Επικουρική ασφάλιση και προβληματισμοί

Η επικουρική ασφάλιση αποτελεί το δεύτερο υποχρεωτικό, σύμφωνα και με το Σύνταγμα, πυλώνα ασφάλισης στη χώρα μας. Σήμερα λειτουργεί με τη μορφή αυτοτελούς κλάδου (ΕΤΕΑΕΠ) στο πλαίσιο του ενιαίου ΕΦΚΑ. Σήμερα τα οικονομικά του εν λόγω φορέα επικουρικής ασφάλισης κάθε άλλο παρά ανθηρά είναι. Το τρέχον έτος το έλλειμμα θα ξεπεράσει τα 400 εκατ. ευρώ.

Βεβαίως η ανάπτυξη του 2ου πυλώνα αποτελεί μια αναγκαιότητα,  όπως αναγκαιότητα είναι και η εισαγωγή κεφαλαιοποιητικών στοιχείων στην επικουρική ασφάλιση. Ωστόσο το σχέδιο το οποίο προωθεί η κυβέρνηση φαίνεται να παρουσιάζει αρκετά  προβλήματα.

Ο διαχωρισμός των νέων εργαζομένων από τους παλαιότερους θα δημιουργήσει οπωσδήποτε προβλήματα στη βιωσιμότητα της υπάρχουσας επικουρικής σύνταξης. Σταδιακά όλο και λιγότεροι θα είναι εκείνοι οι οποίοι θα καταβάλλουν εισφορές για να καλύπτονται οι δαπάνες για τις συντάξεις των σημερινών αλλά και των μελλοντικών συνταξιούχων.

Το κόστος για τη συνέχιση της καταβολής των επικουρικών  συντάξεων, δηλαδή το λεγόμενο κόστος μετάβασης από το σημερινό στο νέο σύστημα, εκτιμάται ότι μέσα στα επόμενα 50 έτη θα ξεπεράσει αθροιστικά το ποσό των 70 δισ. ευρώ.

Παράλληλα με τον νέο φορέα δεν φαίνεται να δημιουργείται μια δυναμική ανάπτυξης της επικουρικής ασφάλισης ακόμα και για τους νέους εργαζόμενους, άρα και διασφάλισης μιας αξιοπρεπούς συμπληρωματικής σύνταξης.

Η εμπειρία από τις άλλες ευρωπαϊκές κυρίως χώρες, είναι διαφορετική. Η λειτουργία επαγγελματικών ταμείων είναι το κύριο χαρακτηριστικό στις άλλες χώρες, κάτι που δεν δημιουργείται για την Ελλάδα ούτε με τη νέα ρύθμιση και θα παραμείνει ένα ακόμη ζητούμενο για τα επόμενα χρόνια.

Θα μπορούσε η κυβέρνηση να αξιοποιήσει πρακτικές από τις άλλες χώρες για να συστήσει και να αναπτύξει έναν δυναμικό και βιώσιμο πυλώνα επικουρικής ασφάλισης. Αυτό δεν προκύπτει από τον νέο φορέα που σχεδιάζει.

Ο Γιώργος Κουτρουμάνης είναι πρώην υπουργός