Επίδειξη μόδας, σίριαλ και αντιμνημονιακά πανό

Ηταν Αύγουστος του 2018 όταν δόθηκαν στη δημοσιότητα οι φωτογραφίες από τη σειρά του BBC «The little drummer girl». Η Ακρόπολη σε πρώτο πλάνο και στη σκιά της οι δύο πρωταγωνιστές Αλεξάντερ Σάρσγκαρντ και Φλόρενς Πάου. Πέντε μήνες πριν είχε προηγηθεί πόλεμος ανακοινώσεων, αρχικά από το ΚΑΣ, που ενώ είχε επιτρέψει τα γυρίσματα στην Ακρόπολη, είχε απαγορεύσει την κινηματογράφηση στον αρχαιολογικό χώρο του Σουνίου. Δριμύτατη ήταν – σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής – η αντίδραση τόσο του τότε γενικού γραμματέα Ενημέρωσης που εξεμάνη, καθώς δεν μπορεί, έλεγε, να κανονίζει συμφωνίες το υπουργείο και να ακυρώνονται από το Συμβούλιο, όσο και της υπουργού Πολιτισμού Λυδίας Κονιόρδου. Η τελευταία είχε χαρακτηρίσει την απόφαση «ατυχή», τονίζοντας πως «θα έπρεπε οι Αρχές να εναρμονίζονται με ό,τι συμβαίνει στις άλλες χώρες».  Υπενθυμίζεται η πρακτική της Ιταλίας, που βγάζει τα έξοδα αποκατάστασης και συντήρησης μνημείων όπως το Κολοσσαίο από πασίγνωστους οίκους μόδας. Τον Ιούλιο του 2016 ο οίκος Tod’s είχε γιορτάσει το γεγονός με γκαλά μέσα στο Κολοσσαίο, παρουσία του πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι και του υπουργού Πολιτισμού. Ο οίκος Fendi είχε διοργανώσει επίδειξη στη Fontana di Trevi. Τελικά, το ΚΑΣ σε νέα συνεδρίαση έδωσε τότε θετική εισήγηση και για τα γυρίσματα στο Σούνιο. Τρία χρόνια μετά η συζήτηση επανήλθε εξαιτίας του αιτήματος του οίκου Dior να κάνει φωτογράφιση στην Ακρόπολη, με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση. Τα μέλη των Κεντρικών Συμβουλίων γνωμοδότησαν ομόφωνα υπέρ.

Και κάπου εκεί έγινε η έκρηξη. «Καμαρίνια στην Ακρόπολη», «μετατροπή του μνημείου σε πασαρέλα» και άλλες αιτιάσεις που παρέβλεπαν επιδεικτικά τα γυρίσματα που έγιναν πριν από τρία χρόνια στο ίδιο μνημείο για ένα σίριαλ. Την ίδια στιγμή άτομα που επικροτούσαν τα πανό, τα οποία σε έξαρση αντιμνημονιακού μένους κρεμούσαν κομματικά μέλη στην Ακρόπολη με σύνθημα «Οι λαοί έχουν δύναμη, δεν παραδίνονται ποτέ» ή άλλη φορά «Λαοί της Ευρώπης ξεσηκωθείτε», τώρα μιλούσαν για «προσβολή της αισθητικής του μνημείου». Κάθε επιχείρημα που ακούστηκε περί ένταξης των μνημείων στη σύγχρονη παραγωγική και δημιουργική δράση απορρίφθηκε από το εγγενές ελληνικό αντανακλαστικό του φόβου απέναντι σε καθετί ιδιωτικό. «Το μνημείο δεν μπορεί να αποτελεί σκηνικό πασαρέλας, αλλά πηγή έμπνευσης για το κοινό που έρχεται στη χώρα μας και θαυμάζει αυτό το αριστούργημα πολιτιστικής κληρονομιάς». Αρκεί βέβαια να μην έχουν απεργία οι φύλακες της Ακρόπολης, όπως συμβαίνει συχνά, για να μπορεί πράγματι να το θαυμάζει.