Ηττημένο το ΑΚΕΛ κρατήθηκε ο ΔΗΣΥ

Πολλές εκπλήξεις επεφύλασσε το αποτέλεσμα στις κυπριακές βουλευτικές εκλογές, με ανατροπές τόσο στα exit polls όσο και κυρίως στις δημοσκοπήσεις. Η λαϊκή δυσαρέσκεια η οποία σταθερά αποτυπωνόταν το τελευταίο διάστημα ξεκάθαρα στις δημοσκοπήσεις εναντίον της κυβέρνησης Αναστασιάδη δεν αντανακλάται τόσο καθαρά στο τελικό αποτέλεσμα, αφού ο κυβερνών ΔΗΣΥ κινήθηκε στο ελάχιστο των απωλειών που προέβλεπαν οι δημοσκοπήσεις σταματώντας στο 27,7%. Κατέγραψε μεν μείωση 2,9%, αλλά κρατήθηκε πρώτο κόμμα, κάτι το οποίο αποδίδεται κυρίως στην επιτυχία της προσπάθειας των μηχανισμών του να φέρουν στην κάλπη τους ψηφοφόρους του ΔΗΣΥ οι οποίοι δήλωναν αναποφάσιστοι. Ταυτόχρονα οι απώλειες του κυβερνώντος κόμματος προς την Ακροδεξιά ήταν τελικά λιγότερες από ό,τι δήλωναν τουλάχιστον οι ψηφοφόροι του ως πρόθεση προεκλογικά – παρότι το ΕΛΑΜ διπλασίασε σχεδόν τη δύναμή του φτάνοντας το 6,77%, καταγράφοντας μια αύξηση της τάξης του 3% και κερδίζοντας την 4η θέση, έστω και με μόλις 230 ψήφους διαφορά από την πέμπτη ΕΔΕΚ, τους Σοσιαλιστές, οι οποίοι κατήλθαν στις εκλογές μαζί με τη Συμμαχία Πολιτών.

Αντίθετα, το αποτέλεσμα ήταν καταστροφικό για το ΑΚΕΛ, την Αριστερά και μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, το οποίο όχι μόνο δεν κατάφερε να καρπωθεί το αρνητικό κλίμα έναντι της κυβέρνησης, αλλά έπεσε στο 22,3% με μείωση 3,3%. Στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου το ΑΚΕΛ παρουσίαζε μεν προβληματική συσπείρωση – η οποία αποδίδεται στην εμπλοκή του μεγαλοντιβέλοπερ πρώην βουλευτή του Χριστάκη Τζιοβάνη στο σκάνδαλο με τα διαβατήρια, το οποίο είχε αποκαλύψει το Αλ Τζαζίρα -, ωστόσο δεν έδειχνε ότι θα έφτανε σε αυτά τα επίπεδα απωλειών, ελαφρώς μεγαλύτερα και από τα μέγιστα τα οποία είχαν προβλέψει ελάχιστες δημοσκοπήσεις. Το αποτέλεσμα είναι προσωπική ήττα για τον γενικό γραμματέα του Αντρο Κυπριανού, ο οποίος είχε επενδύσει σε ένα καλό αποτέλεσμα προκειμένου να αποφύγει την εκλογική αμφισβήτηση στο συνέδριο του κόμματος, κάτι το οποίο θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο εάν δεν οδηγηθεί κιόλας στην έξοδο με δική του πρωτοβουλία. Ερωτηθείς σχετικά, παρέπεμψε στο συνέδριο, το οποίο, ας σημειωθεί, είναι προγραμματισμένο για τον Ιούνιο, με την πιθανότητα αναβολής.

Μεγάλος κερδισμένος των εκλογών ήταν η Δημοκρατική Παράταξη του πρώην ηγέτη του ΔΗΚΟ και πρώην προέδρου της Βουλής Μάριου Κάρογιαν, η οποία, ενώ φαινόταν να μην περνά καν το εκλογικό όριο του 3,8% στις δημοσκοπήσεις, πέτυχε 6,11%, κατεβαίνοντας στις εκλογές με σωρεία ιστορικών στελεχών του ΔΗΚΟ, τα οποία είχε διαγράψει σε μια μακρά διαδικασία εσωκομματικών εκκαθαρίσεων ο νυν ηγέτης του Νικόλας Παπαδόπουλος. Το ΔΗΚΟ έπεσε στο 11,3% χάνοντας 3,2% από την εκλογική του δύναμη. Ο δε θρίαμβος της ΔΗΠΑ (σ.σ.: το αρχικό όνομα που υιοθέτησε το ΔΗΚΟ τη δεκαετία του ’70) επαναφέρει τη μάχη για τη διεκδίκηση του χώρου του άλλοτε ΔΗΚΟ.

Στους χαμένους πρέπει κανείς σαφώς να υπολογίσει τους Οικολόγους, οι οποίοι επίσης, παρά τις ευνοϊκές μετρήσεις των δημοσκοπήσεων και των exit polls, καθηλώθηκαν στο 4,4% χάνοντας και 0,4%, την ώρα που έπαιζαν στην αρχή της προεκλογικής ακόμα και για την τέταρτη θέση. Ηταν ένα αποτέλεσμα που κανείς δεν ανέμενε.

Αξιοσημείωτο ήταν επίσης το γεγονός ότι η νέα Βουλή δεν προέκυψε όσο πολυκομματική υπολογιζόταν με βάση τις δημοσκοπήσεις. Παρά ταύτα, επτά κόμματα μπαίνουν στη Βουλή, την ώρα που η Αλληλεγγύη της Ελένης Θεοχάρους χάνει την εκπροσώπησή της, το ίδιο και τα δύο κόμματα τα οποία προέκυψαν από τη διάσπαση του κόμματος της Αννας Θεολόγου και τα οποία, ας σημειωθεί, μαζί θα εξασφάλιζαν την είσοδό τους. Τα βλέμματα είναι τώρα στραμμένα στην εκλογή προέδρου της Βουλής, με το όνομα του προέδρου της ΕΔΕΚ Μαρίνου Σιζόπουλου να παίζει έντονα αλλά με την επιτυχία της ΔΗΠΑ να καθορίζει πολλά.