Παλιά αμαρτία, καινούργια ντροπή

Παλιά αμαρτία, καινούργια ντροπή

«Η Κρήτη βίωσε δύο χρόνια απραξίας, δύο χρόνια παλινωδιών. Επί δύο χρόνια δεν έχει πέσει ούτε χαλίκι» είπε ο Νίκος ο Παππάς, ο αποκληθείς και κοσμοναύτης, αναφορικά με τις εξαγγελίες του προέδρου Κυριάκου στην Κρήτη, για τον Βόρειο Οδικό Αξονα του νησιού – την πιο πονεμένη ίσως ιστορία αυτοκινητοδρόμου στην Ελλάδα, και όχι μόνο λόγω των αλλεπάλληλων και συχνών θανατηφόρων τροχαίων που σημειώνονται σε αυτόν. Ο Νίκος ξέσπασε, αδιαφορώντας ότι η σκέψη όλων, και των Κρητικών πρωτίστως, θα οδηγηθεί μοιραία στην προ του προέδρου Κυριάκου περίοδο, όταν υπουργός στο αρμόδιο υπουργείο ήταν ο φίλος του ο Σπίρτζης, άλλος αστέρας αυτός της πολιτικής, και η συμβολή του στον ΒΟΑΚ ήταν όλη κι όλη ένα τούνελ και μια ανισόπεδη έξοδος

Και πρόσθεσε ο Νίκος ο Παππάς, στη δήλωσή του, η οποία τάραξε όπως είναι φυσικό τα νερά: «Το μόνο νέο που εισέφερε ήταν καθυστέρηση και διόδια», ενώ ας πούμε γι’ αυτόν τον κολοσσό της πολιτικής, προφανώς δεν θα έπρεπε να υπάρχουν διόδια σε έναν δρόμο ο οποίος θα ανακατασκευαστεί πλήρως, θα γίνει ασφαλής και σύγχρονος και κυρίως συντομότερος. «Ντροπή και μόνο ντροπή», πρόσθεσε το ζαλισμένο δίκην κοτόπουλου, από τις αποκαλύψεις στην Προανακριτική Επιτροπή, αγόρι. Θα συμφωνήσω. Οντως, «ντροπή και μόνο ντροπή», αλλά πού χάθηκε και ποιος να τη βρει…

Τεσσεράμισι χρόνια απραξίας

Το αυτό, περί «ντροπής», ισχύει ασφαλώς και για τον περίφημο Σπίρτζη, ο οποίος συνυπέγραψε δήλωση με τον Παππά και τους βουλευτές Κρήτης, δήλωση αναλυτικότατη περί των έργων (;!!) που έγιναν στον ΒΟΑΚ επί των ημερών του και του ΣΥΡΙΖΑ. Κάθομαι και διαβάζω τη δήλωση. Μιλάμε μνημείο. Σχεδιάσαμε και σχεδιάσαμε, μελετήσαμε και (ξανα)μελετήσαμε, και μετά οργανώσαμε και εντάξαμε σε άλλους διαγωνισμούς (λ.χ. για το αεροδρόμιο Καστελλίου), δρόμο δύο λωρίδων ανά κατεύθυνση με διαχωριστική νησίδα στη μέση!!!

Πότε έγιναν όλα αυτά τα ωραία, τα σημαντικά, τα τρομερά, για την Κρήτη και τους κατοίκους της κατά τον Σπίρτζη, και τους συν αυτώ; Δεν έγιναν. Περί εξαγγελιών επρόκειτο. Εξαγγελίες, που έγιναν στις 26 Μαρτίου 2019 – ήτοι ακριβώς δύο μήνες πριν από τις ευρωεκλογές και τις περιφερειακές και δημοτικές εκλογές!!!

Σε εκδήλωση στο Ηράκλειο, στη διάρκεια της οποίας παρουσιάστηκε το περιεχόμενο υπουργικής απόφασης, υπό τον γενικό τίτλο «Καθορισμός προτιμητέας χάραξης λειτουργικού σχεδιασμού στο τμήμα Χανιά – Νεάπολη»!!!

Με προφανή στόχο να καλυφθεί το κενό της απραξίας στα τεσσεράμισι χρόνια, στη διάρκεια των οποίων σκοτώθηκαν σε αυτόν τον αιματοβαμμένο δρόμο πλήθος αθώων. Και με ακόμη πιο προφανή στόχευση, τα ψηφαλάκια τω Κρητικών.

«Ντροπή και μόνο ντροπή», που λέει και ο Νίκος ο Παππάς, όντως, αλλά πού χάθηκε και ποιος να τη βρει… (δις)

Τζάμπα η χαρά

Ευκαιρίας δοθείσης, προκειμένου περί του Νίκου του Παππά τού και κοσμοναύτη αποκληθέντος, άκουσα και το Σουκού (Σαββατοκύριακο στην καθομιλουμένη πλέον, όπου οι άνθρωποι βαριούνται να μιλήσουν γιατί έχουν το κινητό ως προέκταση του χεριού τους, δεξιού ή αριστερού, και ως εκ τούτου, τι σημασία έχει ο λόγος;) διάφορες θεωρίες ότι η ΝουΔου θα κλείσει άρον άρον την Προανακριτική διότι «δεν της βγαίνει» το κατηγορητήριο.

Δεν ξέρω ποιος μπορεί να τα έχει φανταστεί αυτά ή ποιος να τα φαντάζεται (αν και μερικές υποθέσεις, μπορώ να τις κάνω…), όμως, κάνουν λάθος. Ουδεμία σχέση έχει το ένα ή το άλλο. Αντιθέτως. Η επίσπευση της διαδικασίας δεν συνιστά κλείσιμο της υπόθεσης με τη γενική έννοια του όρου – την κλείνουμε διότι δεν έχει προκύψει τίποτε.

«Εχει προκύψει, πώς δεν έχει προκύψει;», μου ανέφερε κορυφαίος αξιωματούχος που παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς, και για ευνόητους λόγους τις εργασίες της Προανακριτικής. «Τεκμηριώθηκαν και οι δύο κατηγορίες κατά του Παππά. Και εκείνη της απιστίας και εκείνη της παθητικής δωροδοκίας. Και τεκμηριώθηκαν τόσο γερά, που η κατάληξη της υπόθεσης είναι πλέον προδιαγεγραμμένη».

Τζάμπα η χαρά, και δυο φορές τζάμπα το κλίμα ευφορίας που κυριαρχούσε το τελευταίο διάστημα στην Κουμουνδούρου…

Ο νταής και η αλήθεια

Στο μεταξύ δεν υπάρχει μέρα, που να μη μαθαίνω και κάτι από την Προανακριτική Επιτροπή, και ειδικά από την εξέταση του Χρήστου Καλογρίτσα, και ειδικά από την επεισοδιακή εξέταση που του έκανε ο πολλά βαρύς και όχι, Πολάκης. Ο τύπος αυτός λοιπόν, ξεκινάει να κάνει ερωτήσεις στον Καλογρίτσα, επιτιθέμενος στον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα και σε… εμένα, διότι ο κ. Στουρνάρας δεν… συγκινήθηκε (ή δεν έπραξε τα ανάλογα) όταν προ ημερών είχα αποκαλύψει εδώ την πορεία των 3 εκατομμυρίων της εγγυητικής επιστολής της Τράπεζας Αττικής, προκειμένου ο Καλογρίτσας υιός να μετάσχει στον διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες.

Ο ψευτονταής αυτός λοιπόν, αρχίζει να την πέφτει στον Στουρνάρα, λες και έγραψα ή είπα πουθενά εγώ, ότι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος ήταν η πηγή των πληροφοριών μου – που δεν ήταν!

Σημασία έχει ότι εγώ έγραψα την αλήθεια σε σχέση με τα 3 εκατομμύρια και τι απέγιναν όταν επέστρεψαν στον λογαριασμό που είχε ανοιχτεί στην Τράπεζα Αττικής προκειμένου να εκδοθεί η εγγυητική.

Κατά τη διάρκεια λοιπόν της εξέτασης Καλογρίτσα από τον «ανακριτή» Πολάκη, το άτομο αυτό δήλωσε ενώπιον της Επιτροπής ότι «δεν θέλει ούτε να με βλέπει», αναφορά την οποία αποκωδικοποιώ ως εύσημο. Και το δεύτερο που ανέφερε είναι ότι «με έχει… ευλογήσει πολλές φορές». Το καταγγέλλω. Αν κάποιος μπορεί να «ευλογήσει» κάποιον, αυτός είμαι μόνο εγώ, καθότι Παπα… Χρήστος!..

Τίμησε την Ηπειρο

Να, αυτά μου κάνει και δεν μπορώ να την ξεχάσω. Και όχι μόνο εγώ, αλλά και οι συμπατριώτες μου στην εύανδρο Ηπειρο, την οποία επισκέφθηκε χθες η φίλη Γιάννα (περί αυτής οι αναφορές της αρχής), προκειμένου να τιμήσει διά της παρουσίας της τις εορταστικές εκδηλώσεις για την επέτειο του Σουλίου – Κούγκι, χορός του Ζαλόγγου και τα συναφή. Οπως παγίως κάνει, η κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου όταν επισκέπτεται περιοχές της χώρας, υπό την ιδιότητά της, της επικεφαλής της Επιτροπής για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του ’21, στο Σούλι, ενεφανίσθη φορώντας περίτεχνη ασημοκεντημένη πόρπη στη μέση, και μακριά ηπειρώτικα σκουλαρίκια στα αφτιά, επίσης δείγματα υψηλής τεχνικής της ηπειρωτικής αργυροτεχνίας. Οπως ήταν φυσικό το γεγονός σχολιάστηκε ευρέως, καθώς οι παριστάμενες κυρίες εκ Σουλίου αναγνώρισαν αμέσως και τα δύο δείγματα της ηπειρώτικης τέχνης. Ορισμένες εξ αυτών, που είχαν συγκεντρωθεί στο καφενείο του χωριού, θυμήθηκαν ότι η λατρεμένη Γιάννα είχε επιλέξει ένα καλαίσθητο ηπειρώτικο σιγκούνι του 19ου αι. για να μεταβεί στο Προεδρικό Μέγαρο, για τον επίσημο εορτασμό της 25ης Μαρτίου, με αποτέλεσμα να συγκεντρώσει πάνω της όλα τα φλας και τις κάμερες.

«Το φόρεσες πολύ σωστά. Τίμησες την Ηπειρο», μου μεταφέρουν ότι της είπε μία απόγονος των Σουλιωτισσών – δείγμα του πόσο μας συγκινούν εμάς τους Ηπειρώτες τα μικρά απλά σημάδια τιμής και σεβασμού που αποδίδονται στην ηρωική μας πατρίδα.

Και δεν σχολιάζω καν το γεγονός ότι ενθουσιώδης απόγονος των Τζαβελλαίων και των Μποτσαραίων της πρότεινε να πάρει ένα σπίτι στο Σούλι «για να γίνεις δική μας»!

Μωρέ οι Ηπειρώτες, είναι να μη σε βάλουν στην καρδιά τους, άμα σε βάλουν, μετά δεν σε βγάζουν με τίποτε…