

Εγώ δεν λέω ότι επί του συγκεκριμένου δόθηκαν αμοιβές, θα τονίσω μόνο ότι το καθεστώς πλήρους αδιαφάνειας, που θεσπίζει για τις περιπτώσεις αυτές η συγκεκριμένη διάταξη, δημιουργεί πολλές απορίες, και προφανώς κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ισχύσει για μια ευνομούμενη πολιτεία.

Εμένα δεν μου αρέσει, και σαν εμένα είναι ο πολλοί. Πάρα πολλοί…

Γέλια

Γέλια ακράτητα. Γέλια ασταμάτητα. Μέχρις δακρύων. Να διπλώνεται στα δύο. Ο Mr Bean να παίζει καρπαζιές με τον Βέγγο, κι από κοντά ο Μπένι Χιλ με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα και τον Βασίλη Φωτόπουλο, να σκαρώνουν πλάκες. Να ‘ναι καλά ο Κωστάκης Αρβανίτης, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, και τέως συνάδελφός μου. Που είπε να κάνει μια ανάρτηση. Για να σχολιάσει άλλη ανάρτηση – του αντιπροέδρου της Κομισιόν Μαργαρίτη Σχοινά, ο οποίος κάτω από την επιγραφή «Ποτέ ξανά», δημοσίευσε στον λογαριασμό του στο Facebook τη φωτογραφία του φουκαρά συνταξιούχου από τη Θεσσαλονίκη, που είναι σωριασμένος στο έδαφος έξω από ένα υποκατάστημα τράπεζας, και κλαίει γοερά, που η λαοπρόβλητη κυβέρνηση του «Λεγάμενου» έχει μόλις (28 Ιουνίου 2015) κλείσει τις τράπεζες. Αυτό ο Κωστάκης, το πήρε βαριά. Κι αφού κατηγόρησε τον Σχοινά ότι είναι… χούλιγκαν της ΝουΔου, στη συνέχεια, μας άφησε όλους ξερούς. Διότι αποφάσισε – ο Κωστάκης! – να εισέλθει στον πυρήνα της ανάρτησης. Και ιδού, η εκδοχή του για το τι έγινε στις 28 Ιουνίου 2015, τότε που ο «ουάου Βαρουφάκης» σφράγισε τις τράπεζες κατ’ εντολήν του «Λεγάμενου» και μετά γύρισε σπίτι, και (φέρεται ότι) είπε θριαμβευτικά στη σύζυγο Δανάη, το τρομερό, που έγραψε άλλωστε και ιστορία, «αγάπη μου, (σήμερα) έκλεισα τις τράπεζες»:

«Τα γεγονότα του 2015 πονάνε ακόμη την Ευρωπαϊκή Δεξιά. Η προσπάθεια όσων μεθόδευαν την πτώση της Κυβέρνησης Τσίπρα μέσα από ένα τραπεζικό πραξικόπημα δεν ευοδώθηκε, κι αυτό είναι κάτι που δεν μπορούν να ξεπεράσουν ούτε σήμερα, τόσα χρόνια μετά»!!!

Οχι στη λήθη

Κατά τον φίλο Αρβανίτη λοιπόν, δεν ήταν ο «Λεγάμενος» με τον Βαρουφάκη που έβαλαν λουκέτο στις τράπεζες, αλλά η μοχθηρή Δεξιά, ευρωπαϊκή και εγχώρια, η οποία μεθόδευσε την πτώση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-Καμμένου με «ένα τραπεζικό πραξικόπημα (που) δεν ευοδώθηκε»!!!

Δεν ήταν δηλαδή που μας πήγανε στα βράχια, στον τοίχο με 200 αυτοί οι τύποι που μάθαιναν… κομμωτική, επί της κεφαλής μας, στην πραγματικότητα, μας λέει το παλικάρι αυτό, έγινε ένα τραπεζικό πραξικόπημα το οποίο είχε στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης, αλλά δεν ευοδώθηκε βέβαια.

Μιλάμε για κανονικό ψέκασμα. Ομως, δεν είναι ο Κωστάκης που δείχνει να βρίσκεται σε φάση «βαδίζω και παραμιλώ μ’ αυτή τη συμφορά μου». Κατά τα φαινόμενα έχουμε να κάνουμε με την κυρίαρχη άποψη μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ για το τι συνέβη το καλοκαίρι του 2015.

Καθότι αναζήτησα στη γραφική «Αυγούλα» το θέμα που πρόβαλε ο Αρβανίτης, και ανακάλυψα το ακόλουθο απόσπασμα, το οποίο επίσης μεταφέρω, προς γνώσιν των επιμελών αναγνωστών μου:

Η εφημερίδα λοιπόν αναφέρεται στον Σχοινά και τον κατηγορεί για (προσέξτε παρακαλώ) «προπαγανδιστική ανάρτηση για την περίοδο του καλοκαιριού του 2015 όταν η τρόικα αποφάσισε να επιβάλει στην Ελλάδα ένα ιδιότυπο τραπεζικό πραξικόπημα»!!!

Οι μάγκες όπως είναι εμφανές, εξ όλων αυτών, επιχειρούν να ξαναγράψουν την ιστορία! Και στοχεύουν στη λήθη μας. Ε, όχι λοιπόν, στη λήθη – είναι παραμύθι!

Εννέα λέξεις

Δεν υπάρχουν λόγια για να χαρακτηρίσει κανείς την επίθεση εις βάρος της κατοικίας του Γιάννη Πρετεντέρη. Θα πω μόνο ότι κάθε τέτοια ενέργεια που έχει ως στόχο έναν άνθρωπο του Τύπου, στρέφεται εξ αντικειμένου κατά της ελευθεροτυπίας και της ίδιας της Δημοκρατίας. Και όποιος τα υποκινεί αυτά τα φαινόμενα είναι ένας φασίστας του κερατά, ανεξαρτήτως του μανδύα της δήθεν προοδευτικότητας που φοράει προκειμένου να δικαιολογήσει την αποτρόπαιη πράξη του. Ευκαιρίας δοθείσης, θεωρώ… τυχερό τον Γιάννη: ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε ανακοίνωση καταδίκης της επίθεσης. Μπορεί να είναι εννιά όλες κι όλες λέξεις, αλλά είναι κάτι και αυτό, αν αναλογιστεί κανείς, ότι όταν αριστεροφασιστικά στοιχεία είχαν ανατινάξει το δικό μου αυτοκίνητο το Πάσχα του 2017, το κόμμα της χαράς δεν είχε βρει ούτε μια λέξη να πει. Και δεν συζητάω για την κυβέρνηση – άχνα, τότε…

Ο Γιάννης, το είπα, τυχερός…