Συνδικαλιστικά UFO

Συνδικαλιστικά UFO

Ποιος χαράσσει την εκπαιδευτική πολιτική σε μια χώρα; Προφανώς η κυβέρνησή της. Καλή; Κακή; Η κυβέρνηση τη χαράσσει, αυτή την υλοποιεί, αυτή την εφαρμόζει. Και εκείνοι που την κρίνουν είναι αυτοί στους οποίους λογοδοτεί: γονείς και μαθητές. Καλή; Κακή; Σε αυτούς θα δώσει λόγο και εκείνοι με τη σειρά τους ή θα την καταδικάσουν ή θα την αποθεώσουν. Υπάρχει λοιπόν η κυβέρνηση που ασκεί μια εκπαιδευτική πολιτική και υπάρχει και ένα συνδικαλιστικό όργανο εκείνων που καλούνται να την εφαρμόσουν. Αυτοί δεν είναι υπόλογοι απέναντι στην κοινωνία, αυτοί είναι υπόλογοι και υπεύθυνοι απέναντι στους γονείς και τους μαθητές για ένα μόνο πράγμα: το αν εξασκούν καλά τα καθήκοντά τους. Αν δηλαδή είναι, επιστημονικά και ως οντότητες, επαρκείς για να ασκήσουν αυτό το ύψιστο λειτούργημα, που είναι η καθοδήγηση των παιδιών και η διαμόρφωσή τους ως σωστών χαρακτήρων για να διαδεχθούν τις προηγούμενες από αυτούς γενιές σε όλους τους τομείς της κοινωνίας.

Στην Ελλάδα, την Ελλαδάρα μας, τα πράγματα έχουν κάπως μπερδευτεί. Η κυβέρνηση χαράσσει πολιτική, αλλά οι συνδικαλιστές έχουν δική τους ατζέντα. Της λένε, όχι, δεν μπορείς να χαράξεις αυτή την πολιτική, ούτε να την εφαρμόσεις, γιατί εμείς δεν συμφωνούμε, δεν μας αρέσει, έχουμε άλλη άποψη. Και κάθε τόσο εξαγγέλλουν απεργίες. Πότε όμως; Ακριβώς τις παραμονές κρίσιμων εξετάσεων. Οταν μαθητές και γονείς βρίσκονται με την πλάτη στον τοίχο! Απίθανα πράγματα. Εξωπραγματικά. UFO. Σαν αυτά που κυνηγούν οι Αμερικανοί εδώ και δεκαετίες, και τώρα δημοσιοποίησαν μια έκθεση που είναι κατευθείαν βγαλμένη μέσα από τους καπνούς της Πυθίας, «υπάρχουν μεν κάτι φαινόμενα, μπορεί να είναι, μπορεί και να μην είναι, αλλά εξήγηση δεν έχουμε».

Η ντροπή της… αριστείας

Για τα UFO της ΟΛΜΕ, ανακοίνωση δεν εκδόθηκε ακόμη από τους Αμερικανούς, εκδόθηκε όμως απόφαση δικαστηρίου, που κήρυξε παράνομη την απεργία που είχε εξαγγείλει για σήμερα το συνδικαλιστικό όργανο των καθηγητών, έτσι ώστε να σαμποτάρει τις εξετάσεις των παιδιών που θέλουν να φοιτήσουν σε πρότυπα σχολεία. Γιατί θέλησε να τις σαμποτάρει τις εξετάσεις η ΟΛΜΕ; Διότι διαφωνεί – κάθετα δε – με τα πρότυπα σχολεία. Ποιος τη ρώτησε; Κανείς! Μόνη της το αποφάσισε.

Η ΟΛΜΕ, που είναι κατά βάση ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς κινείται στη γραμμή της ισοπέδωσης των πάντων. Δεν τα θέλει τα πρότυπα, διότι συντηρούν την ιδέα της αριστείας, την οποία με τη σειρά του μισεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Που έκανε ό,τι μπορούσε στη διάρκεια της διακυβέρνησης των 4½ χρόνων για να την απαξιώσει σε τέτοιο βαθμό, ώστε να την καταστήσει συνώνυμη της βδελυγμίας. Της αποστροφής. Του απόλυτου κακού. Είσαι άριστος; Εχεις ξεχωρίσει σε αυτό που κάνεις; Εχεις καλές σπουδές, πας μπροστά και διακρίνεσαι; Αίσχος και ντροπή. Ονειδος της κοινωνίας είσαι, και καλά θα κάνεις να εξαφανιστείς από προσώπου γης, διότι είσαι κακό παράδειγμα – προς αποφυγήν!

Γιατί για τον ΣΥΡΙΖΑ η άμιλλα, η φιλοδοξία, η πρόοδος, η ανταγωνιστικότητα είναι έννοιες πολιτικά και κοινωνικά καταδικασμένες. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ έναν στόχο είχε αυτά τα άθλια 4½ χρόνια: να μας καταστήσει μια κοινωνία του μέσου όρου, πιέζοντας όλους προς τα κάτω, άρα καμία έκπληξη που ό,τι ελέγχει πολιτικά, σε αυτό επιμένει, αυτό προωθεί και αυτό επιδιώκει…

Οπισθεν ολοταχώς

Το παρακολούθησα όλο αυτό το έργο, με την εξαγγελθείσα για σήμερα απεργία της ΟΛΜΕ, την προσφυγή της υπουργού Παιδείας στη Δικαιοσύνη, την παρέμβαση του προέδρου Κυριάκου και την αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ, στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος δεν βρήκε λέξη να καταδικάσει τον εκβιασμό με προμετωπίδα τους άτυχους μαθητές που θα έδιναν εξετάσεις, είχε πολλά να πει, εκ των υστέρων, όταν η Δικαιοσύνη έκρινε το αυτονόητο και έδωσε τη λύση κηρύσσοντας την απεργία των καθηγητών παράνομη και καταχρηστική. Τι είπε το κόμμα της χαράς, που επιδιώκει κάθε φορά το μονοπώλιο της προοδευτικότητας στη χώρα, αλλά τελικά διολισθαίνει όλο και πιο πολύ στην οπισθοδρόμηση; Καταρχήν επιτέθηκε στον Μητσοτάκη, διότι σε μια ομιλία του αναφέρθηκε στην άθλια απεργία της ΟΛΜΕ και είπε «εύχομαι και ελπίζω» η Δικαιοσύνη να την κηρύξει παράνομη. Μετά την έπεσε στην υπουργό Νίκη Κεραμέως, η οποία – και λογικά η γυναίκα – ανακοίνωσε μέσω Twitter το χαρμόσυνο (για μαθητές και γονείς) γεγονός της ακύρωσης της απεργίας. Ομως μια λέξη για τον ελεεινό εκβιασμό εις βάρος γονέων και μαθητών δεν βρήκε να πει. Και δεν συζητάμε καν ότι ουδείς σήκωσε ένα τηλέφωνο να πάρει την ηγεσία της ΟΛΜΕ και να πει το αυτονόητο: «Τι πάτε να κάνετε; Δεν καταλαβαίνετε ότι θα απαξιωθείτε κοινωνικά και θα το φορτώσουν και σε μας γιατί δεν σας μαζέψαμε;».

Οχι, το μόνο που βρήκε να κάνει είναι να καταγγείλει τον Μητσοτάκη και την Κεραμέως ότι παρεμβαίνουν στη Δικαιοσύνη. Ο ΣΥΡΙΖΑ του Παπαγγελόπουλου…

Ψηφιακή φίμωση

Από την άλλη, το άλλο έργο που παρακολούθησα ήταν η ποινή που επιβλήθηκε από το Facebook στον γίγαντα της πολιτικής σκέψης, το alter ego του «Λεγάμενου», τον πολλά βαρύ και όχι Πολάκη. Τον αυθεντικό εκφραστή του ΣΥΡΙΖΑ (ένας Πολάκης είναι ο ΣΥΡΙΖΑ…).

Το Facebook έκρινε – άκουσον, άκουσον – ότι ορισμένα από τα σχόλια που κάνει επί καθημερινής βάσεως (συνήθως τις πιο προχωρημένες ώρες της νύχτας, συνοδεία, είναι φανερό, κρητικής ρακής) ο περί ου ο λόγος αστέρας της πολιτικής είναι υβριστικά. Και έξω από τους κανόνες δεοντολογίας που τηρεί αυτό το συγκεκριμένο social media.

Σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου – και το λέω πολύ σοβαρά αυτό τώρα! Ποιοι κανόνες και ποια παραμύθια. Και ποιος ελέγχει την τήρηση αυτών των κανόνων. Ο Πολάκης και ο κάθε Πολάκης, υβριστής, έχει κάθε δικαίωμα να γράφει ό,τι του καπνίσει (όπως και το κάνει άλλωστε). Το αν αυτά εμπίπτουν στις διατάξεις των νόμων που εφαρμόζονται στη χώρα, υπάρχει η ελληνική Δικαιοσύνη να το κρίνει. Οχι ο ανώνυμος λογοκριτής του Facebook, που κρύβεται πίσω από μια οθόνη και ένα πληκτρολόγιο και ακινδύνως αφαιρεί τον λόγο από έναν εκλεγμένο εκπρόσωπο του ελληνικού λαού.

Τούτου δοθέντος, συντάσσομαι απολύτως με τον Πολάκη και καταγγέλλω με τη σειρά μου το Facebook και τους λογοκριτές του…

(Πέραν των λόγων αρχής βέβαια, έχω και μια υστερόβουλη σκέψη που με παρακινεί να το κάνω: αν γίνει κανόνας η φίμωση του Πολάκη, πώς θα «ενημερώνομαι» για τις απίθανες ανοησίες που κατά καιρούς γράφει για να τον αποθεώνουν εν συνεχεία οι οπαδοί του από κάτω και να σπάω πλάκα με τη σειρά μου;)

Υπεράσπιση

Βασανίζει η Ελληνική Αστυνομία; Και σε τι είδους βασανιστήρια υποβάλλει τους συλληφθέντες της; Φάλαγγα; Ηλεκτροσόκ; Το μαρτύριο της σταγόνας; Ξυλοδαρμούς; Αϋπνία; Ασιτία; Αρνηση νερού; Τι ακριβώς; Και από πότε, ας πούμε, η Ελληνική Αστυνομία έχει αλλάξει πίστα και από μια αστυνομία ευρωπαϊκής χώρας έχει αποφασίσει να συγκρίνεται με αστυνομίες της υποσαχάριας Αφρικής ή της Νοτιοανατολικής Ασίας; Κατά τη γνώμη μου, ποτέ. Αλλού είναι το ζήτημα. Εδώ και μερικά 24ωρα, αυτόκλητοι υπερασπιστές των «δικαιωμάτων» γεωργιανού ληστή με βαρύ «βιογραφικό» στα πέριξ της Αθήνας προάστια, για ληστείες και βασανισμούς ηλικιωμένων, έχουν αποδυθεί σε μια απελπισμένη προσπάθεια να πείσουν περί όλων των προηγουμένων. Γιατί όλο αυτό; Προφανώς για να ακυρωθούν η μεγάλη επιτυχία της ΕΛ.ΑΣ. να διαλευκάνει τη δολοφονία της άτυχης Καρολάιν και τα αναλογούντα εύσημα στον Χρυσοχοΐδη.

Ας δούμε όμως λιγάκι αυτή την ιστορία του γεωργιανού ληστή και βασανιστή υπερηλίκων: συλλαμβάνεται, τέσσερις ημέρες μετά τον φόνο της νεαρής, ενώ προσπαθεί να διαφύγει με πλαστό διαβατήριο από την Ελλάδα, στον Εβρο. Διαπιστώνεται από το DNA του ότι είναι ήδη δράστης μιας ληστείας με παρόμοια περιστατικά σε κοντινή περιοχή με τα Γλυκά Νερά. Εχει παραμυθιάσει και ο Μπάμπης τις Αρχές με μουσαντένιες περιγραφές, έρχεται και δένει το γλυκό, το κερασάκι, που είναι και της εποχής. Μεταφέρεται στη ΓΑΔΑ και ανακρίνεται. Δηλαδή πώς θα έπρεπε να τον υποδεχτούν; Με λουλούδια; Με βεντάλιες; Και πώς να τον ανακρίνουν; Με τις ανέσεις πεντάστερου ξενοδοχείου; Αναπαυτικά σε ένα σαλονάκι, με καφέδες, τσιγάρα και τηλεόραση να παίζει Euro;

Για έναν σκληρό ληστή πρόκειται. Μέλος μιας συμμορίας που λυμαίνεται την Ανατολική Αττική.

Τι τρέλα είναι αυτή πια που μας έχει καταλάβει. Ελεος. Εντάξει, είπαμε, έχει «εγκληματικές ευθύνες» για όλα ο Μητσοτάκης, αλλά μη χάσουμε και την επαφή μας με τη λογική…