Τέσσερα εμπόδια που ξεπεράσαμε

Πέντε εκατομμύρια πολίτες, μέχρι τα τέλη Αυγούστου, θα ολοκληρώσουν την αντιCovid προστασία τους, με όλα τα διαθέσιμα εμβόλια. Με την ελπίδα πως ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες θα γράφονται στο σύστημα μπορούμε να έχουμε χτίσει ανοσία μέχρι τον Οκτώβριο. Χρειάζεται βέβαια να μη γίνονται τόσο κραυγαλέα λάθη. Είτε από την ατυχή διατύπωση της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών. Είτε με τη σκοταδιστική προπαγάνδα των αρνητών της επιστήμης και του ιού, μεταξύ των οποίων κατέχει, πλέον, εξέχουσα θέση το εκλεκτό στέλεχος του κ. Τσίπρα.
Εχουμε το καλύτερο σύστημα εμβολιασμού της Ευρώπης. Εχουμε τους πολλούς που κατανοούν τον κίνδυνο. Εχουμε πλήρη ελευθερία επιστημόνων και ιατρών στις υποδείξεις τους προς την κυβέρνηση και στις θεραπευτικές αγωγές. Εχουμε πλήρη προσήλωση κυβέρνησης, επιχειρήσεων και εργαζομένων στην αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης. Λογικά, με μόνον αυτά τα εφόδια, έπρεπε να έχουμε πάει καλύτερα. Και στην αντιμετώπιση της πανδημίας και στην εξέλιξη του εμβολιαστικού προγράμματος.
Τι έφταιξε; Τι μπορούμε να κάνουμε καλύτερα; Η υγειονομική απάντηση αντιμετώπισε τέσσερα σπουδαία εμπόδια.
n Το σύστημα υγείας δεν είχε προλάβει να αντιμετωπίσει τις σοβαρές ελλείψεις που προκάλεσαν οι καταστροφικές πολιτικές της περιόδου Τσίπρα και της ευρωτρόικας του τρίτου μνημονίου. Το ανθρώπινο δυναμικό έχασε τους νεότερους γιατρούς που έφυγαν σε άλλα κράτη. Οι μεγαλύτερες ηλικίες πλήρωσαν τα σοβαρά προβλήματά τους, κάπνισμα και παχυσαρκία, ειδικά έναντι του κορωνοϊού.
n Το δεύτερο εμπόδιο ήταν κοινωνικό. Ενα συνονθύλευμα πολιτικών και πολιτικοποιημένων, επισήμων ή μυρμηγκιών των σόσιαλ, από την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά μέχρι τη συνωμοτική Δεξιά, τα έβαλαν και με τη λογική και με την επιστήμη και με την ασθένεια. Εχασαν εκείνοι, αλλά χάσαμε κι εμείς οι υπόλοιποι. Κέρδισε η ίωση επειδή βρήκε πρόσφορο έδαφος διάδοσης μετατρέποντας σε φορείς της επιδημίας πολλούς από τους οποίους ασθένησαν και κόλλησαν τους γύρω τους, είτε στις διαδηλώσεις (κυρίως τον Φεβρουάριο με την υπόθεση Κουφοντίνα), είτε σε συναθροίσεις σε υπαίθρια καφενεία και στις μεγάλες οικογένειες.
n Τρίτο εμπόδιο ήταν η δυσκολία των εταιρειών να παράξουν τα εμβόλια τόσο γρήγορα όσο γρήγορα κατάφεραν να τα συνθέσουν τα επιστημονικά εργαστήρια. Κατάσταση που επέτεινε τον ανταγωνισμό κρατών και εταιρειών, με αποτέλεσμα να υπάρξουν κενά στις παραδόσεις και να τρωθεί το κύρος της εξαίρετης κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής.
n Τέταρτο εμπόδιο η άρνηση των νομικών – συνταγματολόγων και ο δισταγμός της πολιτικής ηγεσίας στην επιβολή υποχρεωτικού εμβολιασμού για μεγάλες ομάδες πολιτών. Με αποτέλεσμα να χάσουμε πολλές και πολλούς ειδικά στις μεγαλύτερες ηλικίες.
Τελικά όμως, όπως δείχνει η θετική αντίδραση των ώριμων μεταξύ μας, που «επιμένουν» και κάνουν τη δεύτερη δόση της Οξφόρδης κανένα από τα τέσσερα αυτά εμπόδια δεν θα εμποδίσουν τη δυναμική επιστροφή. Οι αντιδραστικοί θα διαπιστώσουν, πολύ σύντομα, πόσο λάθος κάνουν, όλον αυτό τον καιρό, επειδή νομίζουν ότι δεν βάλαμε μυαλό μετά τα καταστροφικά επεισόδια του 2010-11 και του 2015-16. Πάντοτε, οι μεγάλες οικονομικές και επιδημικές κρίσεις αλλάζουν άρδην τα δεδομένα.
Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος και βουλευτής της ΝΔ













